zaterdag 17 april 2021

Oorlog

Afgelopen week kwam het vierde deel van de Docu De kinderen va Ruinerwold op tv en tevens waren twee van de kinderen te zien in OP1 en kwam er een extra uitzending op NPOstart. Ik ben nog steeds diep getroffen door deze gebeurtenissen zoals beschreven en getoond.Op het door de vader zelf geschoten videomateriaal waren bange kinderen te zien, getraumatiseerd zelfs. De vader die indoctrineerde en een schrikbewind voerde.


Een soort Jim Jones die zijn eigen gezin ook terroriseerde als sekteleden. De moeder die er vrij onbewogen bijzat, waarschijnlijk gehersenspoeld, maar evenzogoed, zij liet hem zijn gang gaan en baarde kind op kind voor hem om zijn lusten op bot te vieren. Zes kinderen die niet eens aangegeven waren en als illegalen onder alle radars bleven. Drie kinderen die wel geregistreerd waren en naar school gingen, maar kennelijk gingen er nooit alarmbellen bij scholen en andere instanties rinkelen. De vlucht van de oudste drie, stuk voor stuk er van overtuigd dat ze schuldig waren en het leven niets meer waard was. Ze richtten zich op, kregen hulp en therapie en blijken goed formulerende, sociale mensen geworden te zijn. De vierde die zorgde dat dit aan het licht kwam en zich geen raad meer wist. Ze probeerden hun vader toch nog als goedwillende en bedoelende man, zoals zij ook door hem gehersenspoeld waren,  neer te zetten, vielen hun moeder niet af, hadden vooral veel mededogen met de jongste kinderen die nu toch weer hun, niet veroordeelde, vader verzorgden een man die nog steeds in zijn waarheid gelooft, al is hij zwaar gehandicapt. Het verhaal zo bizar en extreem,  dat ze zelf haast niet konden verwoorden, hebben ze toch  naar buiten gebracht, heel dapper en hoe kwetsbaar ze ook nog steeds zijn, ze durfden het toch, ondanks hun eigen pijnen,  trauma"s en verwond zijn. Nr 5 heeft zich nu van de vader afgekeerd, ook die heeft nog een lange pijnlijke weg voor zich. Het geld, dat de vader terugkreeg na inbeslagname, zou toch hen toe moeten komen, om studie, therapie en een goede herstart in het leven mogelijk te maken. Ze zijn oorlogsslachtoffers ten slotte. Ik heb een kaarsje in mijn hart branden voor hen.

10 opmerkingen:

  1. Mooi beschreven. Het zijn krachtige personen aan het worden, maar wat zullen ze beschadigd zijn. Dat kaarsje is een goed idee.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wij hebben vol ongeloof naar de afleveringen zitten kijken. Het beeld van de vader die dat kleine kindje van het krukje af mept en het beeld van de schoonvader en de stiefzoon die opgesloten zaten... Het laat me niet los. En dan al die andere dingen waar beelden van zijn en nog veel meer dingen waar geen beelden van zijn. Het is gewoon niet te bevatten en in één woord vreselijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb inmiddels 3 afleveringen gezien (alleen, want Jan kan echt niet kijken naar dit soort programma's) en ik denk dat ik met open mond heb zitten kijken. Echt niet te bevatten dat iemand zo om kan gaan met zijn eigen kinderen. En zeker is zeker, ze zijn allemaal voor hun leven beschadigd. Verschrikkelijk. Ze kunnen zich allemaal heel goed uiten, maar soms merk je dat ze zich opeens inhouden en mogelijkerwijs dan toch iets voor zich houden. Ze zijn ook steeds in mijn gedachten en ik ben zo blij dat ze in ieder geval elkaar hebben en elkaar kunnen steunen. Ik heb ook zo'n kaarsje!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. https://www.stichtingkinderenvanruinerwold.nl/ Er wordt geld voor ze ingezameld.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik kijk er niet naar want ik weet dat ik er niet tegen kan.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Vol ongeloof gekeken. Hoe is dit mogelijk (geweest) in onze tijd? En wat zijn het ogenschijnlijk welbespraakte en mooie volwassenen geworden, ondanks de hel waarin ze hebben geleefd.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dank je wel voor dit blogje Fijn dat je er hoede woorden aan gaf. Het raakte ook mij heel diep

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mooi geschreven Vlasje. Een verdrietige geschiedenis voor deze kinderen die doorwerkt in hun leven. Diep respect dat zij zo moedig hun kwetsbare verhaal vertelden en nu hun leven naar eigen inzicht proberen in te richten. Mooi en integer in beeld gebracht door Jessica Vilerius. Mooi om te zien dat de kinderen steun zoeken en vinden bij elkaar. Dank je voor de link naar de stichting die geld voor hen inzamelt. Ze verdienen een steuntje in de rug.

    BeantwoordenVerwijderen