donderdag 6 mei 2021

Geest

Vandaag wil ik het over wijngeest oftewel alcohol hebben. Het loopt namelijk als een rode draad door mijn leven heen. Van vaders kant van de familie waren vele grote innemers, van moeders kant ook. Mijn eigen vader raakte op middelbare leeftijd begeesterd op de verkeerde manier. Hij had een ernstige tinnitus  en kreeg van de huisarts het briljante advies om 's avonds maar een borreltje te nemen om beter te slapen met die giltoon in zijn oor. Dat was het begin van het einde want toen hij 58 was overleed hij aan de gevolgen van deze raad. Veel mensen hadden niet door dat het zo erg met hem was, omdat hij nooit dronken was, maar de gehele dag zijn promillage stabiel hield. Natuurlijk wist ik het wel, maar ook de huisarts hielp niet en mijn vader was te trots. 


Dat ik zelf al van af mijn puberteit stevig dronk is geen wonder. In die tijd werd flink gedronken in vele kringen. Op verjaardagen was de gastheer/vrouw pas top als ieders favoriete neut volop geschonken kon worden. Net zoals een beker met rookwaar op tafel heel gewoon was. 

Mijn eerste baan was administratief als burger op een legeronderdeel. Daar was een heftige drankcultuur. Op een geven moment had iedereen boven de rang van sergeant wel een rijontzegging gehad of had er nog een. De feesten waren nat, en veelvuldig, in de kantines was de drank spotgoedkoop. Sommigen zagen zelfs kans om daar skyhoge barrekeningen op te bouwen. 

Toen ik mij meer in het uitgaansleven en de jongerenkringen begon te bewegen, was het idem dito.En in de linkse en culturele kringen was het eigenlijk net zo erg, zo niet erger. En niemand zag er toen veel kwaad in. Zolang je niet in de goot was beland, werd er vergoelijkend over gedaan. 

(wordt vervolgd)

11 opmerkingen:

  1. Hoi, puur bij toeval las ik dat op het blog van Zuinigaan iemand reageerde met mijn naam, op een lullige manier en blijkbaar niet voor het eerst. Ik weet niet of dat bij jou ook is gebeurd en of het op meer plekken voorkomt maar ik wilde je even laten weten dat negatief commentaar van 'mij' aan jouw adres, niet van mij afkomstig is.
    Groetjes, Gerlinde

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja het was toen idd veel 'normaler'. Wat een herinneringen roept dit op. Nooit op die manier over nagedacht alhoewel ik met een alcohist getrouwd was en een tot huwelijk had

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Er is veel veranderd. Op de zaak werd je bijna raar aangekeken wanneer je een glas wijn nam. Geen drank werd de norm.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Triest voor je vader, maar hielp het ook tegen de tinnitus (denk het niet)?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een domme raad van die huisarts. En later wordt zo'n raad natuurlijk ook als excuus gebruikt kan ik me zo voorstellen. En vreselijk dat hij echt door de drank zo vroeg is overleden. Ja.. in bepaalde kringen en als je het dan lekker vindt kun je snel ontvankelijk worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Van huis uit ben ik niet opgevoed met drank, hoewel we altijd wel drank in huis hadden. Maar dat had vooral te maken met de gewoonte dat de verkoop van vee of varkens altijd beklonken moest worden met een glas jenever. Een gruwel voor mijn vader die zich beperkte tot koffie of thee en ZAP (Zuiver Alcoholvrij Product) In dergelijke situaties bestond zijn 'borrel' uit een glaasje, gevuld met suiker dat bevochtigd was met een minimale hoeveelheid jenever. Hij lepelde zijn borrel dan ook altijd op, maar als hij de kans kreeg om het te beperken tot een 'hapje' dan liet hij die niet liggen. Wat er met het restant gebeurde weet ik niet, heb me dat bij het ouder worden vaak afgevraagd. Lepelde mijn moeder het glaasje leeg als ze de 'lege' glaasjes terugbracht naar de keuken, of ging het spul linea recta bij get keukenafval? Mijn moeder dronk op een verjaardagsvisite of met nieuwjaar wel eens een citroenbrandewijntje, maar was ook geen geregelde innemer.
    Mijn persoonlijke piek in het drankgebruik moet ik ook zoeken in mijn militaire diensttijd, maar dat was meteen afgelopen toen ik afgezwaaid was. Op dit moment, ik ben nu 2e helft 70, beperkt mijn drankgebruik zich tot heel soms een corenwijntje; hooguit eens per 3 weken. Zo'n fles wordt vaak op mijn verjaardag geopend en is vaak vlak voor de volgende verjaardag leeg. Andere alcoholica neem ik niet en dat kost me ook geen moeite. Het scheelt natuurlijk wel dat ik niet houd van bier of wijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mijn vader en moeder waren beiden echt verslaafd aan sigaretten, drank en pillen.. maar rijk en groot vrijstaand huis.. dus viel niet op. Mijn vader reed met mijn oudste broer op de voorbank, zijn Volvo sport in de prak, beiden lagen maanden in het ziekenhuis. Hij heeft toen wel een rijontzegging gekregen. Niemand deed iets/zag iets. Bieke

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mijn moeder was van de blauwe knoop en ik bijgevolg ook. Thuis werd niet gedronken en ook niet geschonken. Wel sigaretten op verjaardagen. Mijn vader was en bleef zwaar verslaafd aan nicotine. Hij lustte ook wel alcohol, maar hij kon er slecht tegen. Hij kreeg altijd een zeer emotionele dronk en vond zichzelf en zijn leven heel zielig. Raar om mee te maken als kind!

    BeantwoordenVerwijderen