donderdag 26 maart 2020

Let the sunshine

Donkere tijden, maar de lente is niet afgelast. Omdat ik me nu echt opwaarts beweeg qua lijf, had ik de behoefte aan buiten . Tussen de middag scheen het zonnetje lieflijk op mijn erf, dus hup, naar buiten.
Ik had wat zitklusjes en deed die heerlijk in mijn terrasstoel. Wat een weelde na bijna 14 dagen in huis.
Een uurtje tanken van vitamine D en  levenslust. Broodnodig, was dat.
Ik heb zelfs een beetje de zon in mijn gezicht. Heel voorzichtig at ik een paar sprietjes uienloof en nog wat meer groenten en een rijstwafel met kaas. En... het bleef rustig op het toilet!
Als kers op de appelmoes werd er ‘s avonds op het raam gekloot en bracht de halfSpaanse Ton twee bossen prachtige tulpen. Voorzichtig contactloos aangereikt. Wat hartverwarmend!
En hoewel de C-wereld nog huivert, voel ik me warm.

5 opmerkingen: