donderdag 2 december 2021

Jour

 Zo noemde mijn oma en moeder het als je een dag de zoete inval lijkt te bewonen. Er kwam een jonge maar doortastende invalhulp, daarna stond Broer voor de deur, en had hem al drie weken gemist ook omdat hij geplaagd door Menière weer eens gestruikeld was en slecht kon lopen. Vlak daarop stond vriendin N voor de deur. Lange tijd geen face to face contact gehad, dus prettig om elkaar te zien en bij te praten.


Na haar vertrek diende vriend K, de schrijvert, zich aan om me gedag te zeggen voor hij drie maanden in de Algarve gaat overwinteren. Tussendoor post, pakketjes voor mijzelf en de buren, dus de voordeur ging nogal eens open en dicht. Stormachtig, een straat vol herfstblad en nu de gang dus ook…..Morgen maar eens de bezem er letterlijk door halen. …. Verder was er weinig tijd voor andere aktiviteiten. Al was dat niet te betreuren, er komen nog zat dagen zonder aanloop. Dan komen alle zaken weer zonder storende, maar leuke factoren aan bod.

2 opmerkingen: