maandag 2 augustus 2021

Het weer weer

 Deze matige zomer is voor mij heel prettig, hitte voegt me niet. Maar dat er wereldwijd zoveel extremen in weerbeelden te zien is, baart zorgen. De vorige keer dat ik het woord klimaatverandering gebruikte, kreeg ik meteen heftig getrol in mijn nek. Ik laat me niet intimideren door anonieme engerds, dus nu wil ik er toch even op ingaan.


Klimaatverandering is een constatering, iets wat de wetenschap bevestigt.

 Over de oorzaken lopen de meningen uiteen. De vorige keer noemde ik niets over de oorzaken, maar net als veel wetenschappers (steeds meer) geloof ik in de slechte invloeden van het menselijk handelen hierin. Natuurlijk, voor auto's en industrie was er ook sprake van IJstijden en tropische periodes, maar de invloed van de mens nu is groot, wellicht te groot, zoals bv al in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw werd gewaarschuwd. Nee, ik denk niet dat ik een klimaatgekkie ben, zoals ik als kritische beschouwer van alles rond COVID, ook geen antivaxer of wappie ben. Ik lees veel, heb mijn universitaire kennis en mijn redelijk goed werkend brein. Ik probeer me breed te informeren, en trek mijn conclusies (niet rotsvast staand) alleen voor eigen rekening, maar mag dat  natuurlijk wel bespreken. 

Al jaren ben ik milieubewust, dat begon al in de jaren zestig en dat het de verkeerde kant opging met de wereld werd me toen al duidelijk. Het boek "Stille lente"van Rachel Carson, maakte al indruk

Silent Spring

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dode Lente
Oorspronkelijke titel Silent Spring
Auteur(s) Rachel Carson
Vertaler Adelaide H. van Loon
Taal Nederlands
Oorspronkelijke taal Engels
Onderwerp Biociden, ecologisme
Uitgever H.J.W. Becht
Oorspronkelijke uitgever Houghton Mifflin
Uitgegeven 1963
Oorspronkelijk uitgegeven 27 september 1962
Vorige boek The Edge of the Sea
Volgende boek The Sense of Wonder
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Silent Spring (Nederlandse titel: Dode Lente) is een boek over milieuproblematiek geschreven door de Amerikaanse bioloog Rachel Carson. Het boek werd gepubliceerd op 27 september 1962 en behandelt de nadelige milieueffecten veroorzaakt door het willekeurige gebruik van pesticiden. Carson beschuldigde de chemische industrie van het verspreiden van desinformatie en ambtenaren van het klakkeloos accepteren van de marketingclaims van de industrie.

Het boek bracht de milieuproblemen veroorzaakt door pesticiden onder de aandacht van het Amerikaanse publiek. Ondanks verzet vanuit de chemische industrie gaf Silent Spring de aanzet tot verandering in het beleid inzake pesticiden en wordt wel gezien als het begin van de milieubeweging.

In 1963 verscheen een Nederlandse vertaling onder de titel Dode Lente. In 2006 werd Silent Spring door het tijdschrift Discover uitgeroepen tot een van de 25 belangrijkste wetenschappelijke boeken aller tijden. 

 Over een nacht ijs ben ik dus niet gegaan, want ben sinds die tijd blijven lezen over deze zaak.
Nu ben ik bang dat we al te laat zijn, al zouden alle milieumaatregelen acuut worden ingevoerd, de schade is er al en is waarschijnlijk onomkeerbaar, tenminste gedurende deze eeuw. Ik zal niet eeuwig toekijken, maar de generaties na mij, zullen nog veel uitdagingen tegen komen wat dat betreft en ik hoop voor ze dat er nog oplossingen zijn. Ik probeer mijn leven nog prettig te houden, en leef redelijk bewust. Meer weten doe ik ook niet. 

 

3 opmerkingen:

  1. we zijn het boek Kliefi van Adriaan van Dis aan het luisteren, door hemzelf voorgelezen. Zeer akctueel en af en toe heel geestig en zijn intonati
    e voegt veel toe.

    Van mijn mag het wel 5 gr warmer worden, wil graag buiten zitten innde zon en dat is nu net niet lekker nog

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind dit ook een heerlijke zomer. Warmer hoeft voor mij niet. Al die natuuruitbarstingen baren mij zorgen maar ik weet ook de oplossing niet. Bewust leven is het enige denk ik .

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik maak mij zorgen over de milieuvervuiling en vraag mij af op welk moment en waarom de focus van 'milieu' naar 'klimaat' is gegaan. Ik vind het betreurenswaardig te moeten constateren dat het tegengaan van klimaatverandering een goed verdienmodel is geworden en ethiek hierin ver te zoeken is. De echte oorzaken: bestedingen en bevolkingsgroei worden helaas te weinig benoemd.

    BeantwoordenVerwijderen