zaterdag 22 januari 2022

Niet alleen daar

De onthullingen over The Voice zijn schokkend, vooral omdat het jaren doorging en niemand wat deed. Maar er zijn overal MeToo situaties, op het werk waar dan ook, in de sport, in het buurthuis, in de club of vereniging. eigenlijk overal waar mensen samen komen. Er worden ook mannen benaderd door mannen of vrouwen door vrouwen, jongeren ouderen, homo, hetero of wat dan maar ook. Het is nooit normaal, het mag nooit geaccepteerd worden of zelfs oogluikend toegestaan worden. ´Ach zo is hij nou eenmaal¨ kan niet, het deugt gewoon niet.Kan er dan niet geflirt worden? Natuurlijk mag je kijken knipogen oid, maar stop ermee zodra je geen positieve reaktie krijgt. Je kunt ook tegen iemand zeggen dat je hem/haar/het leuk vindt, maar accepteer dat het niet wederzijds kan zijn. Zorg dat er overal duidelijke meldpunten zijn en dat mensen zich veilig kunnen voelen, Leer het van jongs af aan wat kan en niet kan, wat je niet moet doen of wat je niet moet pikken.
Ik ben bang dat er de komende tijd nog veel meer stinkende zaken aan het licht gaan komen. Misschien goed voor de slachtoffers dat het in de openheid mag en kan komen, maar de schade is dan al aangericht. Met de lange wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg vrees ik voor veel getraumatiseerde mensen in de toekomst, want een schoffering aan het licht brengen kan ook een grote impact hebben op de familie van de daders en de slachtoffers zelf. Als klein kind werd ik al eens meegenomen door een vent die me betastte en tegen me op reed. Ik snapte het niet, maar leuk was anders. Ik ging naar mijn ouders die meteen naar de politie gingen. Ik weet niet of de dader toen opgepakt is, of niet. Ik heb er geen trauma door gekregen, maar herinner het me nog duidelijk en vooral mijn kinderlijk onbegrip en toch weten dat het niet deugt. Je draagt het altijd mee. Latere ervazringen in mijn leven waren ingrijpender en de gevolgen zijn nooit helemaal verdwenen, ook door de slechte begeleiding van politie en huisarts . Er is al veertig jaar een schaduw over mijn leven. Ik kan er mee leven, maar nooit meer zonder die zwarte wolk.

6 opmerkingen:

  1. Vroeger was er vaak geen begeleiding Vlasje. Ik heb na een aanranding jaren lang niet zonder hond in een lift durven gaan

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik denk inderdaad net als jij dat er nog veel meer soortgelijke shit naar boven zal komen en ik vind tegelijkertijd de "maatregelen" tegen diegenen die nu verdacht worden ook te heftig. Ze zijn nog niet veroordeeld en hun broodwinning wordt om zeep geholpen. Achter die mensen zitten onschuldige medewerkers en familieleden die hierdoor ook geraakt worden.
    Het roept allemaal door mijn eigen verleden met een verkrachting en aanranding en daarnaast een pedofiele vader die incest pleegde ook heel veel op. Te veel om er nu over te bloggen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In aansluiting hierop, ik las net hier over een presentatrice bij de lokale TV die veel ongepaste opmerkingen op Facebook krijgt: https://www.sikkom.nl/rtv-noord-presentatrice-showt-haar-inbox-houd-je-borsten-vast-als-je-danst-ze-schommelen-alle-kanten-op/?fbclid=IwAR07l6cJKZJoUkiwMpUy-roCoKb9QD_-CLuokEidibisuOFVPJNcN3SDHUo

      Verwijderen
  3. Wat goed dat je ouders zo reageerden -ZO hoort het! En laten we allemaal heel erg hopen dat het normaler wordt om dit soort ervaringen te melden, en dat we dan eindelijk gaan zien dat het niet allemaal losse "incidentjes" zijn, maar een structureel probleem: mannen moeten leren zich te gedragen! En ik ben het ook eens met de reactie van Aaf hierboven: ik vind het te vroeg om nu al deze mannen te cancellen: zullen we eerst de onderzoeken eens afwachten, kijken wat er zich heeft afgespeeld - in hoeverre dit strafbaar en / of moreel verwerpelijk is? (IK geloof de verhalen van de slachtoffers wel, maar er kan ook sprake zijn van "besmetting" - mensen die elkaar aansteken in hun verontwaardiging.)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. 2 Dochters van een collega van mij gingen rond hun 20e samen met een oom aangifte doen tegen hun vader. Ze waren in hun jonge jaren misbruikt door hun vader en hadden het tot dan toe tegen niemand durven zeggen ook niet tegen hun moeder. Bij de politie is hun meerdere malen gevraagd of ze de aangifte echt wilden doorzetten, want het ging grote gevolgen hebben voor hun vader. Hun oom is toen heel boos geworden en zei, deze meiden hebben hier jaren mee rondgelopen en durven er nu pas wat mee te doen en dan ga je vragen of ze het wel zeker weten? Daarna werd er niet meer gevraagd of ze het zeker wisten. Mijn collega , hun moeder heeft zich ontzettend schuldig gevoeld over het feit dat ze nooit iets meegekregen heeft van het misbruik, dit vond altijd plaats als zij aan het werk was en haar dochters alleen waren met hun vader. Zelfs nu haar dochters haar duidelijk gemaakt hebben dat zij hun moeder niets kwalijk nemen, zeker niet omdat zij toen het haar verteld heeft onmiddelijk haar man de deur uitgezet heeft en een scheiding aangevraagd heeft daarmee aangevende dat zij haar dochters onvoorwaardelijk geloofd.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het ergste is als je niets durft te zeggen tegen je ouders als 11 jarig meisje .Pas toen ik 15 was heb ik het mijn vader verteld omdat opa toen al overleden was.

    BeantwoordenVerwijderen