Vlasleeuwenbekje

Knap hoor.......

2012-02-24T13:11:00.000+01:00

Spaarcentje schrijft in haar nieuwe M.E blog vandaag over de reakties die je vaak krijgt op je situaties.
En hoe lief bedoeld ook, ze zijn inderdaad vaak vervreemdend.
Wat knap dat je er zo optimistisch bij blijft.... moet ik huilen de hele dag? Maakt dat de zaken er beter op voor mij of mijn omgeving?Het is gewoon een manier om het leven leefbaar te houden.
Ik zou er gek van worden...., ik dus niet, want dat is ook geen goede keus.
Dapper hoor......nee, zeg, ik heb de keus tussen doorgaan of hangen, dan toch maar doorgaan, dat is geen dapperheid, maar een keuze.
Goh en je ziet er zo goed uit.......sommige dingen zie je niet aan de buitenkant en ik probeer ze ook wat te maskeren, want word daar zelf ook niet vrolijker van als ik er uit zou zien zoals ik me voelde.
Maar het ergste is dat sommige mensen blijven melden dat je tegenwoordig aan borstkanker niet meer dood gaat, dat ME niet bestaat, dat je met meer zelfbeheersing niet zo dik zou zijn (wel eens gehoord van dikmakende medicijnen?) , dat je tegenwoordig met fysiotherapie en de sportschool heel ver kunt komen in conditie opbouwen en nog meer van dat soort fraaie op vooroordelen gebaseerde kreten. Ik verdedig me niet meer en doe alsof ze met een totaal nieuw concept komen (zou je echt denken? Goh....). Ik bedenk me dan dat zij een probleem hebben en dat het mijn leven niet leuker maakt als ik me dat zou aantrekken.
Maar het zijn geen opkikkers, nee, bepaald niet.

Identiteitshock

2012-02-23T12:35:00.002+01:00

Vanmorgen moest ik naar het laboratorium van het ziekenhuis voor mijn 3 maandelijkse check-up bloedafname. Toen ik gisteravond alvast de papieren klaarlegde, zag ik tot mijn verbazing dat ik een meneer van een andere naam en adres was geworden volgens de verwijsbrief????????
De secretaresse van Interne geneeskunde had zich vergist, dus dat moest vanmorgen eerst rechtgezet worden. Een tegenvaller, want voor mij een flinke wandeling naar een andere afdeling en weer terug, gelukkig kon alles gereviseerd worden en was ik opeens weer een vrouw van juiste naam en adres voorzien. Zo snel kan dat dus gaan, het lijkt wel een tijdmachine. De ziekenhuisvampieren ook weer tevree en voorzien van een ruime hoeveelheid van mijn levensvocht en ik, voorzien van een verse Metro weer naar huis.
En dan moet de dag eigenlijk nog maar beginnen, een geslachtsverandering en een verhuizing al achter de rug hebbend.
Eergister de twee eetkamerstoelen opgehaald, erg aardige mensen met een Sfinxkat en een huis vol design, en ze staan en zitten heerlijk.
Nu maar eens aktief worden voor de rest van de dag, als mij hoogst eigen zelf.

Zegeningen

2012-02-22T11:17:00.000+01:00

De bioboodschappen zijn weer binnen en ik voel me rijk met zoveel gezondheid op de plank en in de koelkast.
Het is vrij zacht weer en ik krijg al weer visioenen van scootritten langs bloeiende duinen en velden. Helaas is de scoot nog niet ok. Het lijkt erop dat niet de accu de schuldige is, maar dat de indicator van de accu verkeerde meldingen geeft, hetgeen voor mij het rijden heel onzeker maakt. Je weet niet hoe lang je kunt rijden en of er echt nog iets in de accu zit en hoeveel dan.
Binnen een week wordt hij opgehaald en nagekeken terwijl ik dan een vervanger krijg tijdelijk.

Hopelijk kan ik dan het voorjaar wat dat betreft ook met voorpret tegemoet zien.
Vanmorgen nog een klein wondertje, PLOP , nee niet die akelige kabouter, maar mijn linkeroor. Al een paar maanden last van kleine ontstekingen en het dichtzitten van dat oor, waardoor ik aan die kant bijna niets hoorde. Wel rustig als je op je goede oor slaapt, maar verder toch wel minder leuk.
Vanmorgen in bed, voor het aankleden had ik al fantasieën over een Vlasje van 10 biljoen, oftewel grotendeels uit kunstmatige onderdelen bestaand. Borsten heb ik niet meer (maar draag geen kipfiletjes, dat vertjoep ik), mijn linkerenkel funktioneert alleen nog in een brace, mijn humeur wordt door een pilletje geregeld, de dood op afstand gehouden door een andere pil, mijn koolhydratenhuishouding verloopt via injekties, mijn tanden zijn vals, in plaats van lopen is er een traplift en een scootmobiel, nu nog een gehoorapparaat, naast een kijk- en leesbril zou wel erg veel worden.
Maar vanmorgen opeens PLOP dus, en het oor hoort weer. Ik heb meteen mijn lievelingsmuziek opgezet, want dat klinkt toch echt beter met twee oren!
Dat maakt een mens blij.

Weer mobiel?

2012-02-21T15:32:00.000+01:00

Vanmiddag is de reparatiewegen geweest voor de scootmobiel. Hoewel de monteur niets verdachts kon vinden is toch de accu vervangen. Hopelijk zijn de problemen nu opgelost, want met mooier weer wil ik er graag op uit en heb dan wel behoefte aan betrouwbaar vervoer.
Een nieuwe zat er nog niet in, ben er te zuinig op geweest
Toen ik meteen even de stad in ging, leek hij zich vlekkeloos te gedragen.......

Lieve klokjes

2012-02-20T14:35:00.002+01:00

Zo mooi.....

2012-02-19T18:27:00.000+01:00

Ja hoor, Sven heeft zijn vijfde wereldtitel en Wüst haar derde, bij de heren was het zelfs 1, 2 en 3 voor Nederland. Ik ben bepaald geen chauviniste, maar dit was een pracht kampioenschap, De echte terugkeer van Sven, Ireen weer op haar best en een nieuwe generatie die ook al zo veel lef heeft. Genoten dus!

Daarnet sneeuwde het ook even hier, al blijft het gelukkig niet liggen, dus de wintersfeer was compleet.
Voel me langzaam iets fitter elke dag, dus het gaat de goede kant op, al gaat het nooit erg snel.
Als het goed is heb ik via MP twee mooie design (tapiovaara) eetkamerstoelen gekocht voor een prikkie en ook daar ben ik heel blij mee.
Vanavond het laatste deel van de docu over Koot en Bie, sommige dagen zijn de moeite zo ontzettend waard.

Wintersport

2012-02-18T11:54:00.001+01:00

Een prins in coma na een lawine. Gun het niemand, maar het is wel een risico dat hij bewust nam.
Hier bij +6 naar de markt en de super. De kippensoep is geheel vol groenten, balletjes en oosterse touch zachtjes aan het trekken, tot een perfect diner voor de dag waarop ik ga kijken naar het WK schaatsen.
Ik hoop dat het goed komt in Lech, en dat in Moskou Ireen en Sven hun kleuren met verve verdedigen.
Hier in huis is het goed.

Virtuele steun

2012-02-17T11:46:00.000+01:00

Op mijn blogpost van gister kreeg ik zoveel lieve reakties, dat het vast een duwtje de goede kant op heeft gegeven. Vanmorgen duidelijk iets beter in mijn vel. Heb een nieuwe mooie foulard op de bank gelegd (om heel vrolijk van te worden, oranje/rood met gele en paarse strepen) en eindelijk een flinke bak met prutsels en dingsels uitgezocht. 1/3 naar de vuilnis en de rest verdeeld over naaispullen, ijzerwaren, elektro, en nog wat kleine bewaar categorieen en meteen ter bestemde plek opgeborgen. Wat voelt dat deugdzaam! Ondertussen trekt een heerlijke biologische kippensoep, want dit weekend genieten van het WK Allround uit Moskou. Buiten het zonnetje is ook niet verkeerd en er wappert een was aan het rek buiten. Dat voelt weer heel anders dan de laatste dagen, al is de fut er nu wel een beetje uit, maar dat mag.

Het gat tussen willen en kunnen

2012-02-16T16:10:00.001+01:00

van het www

Er zijn zoveel dingen die in mijn hoofd zitten; nog eens naar de kringloop, lekker rondneuzen bij ACTION, de dijk over (zou er nog ijs zijn?), naar het bos, alvast wat in de tuin doen, en het grootste deel wordt op de lange baan geschoven, wegens een veel te klein glasservies (mijn maat voor mijn eigen accu) op het moment, maar ik wil het wel, graag zelfs. De dingen die echt moeten, huishoudelijkk, boodschappen, sociale verplichtingen, kadootjes kopen, koken, administratie bijhouden, kosten al teveel van de weinige beschikbare energie om extra op de agenda te zetten. Elke keer als ik een terugval heb, kost het me de grootste moeite om naar een andere modus om te schakelen en daar aan te wennen. Vandaag was een klein rondje stad (dank aan de scoot voor zijn goede gedrag)al het onderste uit de kan. Straks (makkelijk) koken en dan zit het erop voor vandaag. Ik beklaag me niet, maar echt lekker lopen doet het ook niet, omdat de discrepantie russen hoofd en spiervermogen te groot is. Aan het laatste kan ik niet zoveel doen, maar het hoofd moet nog steeds switchen en heeft last van een jetlag. En dat kost gewoon tijd, en geduld koop je niet in de winkel om de hoek. Tsalwelregkommen.

Besmettelijk?

2012-02-15T11:16:00.001+01:00

Hoewel nog wat wiebelig op de benen, besloot ik wel naar buiten te gaan om zelf de bioboodschappen op te halen.Had ook enorm zin in een frisse neus Eerst kon ik bijna de garage niet uit, omdat buurmanlief zijn auto ervoor had staan, toen reed ik weg en stond om de hoek mijn accu al in het rood. Meteen terug en op de lader gezet. Na ruim een half uurtje zou er genoeg opgeladen moeten zijn om zeker de groentenboer te halen, maar al halverwege stond ie op nog maar 1 rood lampje (hij heeft 4 groene, 4 oranje en 4 rode lampjes, die allemaal horen te branden als hij vol is). Terugkeren was net zo hachelijk als doorrijden, dus het er maar op gewaagd, met samengeknepen billen, wat het tochtje niet zo ontspannen maakte. Gelukkig net tot de garage weer gered, maar dorst niet om te rijden voor een ander boodschapje. Afgelopen zomer had de oude accu hetzelfde probleem en is door de onderhoudsfirma vervangen, maar nu is hetzelfde euvel terug ( hij lijkt erg op zijn bazin........). Aangezien ik de scoot 4,5 jaar heb en deze al niet nieuw was toen ik hem kreeg, heb ik de WMO maar gemaild van de stand van zaken en gevraagd of ik niet in aanmerking kan komen voor een nieuwe. De laatste modellen zijn bovendien technisch een stuk beter en stabieler in het gebruik. Meteen ook gevraagd of ik voor taxibonnen in aanmerking kan komen om zonder scoot ook nog wat mobiel te kunnen zijn. Wij wachten op antwoord......

Ontdooid ?

2012-02-14T15:43:00.001+01:00

Van het www

Nou, nee, vandaag is meer een dagje om lekker onder de wol te blijven.Niet fit en te kort geslapen. We slaan vandaag gewoon een beetje over.

Moe, hondsmoe

2012-02-13T11:41:00.001+01:00

Op het moment zit ik gelukkig in een opgaande fase, maar ben wel geschrokken van de scherpe terugval die ik kreeg na een simpele, maar heftige inspanning door een vastzittende garagedeur.
Ik voelde me zo goed de laatste maanden dat ik zelfs een beetje begon te denken dat ik het afgeschud zou kunnen hebben, maar nee, dus.

Het doet me goed dat Spaarcentje hier nu een heel blog aan heeft gewijd. Bij mij is nooit een diagnose gesteld op de vermoeidheid, omdat ik meerdere ziektebeelden heb, die hier invloed op kunnen hebben. Daar ben ik het eigenlijk niet mee eens want de moeheid bestaat al heel lang, eigenlijk gaat het al mijn hele leven met me mee. Het is wel duidelijk dat het een onbegrepen ziektebeeld is, dat zowel in de medische wereld als bij de mensen om je heen tot grote misverstanden en onbegrip leidt. Hetgeen de zaak er natuurlijk niet beter op maakt. Gelukkig heb ik door mijn andere medische klachten recht op huishoudelijke hulp, want anders zou ik, toch al een slechte huisvrouw, geheel vervuilen. Het moeilijkste is om je eigen balans hierin te vinden. Voor mijzelf heb ik het glasservies uitgevonden als maatstaf. Waar de meeste mensen over een 24- of 32- delig servies beschikken, qua energie, soms nog met een karaf erbij, moet ik het soms met een half borrelglaasje doen. Ben al blij als dat een longdrinkglas wordt, laat staan als ik meerdere van die glazen vol brandstof tot mijn beschikking heb. Het is alleen heel breekbaar glas en moeilijk aan te vullen na breuk.
Mijn aktiviteiten deel ik in volgens mijn glasservies van het moment. Kleine slokjes en goed verdeeld zodat niet aan het begin van de dag alles al op is. Ook is het zaak om vooral leuke aktiviteiten in het programma op te nemen, want alleen moeten-dingen op het programma hebben, maakt een mens niet echt blij.
Het accepteren en roeien met de riemen die je op dat moment hebt, zijn essentieel, maar o zo moeilijk aan te leren, Echter verzet er tegen kost ook energie en maakt het niet leuker.
Nee, leren zeggen en niet kniezen om wat niet mogelijk is, maar genieten van wat wel kan is een levenshouding die niet komt aanwaaien. Je kunt er oud mee worden (in mijn geval nog maar de vraag, gezien de andere dreiging die nog steeds over me heen hangt), maar prettig oud worden op deze manier is nog een hele verworvenheid.
Maar omdat ik er nog ben, tegen veler verwachtingen in, ben ik elke dag dankbaar voor wat het leven voor me aandraagt, het is evengoed een wonder.

Lees http://wel-en-wee-met-me.blogspot.com/, als je er geen last van hebt, kun je er meer door leren begrijpen. Heb je wel problemen met je energiehuishouding lees dan vooral, want herkenning helpt en gedeelde smart is halve smart, zeker met onderlingen tips en begrip.

Verschuiving

2012-02-12T10:39:00.001+01:00

Dat ik een grote boekenverslindster ben, is wel duidelijk bij de mensen die mij kennen. Het is mijn lust en mijn leven om letters te vreten. Ik ben ook een omnivore, lees kranten, weekbladen, tijdschriften en vele categorieën boeken. Toch merk ik dat er iets begint te verschuiven de laatste jaren. De detectives en thrillers (ook op tv) maken steeds meer plaats voor reality. Autobiografieën, biografieën, romans over autobiografische belevenissen, historische en (semi-)wetenschappelijke werken en boeken over spiritualiteit, vooral als dat eigen beleving betreft. Ook op tv ben ik steeds minder in fictie geïnteresseerd. De werkelijkheid is al ongelooflijk en interessant genoeg om me te vervullen van ontzag en weetgierigheid. Op het moment lees ik o.a. de biografie van John Lennon door Philip Norman en de Zendagboeken van Peter Matthiessen. Daar steek je tenminste wat van op. Vroeger was ik gek op Midsummer Murders en boeken van o.a. Scandinavische thrillerschrijvers, maar het doet me steeds minder. Ben zo benieuwd naar wat mensen echt meemaken en hoe ze daar mee omgaan, dat verzonnen dingen me vaak al snel vervelen.
Is dat ouder worden?

Het is trouwens schitterend buiten na een vernieuwd sneeuwlaagje. Een mooie afsluiting van deze koudeperiode?

appel en rode linzen

2012-02-11T09:57:00.000+01:00

Iemand vroeg naar mijn recept voor knoflooksoep. Dat is een moeilijk te beantwoorden vraag, ik kook namelijk zoals Karel Appel schilderde; ik rotzooi maar wat aan. Gebruik dus geen standaard recepten en kijk gewoon wat er in huis is en waar mijn pet naar staat en improviseer maar.

Deze keer fruitte ik een ui in olijfolie en deed daar een stuk of 8 grote fijngesneden tenen knoflook bij. Toen dat zacht en bruinig begon te worden een plens water met groentenbouillonpoeder erbij en sudderen maar met een laurierblaadje en wat salie. De laatste twee eruit gevist naderhand en de soep geblenderd met een flinke eetlepel miso. Maar de volgende keer wordt deze soep gegarandeerd anders. Het hielp , denk ik, wel want mijn verkoudheid heeft zich niet doorgezet. Het restje soep wordt vandaag toegevoegd aan rode linzen en aardperen om een lekkere maaltijd soep te maken voor het weekend. Er zal ongetwijfeld prei en wortel in terechtkomen en verder wat de koelkast biedt. Wat kombu erbij of iziki (maakt het lichter verteerbaar) maar er kan ook nog een restje crème fraîche bijkomen of......
Zo kook ik nu eenmaal!
Zo maak ik mijn balsems en crèmes en mijn lekkere luchtjes ook, het is de flow of the moment.

Opruimen

2012-02-10T12:19:00.001+01:00

De doos die ik van de week begon op te ruimen is nu klaar. Van een volle grote doos bleven 4 kleine en een iets groter mapje over. Een grote stapel is in het oud papier beland.
Nog steeds niet echt naar buiten geweest, want de steeg is voor de scoot in de garage onbegaanbaar. Red me prima met wat nog in huis is en de hulp heeft wat boeken die ik uit had voor me naar de bieb teruggebracht. Heb nog genoeg te lezen in huis.
Ga een pan lekkere knoflooksoep maken want er dreigt een verkoudheid, als ik kijk naar de niesbuien van vanmorgen.
Kom maar weekend, je zult me niet ontevreden aantreffen, maar blij met wat ik heb en dat is veel.

die rotziekte

2012-02-09T16:37:00.004+01:00

Bibian Harmsen (40) hoort in november 2011 dat ze vergevorderde alvleesklierkanker heeft. Ze houdt dan een weblog bij dat ze paniekspinnen noemt (naar het feit dat een kat in distress juist gaat spinnen). Ze schrijft eerlijk en op een mooie manier over haar leven sinds deze boodschap .
Indrukwekkend.

Blog

2012-02-09T13:13:00.000+01:00

Opeens bedacht ik dat ik nu ruim een jaar op dit plekje blog en dat het in mei 5 jaar wordt dat ik blog als ik de periode op Lichter leven meereken. Het was me dierbaar maar toen web/log aan het klooien sloeg was de lol eraf. Ze hebben de zaak nog niet op orde.

Inmiddels heb ik al meer dan 40 volgers en ben ik de 50,000 pageviews ook al ruim gepasseerd.
Bloggen is leuk, nog leuker is het om ook anderen te volgen, over en weer ideeën uit te wisselen elkaar te inspireren en op elkaar reageren. Het is me heel dierbaar geworden. Vele nieuwe tips over bv kastjeperdag en over lezenswaardige boeken hebben mijn leven echt verrijkt en ik voel het als een soort familie. De een staat dichter bij je dan de ander, soms ga je uiteen qua interesses of levenspad, sommige verdwijnen (tijdelijk) uit zicht, anderen komen de familie binnen. Het voelt warm en je bent elkaar niets verplicht, zoals bij echte familie zo verstikkend kan werken.
Ik surf het hele land door en hoef er geen schaatsen voor onder te binden of een auto te laten rijden.
Ik lach om sommige blogs,leef mee, denk na, herinner me mijn eigen fratsen en laaf me.

Doos

2012-02-08T12:14:00.002+01:00

De hele afgelopen week stond hoopvol een doos klaar om uitgezocht te worden. Mijn moeheid was echter erg intens en het herstel hiervan duurde langer dan ik ingeschat had. Vanmorgen ben ik begonnen en heb de helft uitgezocht. Inderdaad kan daar weer ruim 1/3 van naar het oud papier en de rest wordt bij elkaar gelegd om een ultieme bewaardoos te worden. Op naar de tweede helft!
Mijn leestas is vervangen. Ik gebruikte een oud katoenen tasje om de recente leesstapel in te bewaren, dan kan het zomers mee naar buiten en bij vroeg naar bed gaan, mee naar boven. Werkt voor mij prima. Als het tasje bijna leeg is, wordt het bijgevuld uit de grote stapel tijdschriften in de kast en zo komt alles aan bod. Nu was het tasje zelf echt op. Ik had nog een mooie spijkergoedtas staan, ooit van een vriendin gekregen, en deze heeft het goede formaat, stevige handvaten en een extra vakje voor zakdoekjes of een pen . Ook weer opgelost.

Vrijheid

2012-02-07T12:36:00.002+01:00

Dat is de titel van een heel dik boek van Jonathan Franzen dat alom juichend werd besproken. Ik ben er net in begonnen maar kan het nu al bijna niet wegleggen. Een lekker leesbaar boek met veel ironie, over typisch Amerikaanse gezinnen.
Hier vind je een recensie van het boek.
Heerlijk zo'n dikke roman om je op te werpen.
Buiten wordt geschaatst, binnen is het warm en knus en mijn moeheid is grotendeels weg, al is de energie nog niet echt terug, ik heb geen klagen dus.

Vervolg Hans Warren

2012-02-06T18:50:00.000+01:00

Ik dacht dat de Zeeuwse schrijver , dichter, vertaler en criticus Hans Warren bekender was. Vooral zijn Geheim Dagboek is veel geroemd als een levenswerk vol intieme details en onverhullende eerlijkheid vooral over zijn homoseksualiteit.

Info van http://www.schrijversinfo.nlAchternaam: Warren
Roepnaam: Hans
Voornamen: Johannes Adrianus Menne
Geboren: 20-10-1921
Te: Borssele

Overleden: 19-12-2001
Te: Goes

De vader van Hans Warren was waterbouwkundig ingenieur en had de zorg over de Calamiteuze Polder Borssele. Ze woonden in een huis op de dijk (Zeedijk 323) De familie was van Engelse afkomst. Zijn moeder, Albertina Femmetje Mennes is onderwijzeres geweest. Hans Warren was hun enige kind.
Hans Warren ging naar de openbare lagere school in Borssele. In 1935 ging hij naarhet lyceum in Goes. Hij dounleerde in de 4e klas en deed examen in 1941.
Al jong publiceerde hij artikelen over de natuur (zie: Tijdschriften). Zo kwam hij in contact met Jac. P. Thijsse, die hij op 27 oktober 1942 voor het eerst ontmoette.
Als sinds de dertiger jaren hield Hans Warren een natuurdagboek bij. Op 16 april 1942 begon hij daarnaast zijn 'Geheim Dagboek'.
Hans Warren werkte in oktober 1941 vier dagen op het Dialectenbureau van P.J. Meertens.
Hans Warren was na de oorlog een poosje (1945-1949) ambtenaar van de Burgerlijke Stand in Borssele.
Hans Warren heeft een verhouding gehad met Sibylle. Deze kreeg later een verhouding met Jan Wolkers. In 'Een roos van vlees' herkent Warren Sibylle in Sonja en zichzelf in Daniël Jan. (Zie: geheim dagboek 1963-1970, blz. 37/38).
Het poëtisch debuut van Hans Warren 'Pastorale' verscheen in 1946.
Hans Warren was ook bekend als vogelkenner. In 1949 verscheen zijn studie over vogels: 'Nachtvogels'.
Hans Warren woonde in 1952 korte tijd in Engeland.
van 1952 tot 1975 is Hans Warren getrouwd geweest met Mabel MacLaurin. Er werden uit dit huwelijk drie kinderen geboren, twee dochters en een zoon.
Hij woonde van 1953 tot 1957 in Frankrijk.
In 1957 ging het gezin aan Pykeswegje 1 in Kloetinge wonen. Hier woonde en werkte Hans Warren tot zijn dood.
''t Zelve anders' (1975) is een heruitgave van zijn debuut 'Pastorale' (1946). Naast elk gedicht uit 1946 plaatst Warren een gedicht met commentaar erop.
Sinds 1978 woonde Hans Warren samen met Mario Molegraaf.
Het werk van Hans Warren is niet bij een stroming of groep in te delen. Hij schrijft vooral natuur- en (homoseksuele) liefdeslyriek.
In 1979 verscheen de door Hans Warren samengestelde 'De spiegel van de Nederlandse poëzie. Dichters van de twintigste eeuw'. Warren zette hiermee het werk voort van Victor E. van Vriesland, maar wel met zijn eigen keuzes (waar behoorlijk wat kritiek op kwam).
Gerrit Komrij was sinds 1969 bevriend met Hans Warren en kwam daardoor ook in Warrens delen 'Geheim Dagboek' voor. Komrij was hier niet blij mee: 'Aangenaam is anders. Zoiets is onvermijdelijk als je vrienden krijgt die ook een pen vasthouden. Twintig jaar lang houd je je kiezen op elkaar, en dan gaat een ander het vertellen.'
Ook Mensje van Keulen komt in de dagboeken voor. Zij was hierover zo ontstemd dat Warren en Van Keulen elkaar sindsdien niet meer spreken.
Hans Warren leed aan de ziekte van Dupuytren. Door een samentrekking van spieren in de hand, gaan hierbij de vingers krom staan.
Hans Warren overleed in een ziekenhuis in Goes aan leverproblemen
Hans Warren werd begraven op de Algemene Begraafplaats aan de Oostsingel in Borssele (vak L, nr. 128A).
De dagboeken van Hans Warren verschenen bij uitgeverij Prometheus/Bert Bakker. Vanaf 2003 (het deel over 1984/1987) kwamen ze uit bij uitgeverij Balans.
In 2004 werden in zijn literaire nalatenschappen twee romans'Om het behoud der eenzaamheid' en 'Een vriend voor de schemering' en een verhalenbundel 'Narcissus Bifrons' gevonden. Mario Molegraaf schonk ze aan de Zeeuwse Bibliotheek.
Er komt een Hans Warrenpad in Goes, in de buurt van het Pykeswegje.

Hans Warren

2012-02-06T13:12:00.000+01:00

Nu heb ik ze allemaal gelezen, ; De Geheime Dagboeken van Hans Warren.
Mijn fascinatie is zijn (zo lijkt het tenminste) openhartigheid. Aangaande zijn ruzies, zijn seksualiteit zijn kleingeestigheid en nog meer fraais. Hij is een kunst en natuurliefhebberm dus dat trekt mij wel, al is zijn ongenadige veroordeling van alles wat niet in zijn potje past, wel weer iets dat tegenstaat. Zijn egoisme, waardoor hij zijn huwelijk op het spel zette voor zijn erotische uitstapjes, hoewel hij drie kinderen had, over wie hij zeer ongenadig schrijft. Dat de contacten met zijn kinderen deels verbroken wordt is geen wonder. Zijn lange relatie met Mario is er vaak een van een ouder echtpaar dat kibbelt en kissebist over van alles. Hun enorme leeftijdsverschil zal daar ook debet aan zijn. Wat me verbaasde is de ongebreidelde hebzucht van die twee. Per jaar voor ruim 40.000 gulden aan kunst kopen voor hun overvolle huisje is geen uitzondering en het meervoud van dat bedrag wordt aan eten buiten de deur uitgegeven, overvloeid door idioot dure wijnen. Steeds maar spijsverteringsklachten (geen wonder) ouder worden en gepraat over overvloedige maaltijden is schering en inslag. Ik schiet in de lach als in één adem wordt gescholden op jagers die het op de fazanten die ook hun tuin bezoeken, hebben voorzien, waarna een diner van wildzwijn wordt besproken............
Enfin, ik kan niet jaloers zijn op deze man en het leven dat hij geleid heeft, al schijnt hij er wel van genoten te hebben. Het was zeker geen aanhanger van minimalisme, inkeer en soberheid.

Raamtv

2012-02-05T11:51:00.002+01:00

Voor en achter is er veel te zien; voor is het ijsbaantje druk in gebruik en zelfs de driejarige kan opeens schaatsen. Leuk gezicht, al die mensen die zo genieten. Achter is het rustiger, behalve als de kauwen de vetbollen komen plunderen. Maar er vliegen volop koolmeesjes en ander gespuis af en aan. De merels zijn dankbaar voor de klokhuizen in de tuin en de katten vinden die vogels weer heel spannend. Veel kijkvertier dus.
Op tv en pc geniet ik van het WK Allround, al is het jammer dat de meeste toppers niet meedoen; een gevolg van de overvolle agenda, waardoor ze keuzes moeten maken. Een gedevalueerd tournooi tot gevolg. Maar ik vermaak me dus prima!

Ijsbaan maken

2012-02-04T14:12:00.001+01:00

De jongere buren hier aan de gracht, besloten met vereende krachten (schreef het bijna fout....) de gracht deels vrij van sneeuw te maken zodat de jongeren en kinderen een leuke ijsbaan zouden hebben. Een leuk gezicht en bemoedigend dat zoiets in spontane samenwerking ontstaat. Er was zelfs een sneeuwschuivertje van 3 jaar aktief!

Is that all there is?

2012-02-04T11:06:00.000+01:00

Peggy Lee zong dit lied, met als thema, dat de werkelijkheid vaak tegenvalt. Als kind had ik dat vaak bij feestjes, pretparken, kermis , circus en allerlei door anderen als fantastisch voorgestelde genoegens. Madurodam? Kleine huisjes enzo, nou en? De Efteling; een hoop papiermaché, mechaniekjes en duidelijk zichtbare draden waarover de magische karpetten vlogen. Ik vond er niks an. De olifanten en tijgers in het circus vond ik zielig en uitgedoofd, de artiesten met zichtbare schmink en rafelige outfits armoeiig en de kermis een lawaaiig bordkartonnen schijnwereldje. Maar nooit uitgekeken en teleurgesteld was ik als ik in de natuur was. Ik kon me eindeloos verwonderen over de kleine beestjes in het water van de sloot, de spinnenwebben, de besjes en blaadjes, de geuren en kleuren.
Hoe werkt dat?
Wat de mens bedenkt is vaak zo zichtbaar bedacht en zo schijn, dat alles wat echt is, daar als spannend en mooi bij afsteekt. Zo kijk ik er nog vaak tegen aan. Snap er niets van wat anderen aan DisneyWorld vinden, aan musicals, aan toneel, maar zet me in een tuin en ik ben uren in vervoering over wat ik zie.
Deze witte wereld is ook zo mooi en wonderbaarlijk, dat ik niet uitgekeken raak, al is het vanachter de ramen. De moeheid lijkt langzaam maar zeker weg te trekken, dus is het een therapeutisch in stilte genieten.
Een lieve buurvrouw belde al op of ik boodschappen nodig had, maar gelukkig kan ik het wel even redden zo.

Verplichte rust

2012-02-03T13:25:00.000+01:00

Buitengewoon mooi, die sneeuw. Een flink pak ook hier in het zeewarme noordwesten. Het dooit zelfs even licht. Geen sprake van buitenaktiviteiten, te gevaarlijk. Ook nog niet boven Jan na mijn extra inspanningen van eerder in de week. Zo zie je hoe dun het koord van energie en herstel kan zijn, al voel je je nog zo'n Piet. Het komt dus mooi samen, gedwongen binnen zijn en nog in de herstelmodus verkeren.
Een buum schoof al het sneeuw voor en de hulp strooide zout. Het vogelvoer hangt in de tuin en de katten en ik hebben volop eten en drinken voorradig.

Gewoon maar proberen er het beste van te maken en mezelf verwennen.

Rood

2012-02-02T11:06:00.002+01:00

Gisteren was ik toch teveel in het rood gekomen door de garagedeurstrapatzen, dus de afwas laten staan. Vandaag beter. Ook een doos met verder uit te zoeken papierwerk staat klaar. Lekker klusje op de bank met een plaid en een omslagdoek en hete thee onder handbereik. Gister weer Verslaafd aan Verzamelen, Hoe schoon is jouw huis en de aflevering van Mijn leven in puin bekeken en dat geeft, samen met vele blogs over opruimen volle motivatie om verder te gaan.
Op tafel een bak met kleine narcisjes en een bosje witte tulpen ter herinnering aan de mooie lentedagen die in het vooruitzicht liggen.
Ja hoor, het leven is heel goed!

hindernisbaan

2012-02-01T11:52:00.002+01:00

Een ochtend met de nodige haken en ogen! Moest tegen negenen bij de huisarts zijn wegens een vervelend verstopt en ontstoken oor en kreeg de garagedeur niet open. Zonder mijn scoot kan ik niet weg, dus wat moest ik. Snel een buum erbij geroepen en met vereende krachten (trappen van binnenuit en trekken van buitenuit) schoot hij los. Ik weet wat het probleem is, want heb dat eerder gehad. Er blijft altijd wat zand bij de drempel liggen en als dat opvriest, zit het muurvast.
Maar had geen tijd om het probleem diepgaander op te lossen ,want de afspraak naderde. Onderweg merkte ik dat de acuu van de scoot bijna leeg aangaf, terwijl dit van de week nog lang niet zo was. Enfin, na oordruppels en een oorspuit geïncasseerd te hebben via de groentenboer (ligt op de route) mijn bioboodschappen gescoord en snel naar huis om voorom te parkeren, gauw de oplader uit de garage te halen en de scoot hierop aan te sluiten, geprobeerd de garagedeur van binnenuit weer te openen, maar nee hoor, muurvast weer. Een buuf erbij, en samen met grove vrouwkracht de deur opengetrapt. Alle zand weggehaald, onderkant deur schoon en ja hoor, hij deed het weer. Even uitgepuft en hup met beter gevulde accu op weg naar de bieb om een gereserveerd boek op te halen en meteen de super aan te doen voor wat extra voorraad (er wordt voor vrijdag sneeuw voorspeld, dan zit ik weer vast, want weg voor en achter onbegaanbaar). Nu thuis en bekaf. De boodschappen opbergen, een afwas en dat zal het wel zijn voor vandaag. Maar wat persé moest , is gedaan!

Voorts.

2012-01-31T15:50:00.001+01:00

Na een kleine pauze wegens andere bezigheden, is het opruimen hervat. De ovenla met inhoud werd schoongemaakt. Twee vormen verroest en weg, een grillbakplaatje gerepareerd (handvat er weer aan, dankzij buurman J. ). Ik kan weer kokkerellen.
Alle prutselbakjes en potjes alvast geleegd in een plastic bak, om uit te zoeken (Prutseltjes zijn bij mij; losse dingen die je vindt in huis, knopen, schroefjes en andere vaak ongeïdentificeerde plastic troepjes). Morgen.
Wel vandaag; een pompoen met wat slechte plekken is aan het transformeren tot een soep, met rode linzen en andere ingrediënten. Mjammie, bij dit weer een perfecte keuze!

O wat mooi

2012-01-30T10:07:00.003+01:00

Doe je de gordijnen open is er een fee met poedersuiker over het hele uitzicht gegaan.
Doe je de mailbox open en zie je een link naar gratis beluisteren van het nieuwe Leonard Cohen album http://www.radio2.nl/nieuwspagina/2529/beluister-nieuw-album-leonard-cohen.html en daal je met de fluisterstem af in de stilte van de ochtend.

En in en om het huis is het zo vredig............

rozig

2012-01-29T14:09:00.000+01:00

De VZR-behandeling van gister heeft weer een weldadig effect. Heb geslapen als een roos en had - in mijn droom- een groot feest met prins WA die erg leuk bleek te zijn en waarmee ik heel erg gelachen heb..... Vandaag rozig en soezig en daar geef ik geheel aan toe, wetend dat daarna een periode met veel energie komt. Genoten van het schaatsen, al waren de Nederlands resultaten niet altijd even goed. Daar gaat het me ook niet om, ben niet zo'n chauviniste. Het Wereldrecord van de Canadese Nesbitt was al zo mooi, dat het een ervaring is die er mag zijn.

De vorst die in de lucht hangt maakt dat ik me lekker in plaids en vesten op de bank nestel met de enorme hoeveelheid lektuur die gister arriveerde.

Zo lekker!!!!

2012-01-28T16:35:00.002+01:00

Vandaag kwam de voetenfee weer langs voor een voetreflexzonebehandeling. Heerlijk en duidelijk dat ook daar de problemen vrijwel weg zijn. Geen pijnpunten meer, maar een relaxerende massage die mijn voetjes warm en goed doorbloed achterliet. Zij kon duidelijk het verschil met vorige keren merken,. Ik verbeeld het me dus echt niet dat het me beter gaat!
Verder maak ik me op voor een avondje Canadees sprintplezier.
Toppie!!!

Zachtjes

2012-01-27T18:30:00.000+01:00

Het gaat de laatste maanden steeds beter met me. Voel me duidelijk minder moe, heb meer energie en herstel beter. Dat geeft het leven een flinke boost, want het leeft veel prettiger. Ik ben nog heel voorzichtig om niet in mijn enthousiasme meteen vol in het rood te gaan. Dat is me te vaak gebeurd in het verleden. Ook durf ik het bijna niet te verwoorden of zwart op wit te zetten, want ook voorheen had ik wel eens oplevingen die snel weer afgestraft werden. Het zou bijna voelen of ik het lot wilde tarten als ik nu de vlag ging uithangen. Toch durf ik voorzichtig te hopen op een blijvende verbetering. Mijn gezonde etensgewoontes en supplementeninname werpen misschien eindelijk vruchten af. Ja een vorm van CVS (ME) en daar een kankerperiode overheen is heel zwaar voor het lijf, maar ik heb ook een enorm vertrouwen in het zelfherstellend vermogen van het lichaam. Heel zachtjes; h o e r a.............

oven

2012-01-27T15:03:00.000+01:00

Tot mijn schande moet ik bekennen dat de oven van mijn gasfornuis na de brand nooit echt is schoongemaakt. Daarom gebruikte ik hem ook niet. Het fornuis zelf is een vondeling , een jaren 50 (of nog ouder) plaatstalen, loodzwaar ding, dat het altijd prima heeft gedaan. Vanmorgen de koe bij de horens gepakt en samen met mijn hulp het ding leeggehaald en alles schoongepoetst. Kennelijk was hij vóór de brand ook al aan een schoonmaakbeurtje toe geweest, want er kwam een hoeveelheid bruin en zwart af, ongelooflijk. Maar de klus is geklaard en hij is al in gebruik genomen voor een lekkere tosti. Geen rare rookontwikkeling of vreemde luchtjes en een zalige warme lunch. Wie weet kan ik wat recepten uit Home made (via de bieb) proberen.

Weer een stap in de goede richting! Ik beschouw het meteen maar als een kastje van de dag, al moet de la met bakspullen nog een keer aan bod komen.
Trouwens ik kreeg de tip(van Izerina geloof ik) dat Liefdes Logica van Helena Klitsie de moeite waard was om te lezen. Ik reserveerde het via de Bieb en ben erin begonnen. Met veel vreugde, dank voor deze goede tip, want het is een levendige beschrijving van een Nederlandse kenster van Oosterse religies, die vaak in India was en allerlei lama´s goeroes en andere verlichte personen bezocht. In dit boek beschrijft ze haar ervaringen in de vorm van een monoloog die gericht is tot haar Indiase geliefde Vikram. Mooie bespiegelingen en een goed inkijkje in India en de religieuze wereld daar.

Dakboot en keukenspul

2012-01-26T11:56:00.001+01:00

Het dak boven de keuken stond weer vol water. De buurman die de vorige keer het zwembad leeg wist te krijgen, arriveerde met lieslaarzen en een boot en ontdekte dat er een stuk purschuim, waarschijnlijk van het dak afgespoeld, klem zat in het bovenrooster van de pijp. Enfin er kwam een giga plens water naar benee, maar het probleem moet nu opgelost zijn! Dank J.!!
Gister en vandaag heb ik vooral boodschappen gedaan, weer de bibliotheek bezocht en naast wat dingen in de pc, ook een trolley in de keuken opgeruimd. De oudpapiermannen kwamen vanmorgen langs, dus ook de gang is weer leeg (ik had erg veel deze keer, dankzij het opruimen) en ik kan weer blij om me heen kijken.
Dat kastje per dag is een uitmuntend idee en werkt erg fijn, ook voor mensen met verminderde energie en lichamelijke problemen, zoals Vlasje.
DE tip om blogs te verwijderen en toe te voegen heb ik nog niet gehad. Op het forum van blogger komt deze vraag ook terug, en dan willen ze je alleen maar aan de Chrome helpen en dat wil ik niet.

HELP!!!!!!

2012-01-25T09:55:00.000+01:00

Wie kan mij helpen? Ik kan geen blogs verwijderen of toevoegen bij de bloglijst. Alles werkt totdat er OPSLAAN in geel bovenin verschijnt en dan stopt het proces. Ik gebruik Windows7 en Firefox de laatste editie en wil niet naar Chrome overgaan en heb geen verstand van HMTL. Dus wie suggesties heeft? Graag!

Tevredenheid

2012-01-24T13:50:00.000+01:00

Vanmorgen een flinke opruimslag geleverd met 3 grote vakken in mijn Kewloxkast op te ruimen. Voornamelijk boeken, die niet erg logisch door elkaar lagen. Alle zelfgemaakte mappen en ringbanden eruit en op de uit te sorteren stapel zijn gekomen, en verder alles logisch opbergen. ook kwam er een aantal halfafgerolde rollen kadopapier en een tasje kadoverpakkingen te voorschijn. Ook dat heeft een betere plek gekregen, dus het was een nuttig werk.
Later naar de bieb geweest om boeken te ruilen en twee gereserveerde boeken op te halen en nu intens tevree op de bank met mijn verse aanwinsten en het gevoel dat ik dat ook verdiend heb.

O wat ben ik moooooooi..........

2012-01-23T15:44:00.000+01:00

Tenminste., als ik alle lekkere zalfjes , olietjes en andere spullen ga gebruiken die ik vandaag fabriceerde. Een bodybutter, een heerlijke olie voor droge huid, een potje deo, een potje tandenpoets en een heerlijk reukwatertje. Alles van natuurlijke was, olie en etherische olie.
Geen problemen voor mijn moeilijke huidje. De olijfoliezeep doet het goed in bad en voor het haar, wat meer heeft een mens nodig? Vorige week vulde ik al mijn fles wasmiddel, reiniger en afwas, met eigengemaakte sopjes. Pure verwennerij en veel goedkoper ook nog dan kant en klaar spullen, waar mijn velletje zo van gaat protesteren, zelfs de beste biologische (Weleda) bevatten nu eenmaal conserveerspul en andere chemische stoffen, die wellicht minder agressief dan de meesten zijn, maar voor mij tot droogheid, uitslag, eczeem en andere huid-oproeren leiden.
Naast wat huishoudelijke klussen , geen zin meer in een opruimklus.

la-la-la-la

2012-01-22T16:46:00.000+01:00

Hoera, alle 4 de grote laden uit het bergmeubel zijn opgeruimd. Ook de medicijnenla is beter ingedeeld; een doos met diabetes-voorraadspullen aangelegd, zodat ik overzicht heb en alle verbandmiddelen, medicatie , herhaalrecepten enzo ligt keurig in bakje. Ook overzicht. De cosmetica (alle ingrediënten voor eigen crèmes en oliën, etherische oliën) en homeopathische middelen, op alfabet in bakjes. Heerlijk, dat is een feestje elke keer als ik de laden opendoe!!

ff niks

2012-01-21T15:31:00.000+01:00

Gisteren was ik zo ijverig dat ik besloten heb vandaag lekker niks te doen, alleen lezen en een beetje tv en een dvd( ik kreeg een box met Kubrick films te leen en ben er nog niet helemaal doorheen).
Dat is ook luxe.......

Amber en la

2012-01-20T16:12:00.000+01:00

Vanmiddag bracht de bezorgdienst mijn eigen exemplaar van Laat je niet volvreten en het Kookboek van Amber Albeda. Ben met beiden erg blij. Ambers kookboek geeft leuke recepten en ideeen. De info over vitamines is erg waardevol. Ze spreekt namelijk zowel over de, door de overheid gehanteerde Aanbevolen Dagelijke Dosis, maar ook over een Optimale hoeveelheid. Toen ik tijdens mijn biologiestudie hier over sprak, werd de docent kwaad. Tekort en teveel, ja dat bestond, maar Optimale dosis, wat een onzin... (dit is al een 35 jaar geleden, maar nog steeds aktueel).

De la met de haardingetjes is ook geheel klaar. Nu rest nog maar 1 van de 4 laden, al kan de medicijnenla ook nog wel een make-over gebruiken.... Nu is het weekend.

Keukentornado

2012-01-20T12:03:00.000+01:00

Vanmorgen kwam mijn hulp en we besloten de keuken een goede beurt te geven. Zij haalde kastjes en laden leeg, maakte schoon en ik sorteerde en gooide weg. Goede samenwerking, want drie kastjes en twee laden kwamen zo aan bod en dat geeft grote bevrediging. Overzicht en ruimte en schoon. Ik heb maar een klein keukenblok(zo'n model als op de foto), dus dit was in één ochtend klaar.
Ben nu alsnog met een lade van mijn wandmeubel bezig. Allerlei cosmetische spullen, tasjes, beursjes etc. Ook de haarspulletjes komen opnieuw in de opruiming.

Eetlezen

2012-01-19T10:18:00.000+01:00

Zoals trouwe lezertjes weten, ben ik gefascineerd door boeken over voeding. Ik bezit er heel wat en er komen steeds nieuwe boeken uit over 'nieuwe' voedingsopvattingen. Ik ben een fan van Gillian McKeith en Annemarie Postma vanwege hun basic voeding, vol van versheid, vitamines, mineralen, enzymen en smaak. Laatst kocht ik 100% gifvrij van Julia Kang, die vooral in focust op de vele additieven die de supermarktvoeding bevat, naast dingen uit het milieu en bv cosmetica. Volkomen mee eens en ik denk ook dat die stoffen een zeer negatieve invloed op ons hebben. Haar eetschema's en recepten zijn wel divers, maar ik heb niet het gevoel dat het mij als een handschoen past. Wel heel koolhydraatrijk en wat eenzijdig.

Amber Albeda schrijft ook heel zinnige dingen over voeding die dicht bij mijn eigen opvattingen liggen, maar is weer erg zuinig met koolhydraten, vooral in het avondeten.
Ze heeft heel leuke recepten en toepasbare suggesties.

Het boek van Jonathan Foer Dieren eten, dat ik nog lang niet uit heb, zoomt in op dierlijk voedsel, de produktie ervan, de gedachten erachter en de gevolgen voor de wereld en het milieu zowel als op gezondheid. Er staan schrikbarende gegevens in , en ik kan me voorstellen dat menigeen na dit boek geen dierlijk voedsel meer wil eten. Tot dusver heb ik nog niets nieuws gelezen in dit dappere (in Amerika is vlees eten bijna heilig) boek. Meer geschreven voor mensen die er nog nooit over nagedacht hebben of de ogen ervoor sloten omdat het toch wel zou meevallen, toch? Nee, dus.
Het meest diepgravende boek wat ik de laatste tijd las is Laat je niet volvreten van David Kessler en D. Kessler. Het is vooral een ontleding van wat de meest verslavende voedingswaren (zoet, zout en vet) met ons doen, wat de biologische en genetische achtergrond daar van is en hoe de voedingsindustrie hier gewetenloos op inspeelt om zoveel mogelijk te kunnen slijten aan de argeloze consument. Ik ben nog niet zo ver in het boek, maar ben diep onder de indruk, want dit legt mechanismes bloot, die , eenmaal duidelijk geworden, aantonen ten eerste hoe de overheid en industrie ons manipuleren en niet behoeden voor de vele valstrikken, maar er juist gebruik van maken voor eigen belang. Ten tweede je , eenmaal bewust ervan, de tools kunnen geven om geen speelbal meer te zijn in de toekomst. Kan nog geen oordeel geven, maar ben erg blij met dit boek, dat ik zeker ga bestellen voor mijzelf.
Opruimen;
Vandaag de koelkast en wat orde proberen te brengen in stapels bewaarde knipsels, werk van eigen hand en andere bewaarwaardige papieren.

Herkenning en brillen

2012-01-18T14:12:00.001+01:00

Zena van (oa) buffertjes geldavonturen, heeft eerlijk geschreven over haar rookverslaving en het feit dat dat vroeger heftiger dingen betrof. Ik voel herkenning, want zoals ik al eens eerder schreef, heb ik ook problemen gehad, vroeger. Ik was een behoorlijke kroegtijger en alcohol en ik vonden elkaar te aardig. Ook was ik een lopende shagbuil ( 5-7 pakjes gaulloiseshag per week nog wel) en door die zaken at ik regelmatig erg ongezond.Verslaafd was ik niet aan alcohol, maar ik kon wel enorm grote hoeveelheden aan. Omdat ik problemen met het roken kreeg, besloot ik met tabak te stoppen en het leek me beter om dan ook (tijdelijk) met alcohol te stoppen om mijn wilskracht niet te ondermijnen.Dat lukte prima, omdat ik mezelf goed bestudeerde en een poosje tot 'mindful"roken overging, waardoor ik merkte dat ik vaak niet rookte voor het lekkere, maar uit stress, verveling, gewoonte, onrust en nicotinebehoefte. Later las ik het boek van Alan Carr, dat ongeveer dezelfde theorie aanhing. Opeens was ik roker-af en dat voelde prima, en ook het alcoholloos leven was een bevrijding. Ik voelde me niet alleen een stuk beter, maar ook ontslaafd en dat was bijna nog fijner. Sindsdien heb ik beiden gelaten. Dat ik kort daarop ernstig ziek werd, gaf me nog meer argumenten want toen had mijn lijf het al zwaar genoeg en moest al ladingen gif verstouwen. Nu, na ruim12 jaar, ben ik nog steeds blij met mijn bevrijding. Het kan en is goed voor me. Ik mis het niet en weet dat het makkelijker is om nee te zeggen tegen de eerste peuk of slok dan tegen de volgende.

Ik weet dat ik verslavingsgevoelig ben en wil voortaan zoveel mogelijk baas over hoofd en lijf zijn en doe het niet zo slecht, vind ik zelf. Juist daarom durf ik mensen wel eens aan te spreken op hun eigen gedrag, vooral op de excuses die ze met handenvol aanvoeren. Ik ken ze al van binnen en buiten en weet dat het niet je leven hoeft te bepalen. Natuurlijk beslist iedereen zelf, niemand hoeft van mij iets aan te nemen, maar ik weet wel waar ik het over heb.
Het klinkt zo tegenstrijdig als mensen groen en/of zuinig en/of gezonder willen leven maar wel de grote boosdoeners een grote rol laten spelen. Dat is hozen met een koffiebeker terwijl het -vuile- water met een kuub tegelijk binnenkomt. Het is en blijft ieders eigen keuze voor een levenswijze, maar het is wel dubbel. Ik ga verder niet preken of evangeliseren, maar als je wilt, kun je me als aanspreekpunt gebruiken. Ik ben ervaringsdeskundige tenslotte.
En nu van het opruimfront; een grote lade in mijn wandmeubel is het huis van reservebrillen, zonnebrillen brillenkoordjes en allerlei haarelastieken en klemmen. De brillen zijn uitgezocht, alles wat niet meer goed funktioneerde (allemaal goedkope ACTIONdingen) ligt in de prullenbak, de oude koordjes idem en alles is keurig gesorteerd in bakjes. De haarspullen komen eerstdaags ook aan bod, dat is meer sorteren dan weg doen, want na de brand had ik vrijwel niks meer, wat er nu ligt wordt geregeld gebruikt.

Gemak dient de mens

2012-01-17T13:22:00.000+01:00

Omdat ik nogal eens erg moe ben in de namiddag is uitgebreid koken dan een opgave. Om het mezelf makkelijker te maken heb ik besloten om de 4,5 dagen een portie bonen en een portie granen te koken voor meerdere maaltijden. Dat staat dan klaar in de koeling om even op te stomen als maaltijd basis, als basis voor soep, als basis voor vleesvervanger/koekjes, om even meegewokt te worden met een portie verse groenten etc. Ook in salades een goede basis. Dat bespaart me kooktijd en ik ben 's avonds snel klaar. Alle redenen om ook bij grote moeheid gezond te kunnen eten.

Vandaag begonnen met een pannetje boekweit en idem rode adukiboontjes.
Ben nog steeds stapels hobbypapier aan het uitzoeken en betere opbergmethodes creëren voor verf in potjes en tubes, soort bij soort, zodat ik geval van creabuien de zaken snel gevonden en gebruikt kunnen worden, Mijn handen jeuken al als ik het prachtige papier zie dat ik verzameld heb.

Te slim af

2012-01-16T13:53:00.000+01:00

De kauwen kunnen niet meer de voersilo plunderen. Heb het ding dichter bij de hoofdstam van de struik, dus meer tussen de takken ervan, gehangen en nu kunnen de kleintjes er prima bij, terwijl de grote jongens zich moeten beperken tot de vetbollen. Ik gun ze best wat, tenslotte.
Weer een paar kleine laatjes opgeruimd en verder met de hobbykast. Yesssss!!
Stralend weer, er even lekker op uit geweest.

Zondagse routines

2012-01-15T12:11:00.000+01:00

Elke zondagmorgen luister ik naar Vroege Vogels, OVT en om half elf kijk ik naar Vrije Geluiden en daarna naar Boeken. Ondertussen bestel ik mijn Odin boodschappen, doe de administratie en laad mijn mobieltje op. Ook ruim ik wat op in de pc. Heerlijk zo'n vaste routine, want het geeft een ritme en ruimte doordat je weet dat de dingen lekker lopen.
Vanmorgen heb ik meteen een paar losse dingen opgeruimd; een beker met pennen en andere losse troepjes uitgezocht en de opgedroogde pennen weggegooid. Meteen kwam een volgend laatje aan bod bij het bureau, waarin ook wat pennen en andere benodigdheden liggen.
Bij de administratie heb ik een paar kleine mapjes gebruikt om kortingsbonnen, te declareren bonnen en andere voorlopig te bewaren dingen in op te bergen zodat mijn postvakje ook wat overzichtelijker is geworden.
Gisteren zag ik een roodborstje dat onder mijn afdak was gevlucht voor een zooi kauwen die de voerhoek kwamen plunderen, vanmorgen waren de kauwen weer terug en als ware vandalen zag ik hoe ze met de zaadsilo omgingen; geef het een flinke zwaai en het zaad vliegt alle kanten op. Veel makkelijker toch? Na een minuut of tien was de gister bijgevulde zaadsilo al weer leeg. Moet ik nog wat op verzinnen.

Reserveren en een plankje

2012-01-14T11:58:00.000+01:00

Het reserveren van boeken bij de Bibliotheek is een fantastische mogelijkheid en het werkt als een trein. Van de week al het boek van Amber Alberda opgehaald (en in begonnen, is veel-belovend) en vanmorgen het boek Laat je niet volvreten opgehaald, over foodmarketing en trucs van de voedingsbranche om je aan het snaaien te houden, lijkt me ook een zeer informatief boek.
Toen ik vanmorgen een nieuwe wc-rol pakte viel me op hoe rommelig het plankje was waar dit wordt bewaard in het toilet. Meteen opgeruimd. Reserve rollen links, in het midden schoonmaakmiddelen en rechts een reservepak keukenrollen. Dus een plankje heb ik al weer gedaan vandaag.

Medicijnkastje

2012-01-13T12:06:00.000+01:00

In de wc hangt een (wit) medicijnkastje. Vanmorgen kwam mijn hulp op het idee het eens open te doen en wat bleek; na de brand was het alleen van buiten schoongemaakt. Bruine aanslag en roet volop. Nu wordt dit kastje nooit voor medicijnen gebruikt (heb ik een grote diepe lade voor in de kamer) maar voor maandverband, inlegkruisjes, een zalfje en watten en dergelijke spullen. Het is nu schoon en van buiten en van binnen weer wit, met een voorraadje spullen die eerst in een los mandje een plek had. Veel kon weg en dit was letterlijk het kastje per dag, ware het niet dat ik in de kamer nog een mandje vond met allerlei mapjes en onderin wat verfspulletjes, die ook niet na de brand waren schoongemaakt. Nu; mandje schoon en leeg, de meeste verfspullen konden weg (aangetast) wat resteerde belandde in de hobbykast en de mapjes liggen op een uitzoek stapeltje. Tevreden.
Gister kwam de dame voor herindicatie van huishoudelijke hulp, en ik krijg voortaan 5 in plaats van 6 uur hulp. De wetten zijn weer veranderd. Enfin we moeten het er mee redden.

oude zegels en bonnen

2012-01-12T12:17:00.000+01:00

Er is iets tevoorschijn gekomen; oude volle spaarboekjes van Premiezegels en nog meer oude bonnen. Ooit was de premiezegel een populaire hier in de buurt waaraan bijna alle winkeliers meededen. Nu niemand meer. Omdat ik ze opspaarde tot het een lekker bedragje zou zijn, ligt er een stapel kaarten. Wat ermee? Misschien bestaat zoiets nog, of is er een liefdadigheid die dit kan overnemen? Ik heb ze op MP gezet af te halen voor een bos bloemen, want weggooien gaat me aan het hart. Ik zal nog hier en daar een ad neerzetten en hopen dat ze opgehaald worden, anders toch maar de oud-papierbak.
Een verrassing dus.

Nieuwe declutter-tip op dit deel van de Oprahsite allerhande opruimregels/tips van professionals.

Schuldbewuste pleziertjes

2012-01-11T11:31:00.001+01:00

Quilty pleasures is de Engelse benaming voor dingen waar je van geniet maar die eigenlijk niet kunnen, heel foute muziek bv (ik vind Eloise van Barry Ryan zo'n nummer), sentimentele jankfilms (een potje zielig is soms lekker) of programma's die eigenlijk te slecht voor woorden zijn.
Op tv is dat nu weer (een herhaling van) Hoe schoon is jouw huis(vooral de Engelse versie). Te ranzig voor woorden de huizen waarin de britse ladies terechtkomen. De blonde dame met het hilarische kapsel duikt met zichtbaar plezier de meest smerige aangekoekte toiletpotten in, de ander verbergt, sadistisch lachend doosjes met ongediertevallen achter fornuizen en laat met een van walging vertrokken gezicht lab-bakjes met prachtige schimmelcultures zien. Enfin nog een stuk erger dan de Hollandse Marja en haar moeder, die dezelfde formule in Nederland doen. Maar ze geven goede milieuvriendelijke tips en het is altijd een wonder te zien hoe de huizen er later uitzien.
Ook zoiets is Verslaafd aan Verzamelen, een laat op SBS6 uitgezonden Amerikaanse serie (die een paar dagen terug te zien is op de site)over mensen die letterlijk bijna omkomen in hun volgepakte huizen en door experts geholpen worden voordat de Gemeente ze uit hun huis zet.
Het ergste is, dat ik enerzijds met een hoog griezelgehalte naar deze series kijk en hoewel het verhaal in grote lijnen alttijd hetzelfde blijft, gefascineerd raak door andermans rampenzooi, anderzijds herken ik er veel in en weet, dat ik daar ook in beland had kunnen zijn. Ik kijk niet neer op die mensen, ik begrijp ze zo goed. Ik heb alles in me om ook zo te worden
Ik ontbeer schoonmaakgenen , ik kan het wel, maar zie het vaak niet, en ben een grote hamster. Heb van mijn moeder de "het kan altijd nog van pas komen"-tic en van mijn opa, de "beter mee dan om verlegen"zwiep. Gelukkig is het bij mij nog altijd aan de goede kant van de grens gebleven, maar ik kan me goed voorstellen dat het je overweldigt en je niet meer weet waar te beginnen. Ooit heb ik ook wel eens een dode muis achter mijn gasfornuis gevonden en nog regelmatig kom ik dingen tegen die ik al lang kwijt was. Gelukkig heb ik een enorme drang tot organiseren die maakt dat het niet echt uit de hand loopt.
Het lijkt dus een beetje op ramptoerisme. Maar het is ook steeds een reminder om het tijdig aan te pakken.

Sneeuwluipaard

2012-01-10T15:33:00.000+01:00

In 1975 verscheen het boek De Sneeuwluipaard van Peter Matthiessen en werd een behoorlijke hit. Het verhaalt over een expeditie in een toen nog vrij onbekend deel van de Himalaya om de zeldzame Blauwe Himalaya schapen te bestuderen en hopelijk de nog minder vaak waargenomen sneeuwluipaard te zien. Het boek is niet alleen mooi geschreven en spannend, maar geeft ook vele inkijkjes in het Boeddhisme. Mathiessen en zijn -vlak daarvoor overleden- echtgenote waren boeddhist geworden en hij heeft duidelijk veel literatuur hierover bestudeerd, maar beoefent het ook. De tocht is voor hem dus ook een louterende na de dood van zijn vrouw. Ik las het boek al twee maak eerder, maar nu ik zelf meer van het Boeddhisme weet en me beter in die denkwijze thuisvoel, maakt het nog meer indruk op me. Een fijne vernieuwde kennismaking.

Opruimen; er verdwenen weer twee tassen papieren bij het oud papier en er zijn twee laatjes met hobbyspullen, plakband, snijmateriaal en lintjes en strikjes opgeruimd.

George

2012-01-09T14:23:00.000+01:00

De stille Beatle, er is een prachtige docu, van Martin Scorsese in twee delen verschenen (live in the Material World) over hem en zijn leven. Wel 3.5 uur samen. Heb met liefde en aandacht gekeken, omdat deze man altijd een uitzondering was in de popwereld. De jongste Beatle ging al op zijn 17de naar het ruige Hamburg om op te treden. Pas in een latere fase van de groep bleek ook hij heel goed te kunnen componeren naast zijn fantastische gitaarspel. Hij was ook de spiritueelste die meteen veel herkenning in India vond en veel speelde met en leerde van Ravi Shankar, waardoor zijn Oosterse voorliefde nog meer toenam. Maar ook een man met twee gezichten; trok een poos op met een motorbende, hield van motoren en snelle auto's, maar ook van meditatie en chanten. Kon driftig zijn, had daarnaast veel geduld voor sommige zaken en een groot gevoel voor humor. Produceerde films (o.a. Life of Brian van Monty Python). Wilde altijd de diepte in, gebruikte bij tijden onmatig drugs, stond zijn vrouw en grote liefde Patty Boyd af aan vriend Eric Clapton, toen die twee op elkaar verliefd bleken te zijn geworden. Werd weer gelukkig met Olivia en kreeg een prachtige zoon. Kreeg kanker, knapte helemaal op, werd bijna gedood door een psychotische inbreker en stierf uiteindelijk toch (in 2001 op 58jarige leeftijd) aan kanker. Op dat moment gaf hij licht, volgens Olivia. Een bijzonder mens dus.

Opruimen;
Een zak kleding weggebracht en wat doorzichtige postbakken gekocht (bij een discounter) om mijn hobby-papier mooi overzichtelijk op te bergen , net als lijm, want de oude bleek allemaal opgedroogd.

Heya Sven en heya Vlasje

2012-01-08T10:24:00.000+01:00

Leuk zo'n Europees Kampioenschap Allround op een buitenbaan! Mooie beelden en onverwachte resultaten omdat niet iedereen, vooral de jongere generatie overdekte baan rijders niet, goed met deze omstandigheden kan omgaan. Wind ken je niet in hallen. Daarentegen blijken voormalige skeelers in het voordeel, die trainen wel in weer en wind. Voorlopig staat Sven er goed voor, al is wel duidelijk dat het niet zonder meer de vroegere schaatskoning is, maar een sterke man, die voorzichtig zoekt naar de balans met zijn lijf en de grenzen van zijn kunnen. Daardoor spannend.

Het opruimgebeuren gaat door. Mijn administratiekast is op orde. Met nieuwe map voor dit jaar (met de Nibud-tabbladen en inlegvellen) en een opberger met wat reserve papier/zichtmappen/Lmappen etc. Het creapapier is naar de hobbykast, die langzaam ook verandert in een overzichtelijke doekast. En er zijn twee rolkastjes met ieder 2 grote vakken leeggekomen. Zoiets als op deze foto.

Kastjes en laatjes en Sven

2012-01-07T10:29:00.000+01:00

IJverig ga ik door met mijn eigen opruimprojekt. Vandaag wordt een groot deel van de kantoorspullenvoorraad in een kratje naar boven gebracht, want dat is beneden een sta-in-de-weg en niet vaak nodig. Gelukkig heb ik ooit van een meevallertje een grote voorraad opbergdozen, kratten, mandjes enzo gekocht, die ik altijd netjes bewaar als ik wat leeg heb, want vaak komen ze op een ander moment weer van pas. ook ben ik een grote fan van kleine doosjes/bakjes/ voor in kasten en laden zodat alles niet meteen door elkaar dondert in een drieste zoektocht naar een nieuwe pen of de schaar. Ik lees heel graag de blogs van anderen over hun akties in deze, want het inspireert en motiveert enorm. Jaren terug had ik enorme problemen met mijn energie in een tijd dat er veel spullen (Moeder naar verpleeghuis) bij kwamen, en kwam ik-aartsverzamelaarster- zowat om in de troep, zonder te kunnen opruimen. Gelukkig kreeg ik thuiszorg, die me door het grove opruimwerk wat heen hielpen en ik verder kon met in langzaam tempo opruimen van mijn huis, na de brand kon ik weer opnieuw beginnen. Om moedeloos van te worden. Maar het werkt wel. Ik heb steeds meer overzicht en kan beter afscheid nemen van spullen die mij niet meer van nut zijn.
Zelfs nu dit weekend in Boekarest geschaatst wordt om de Europese titels, ben ik , al is het maar een half uurtje per dag, door aan het gaan. En wat ben ik trots op mijzelf!
Trouwens voor de bieb-fans onder ons nog een goede tip; via internet kun je niet alleen snuffelen naar boeken of boeken reserveren, ook kun je in je contactgegevens je e-mail adres opgeven zodat je per e-mail waarschuwingen krijgt als je leentijd bijna verstreken is, maar ook wanneer materiaal voor je klaarligt. Kan boetes voorkomen.

Eigen insteek

2012-01-06T13:24:00.000+01:00

Vandaag weer wat fitter gelukkig en vanmorgen toch begonnen met een stapel mapjes en ander opbergspul uit te zoeken.
Vroegah had ik alles mooi geordend in stapeltjes maar door de brand is wat er gered is ongesorteerd in dozen verdwenen en inmiddels grotendeels wel te voorschijn gehaald, maar niet grondig uitgezocht. Dit zijn dingen die je niet elke dag nodig hebt, dus was het een grote stapel geworden waar soms wat nodigs werd uitgevist, waardoor het geheel nog rommeliger werd.
Nu is dat dus aan de beurt en een deel gaat in een doos als kantoorvoorraad naar boven. Ik zal weinig hoeven kopen de komende jaren want er is nog van alles.
Kijk dat brengt me bij het opruimproject. Gretig lees ik allerlei blogs hierover en bekijk de foto's met grote aandacht. Nee, niet veroordelend, want ooit was het bij mij ook een ravage (nou ja), maar al jaren ben ik aan het opruimen en ordenen. De brand twee en een half jaar terug heeft letterlijk roet in het eten gegooid. Boven had ik al veel boeken uitgezocht bijvoorbeeld en wat over was stond keurig geordend op de planken. Alles is door elkaar opgeslagen in de opknaptijd van het huis en staat nu volkomen chaotisch in dozen en voorlopig op de planken. Dat wordt een enorm projekt, waar ik nu al bijna grijze haren van krijg. Maar nu ben ik beneden de puntjes op de i aan het zetten. Wat me wel opvalt en Consuminderen met Marianne wijst daar ook al op, dat ik veel herorden, wel dingen die voor mij niet meer van belang zijn wegdoe, maar echt weggooien is haast niet aan de hand. Het meeste gaat in recyclebakken, naar de kringloop, of naar liefhebbers wordt gerepareerd of hergebruikt of opgemaakt, of (op een geordende en logische manier) opgeborgen elders voor komend gebruik.
Het geeft ruimte omdat ik weet wat ik heb en waar. Omdat ik zoveel niet hoef te kopen voorlopig en dat dingen die voor mij onnut of teveel zijn geworden een nieuwe bestemming krijgen. Weggooien is alleen een optie voor erg vuile, erg kapotte dingen die ook voor anderen zo niet van nut zijn.
Gelukkig kan ik een stuk makkelijker loslaten dan voorheen en heb ik de bewaartic van mijn moeder grotendeels van me afgeschud. Nee, geen dopjes, zakjes, dekseltjes, losse touwtjes in overmatige hoeveelheden meer. Gewoon, wat handig is bewaren en de rest op een goede manier weg. Ruimte is belangrijk, maar hergebruik en zuinigheid ook.

Dakzwemmen en Montezuma's Revenge

2012-01-05T11:33:00.001+01:00

Na een doorwaakt nachtje wegens buikstorm/rees/Montezuma's Revenge ( niet de muziekgroep of de attractie), kwam hier een aardige buurman om het zwembad op het platte keukendak te ontlasten, die regenpijp ging op een gegeven moment net zo tekeer als mijn ingewanden vannacht.
Geen dag om veel te ondernemen wegens onstuimig weer en slap lijf. Misschien een mapje(of meer) papieren opruimen? In elk geval veel venkelthee, rijst en yoghurt. Niks erg, bij dit soort weersomstandigheden met een plaid op de bank is wel tof, eigenlijk.

Opruiminspiratie op http://www.stofzuigerzen.nl/huishouden/nieuw-jaar-nieuwe-kansen-weg-met-de-warboel.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+stofzuigerzen+%28Stofzuigerzen%29

Aktief

2012-01-04T15:15:00.001+01:00

Vanmorgen goed begonnen met het buitenzetten van het plastic afval, de kerstkaarten in de brievenbus van een verzamelaarster van die dingen gegooid, de bioboodschappen gedaan en bij Appie wat aanvullende spullen gekocht. Op bezoek geweest bij dierbare mensen en wat ideeën uitgewisseld. Toen bezoek van E., wiens moeder dit weekend overleed. Ze houdt zich erg goed en sterk.
Nog geen la of kastje gedaan dus. Enfin, misschien straks een map papieren leegmaken.

We zien wel, de via internet gekochte 4e piraat van Caraïben ligt ook te lonken naar me. Ach what the heck, de heer Depp, kijkt me zo lonkend aan..............

Trouwens nog een aardige tip; Via de site van het Nibud http://www.nibud.nl/ kun je gratis een stapel tabbladen met tips en en meer voor je nieuwe administratie van dit jaar downloaden .

Koers

2012-01-03T13:54:00.000+01:00

Mijn retraite is nu echt voorbij. De dingen die er uit voort vloeiden waren eigenlijk aanscherpingen en lichte koerswijzigingen. Aan voornemens en lijstjes doe ik niet meer, dat zijn te geforceerde zaken voor mij en hoe gek ik ook ben op lijstjes, verplichtingen wil ik niet aan mijzelf opleggen. Het is eerder meer van dit en minder van dat. Geen totaal nieuwe concepten.
Eén van de zaken die ik wel belangrijk vond en vind is ruimte creëren, letterlijk en figuurlijk. Dat is al langer het streven, maar nu voelt het als een echte behoefte,

waardoor het alleen maar prettig voelt om uit te voeren. Elke dag ben ik iets in huis aan het opruimen en dat is een heerlijke bezigheid, die ook figuurlijk voor ruimte zorgt. Mijn wens om meer creatief bezig te zijn, valt hier eigenlijk ook onder. Het geeft me energie en een uitlaatklep. Heb de laatste dagen al zelf een paar kaarten gemaakt. Dat is niet het standaard werk met voorgedrukte, gekochte plaatjes en ander spul zo uit de winkel, maar vergaarde knipsels, papiertjes en verf en inkt en andere materialen, die ik opspaarde, omtoveren tot iets persoonlijks en aparts. Heel bevredigend om te doen. En het heeft meteen een praktisch nut. Zomaar een beetje knutselen is ook leuk, maar wat doe je met al dat spul. Ben dus heerlijk bezig.

Weggevlogen

2012-01-02T16:29:00.000+01:00

Al jaren maak ik gebruik van de thuiszorg en heb daar uitstekende ervaringen mee. De lady die me nu helpt doet dat al 6 jaar en daarvoor had ik ook aardige en goedwerkende dames. Eén van hen bezoekt me nog steeds. Haar moeder had ook borstkanker gehad en ze kon zich goed inleven in mijn situatie, ook verder klikte het goed, zodat het contact bleef en in een vriendschap veranderde. Ruim een jaar terug bleek haar moeder weer ziek te zijn geworden, uitzaaiingen in de botten en longen. Dat is een veeg teken en ondanks allerlei chemokuren en bestralingen heeft ze het niet gered. Ik kende de vrouw niet persoonlijk, maar mijn vroegere hulp natuurlijk des te beter en heb met haar meegeleefd. De verzorging was zwaar en gelukkig kon deze vrouw uiteindelijk naar het hospice alhier, waar ze net de jaarwisseling nog heeft meegemaakt en gister om 12 uur 's middags is gestorven. Het raakt mij, om E., die een goede griet is en haar moeder erg zal missen en om het feit dat die moeder en ik niet veel in leeftijd verschilden, en dat zij het ondanks haar oorspronkelijk veel betere prognose, toch weer terug kreeg, trof me behoorlijk. Waarom heb ik geluk en een ander niet? Een zinloze vraag, natuurlijk, maar hij komt wel bij me op.

Stil en nieuw

2012-01-01T12:58:00.000+01:00

En toen was het nieuwjaarsdag. Na vannacht en gisteravond getrakteerd te zijn op een ongelooflijke bak herrie van vuurwerk (een van de heftigste jaren sinds ik hier woon), wat geYoupt te hebben en getop2000d, met drie katten bedwaarts getogen en dankzij oordopjes heerlijk geslapen . Koekie, die hier kwam wonen (zie de poekelverhalen) tijdens een spervuur aan vuurwerk enige jaren geleden, heeft zo'n vertrouwen in mij en de veiligheid die ik hem biedt, dat een zich stevig tegen me aandrukken volstond om het kabaal te doorstaan. Slowie, die uit een huishouden vol vuurwerkhaters voortkomt, dook geregeld de kast onder de trap in, maar zodra het geluid iets minder werd kwam ze snel op schoot om tegen mijn schouder troost te zoeken, en Teig, ik denk wel eens dat ze Korsakow heeft, want die schrikt en vergeet meteen weer waarom en gaat door met haar bezigheden. Vannacht was een uitzondering, dus genoten ze erg van het op bed mogen slapen.

De regen in de voorochtend heeft kennelijk veel vuurwerkresten onschadelijk gemaakt, want ik hoor vrijwel niets.
Zo direct weer even verder met mijn opruimprojekt, want er liggen al een stapel mappen met bewaarde papieren klaar om uitgespit te worden. Het meeste kan ws wel weg. Een paar dingen bewaard en misschien nog wat gedigitaliseerd. Heerlijk het gevoel van ruimte dat daardoor ontstaat. Eigenlijk doe ik zo mee aan het een-kastje-per-dag idee, maar zonder eigen foto's, want dat vind ik toch wat privé, al moet ik bekennen dat ik de foto's op andere blogs wel erg inspirerend vind.

Nog even alle beste wensen voor diegenen die ik dat al niet op hun eigen blog heb gegeven. Heel blogland is voor mij een inspiratie en een gevoel van delen van een zoektocht naar het waardevolle in het leven. Dank en nog vele blogjes in goede gezondheid, mag ik hopen voor een ieder.

Navel

2011-12-31T11:44:00.000+01:00

Het oude jaar gaat het nieuwe baren. Mooie gedachte.
Wat betreft mijn retraite; denk maar niet dat ik alleen maar naar mijn navel heb zitten kijken. Ik heb veel geslapen, gelezen, wat dvd's gekeken, af en toe wat muziek beluisterd, waar ik op dat moment behoefte aan had, maar ook vaak was het hier doodstil in huis en kon je mijn hersentjes horen malen. Daarnaast ben ik al begonnen met opruimen. Mijn knutselkast wordt laatje voor laatje, plankje voor plankje , vakje voor vakje uitgemest net als een la waarin ik mijn postpapier, kaarten en enveloppen bewaar, de la van de snoertjes (voor pc+opladers etc) is georganiseerd en zo rommel ik door. Heel bevredigend en aansluitend bij het gevoel dat ik ruimte nodig heb om beter bij mezelf te kunnen blijven komen.
Er wordt al aardig wat afgedankt en weggedaan. Plannen om dit jaar meer met mijn creativiteit te gaan doen (vandaar dat eerst de knutselkast aan de beurt komt), en minder tijd aan floddervertier te besteden (zoals The Bold kijken; ik ben al gestopt en het voelt alleen maar heerlijk vrij). Ik ga minder en meer gerichter tv kijken. Lezen , ook gerichter en minder flut.
Eten en in huis; soberder, meer basic. Geld; ik zal op deze manier ook geld uitsparen. Meer ruimte voor wensen, al zijn er niet veel dingen die ik wens, meer ruimte om goede akties te steunen, geen zorgen, geld is voor mij steeds onbelangrijker.
De natuur; veel op pad met de scoot, de dijk, lekker de duinen door. Mijn tuin meer benutten en wat fatsoeneren, net als de garage en het schuurtje die een opruimronde kunnen gebruiken. Enfin, plannen en ideeën zat. Maar het is niet in de vorm van de meeste nieuwjaarsvoornemens, maar het zijn meer verschuivingen in mijn leven, verder gaan op de weg die ik al langer was ingeslagen, maar nog bewuster. Het voelt goed om zo te leven.
Ik wens iedereen rust en vrede en tevredenheid toe.

Groundcontrol

2011-12-30T18:34:00.000+01:00

Het jaar is bijna uit en mijn retraite loopt ook op zijn eind. Het is een goede gewoonte en misschien ga ik het wel vaker doen in het jaar, al is het dan lastiger om het aantal verplichtingen te miniseren. Deze retraiteperiode heeft me veel gebracht. Ik voel dat een nieuwe cyclus in mijn leven is aangebroken. Een periode van opbouw en rust. Hier ga ik bewust van genieten en ik zal proberen de ruimte er ook voor te maken. Egoistisch? Misschien, maar na alle narigheid van de laatste jaren verdien ik wel wat vrediger tijden, vind ik. Verdieping en versobering voel ik als noodzaak om dichter bij deze groene weide te komen.
Voorlopig wens ik ieder een jaar vol vervulling toe. Lieve blogsters, geniet van het leven en wat het je brengt!!!

Mijn eigen ruimtereis

2011-12-30T15:25:00.000+01:00

André Kuipers zweeft in de ruimte, maar heeft allerlei apparatuur nodig om dat mogelijk te maken. Ik doe het zonder, en heb zelfs geen pilletje of poedertje nodig om mijn eigen ruimtereizen te maken. Als ik buiten ben en naar de natuur kijk en de lucht en de zee, is het zo onmetelijk groot en er zijn zulke krachten aan het werk dat het mijn begrip te boven gaat. Als ik 's avonds naar de sterrenhemel kijk en me realiseer wat een klein deel ik maar kan waarnemen van wat er is en misschien weet zelfs niemand op aarde hoe enorm die werkelijkheid is,dan verdwijn ik in de ruimte als een stofje dat dwarrelt in het zonlicht. Ik realiseer me dat ik deel uit maak van iets onnoembaar groots, iets dat alle voorstellingskracht voorbij gaat en wat niemand nog begrijpen kan. Misschien zal nooit een mens het begrijpen en dat hoeft ook niet, want je realiseren van een scherfje van dit enorme is al voldoende om jezelf gelukkig te prijzen er iets van mee te maken en dan begrijp ik dat het niet te begrijpen is, en dat je dat eigenlijk ook niet eens moet willen. Ervaar het met volle teugen.
Dat is meteen een van de dingen waarop ik me nog meer wil richten.
Aan goed voornemens doe ik al lang niet meer, maar door af en toe te recapituleren wat er zo allemaal voorvalt en hoe ik daar mee verder wil, kristalliseren zich dingen uit, die ik wel degelijk praktisch kan uitvoeren.
Ik wil veel ruis op de lijn met het Hele Al kwijt. Ik ga dus versoberen, opruimen, declutteren, zowel in geest als in het dagelijkse leven. Nog meer basic dus om me vrijer te kunnen verhouden tot wat echt belangrijk is in het leven. Wat het uiteindelijk gaat worden? Dat zal ik vanzelf merken, op een bepaald moment is het Genoeg.

Het stiltehoofd ruimt op.

2011-12-29T09:10:00.000+01:00

Tja, wat ruim ik op in mijn hoofd?

Angsten heb ik al zoveel mogelijk weggedaan. Ik heb nogal wat meegemaakt en er kan naar mijn idee weinig komen dat me nog grotere angst kan aanjagen dan hetgeen ik al overleefd heb. Angst voor de dood zelf bijvoorbeeld is een aantal keren vergeefs tevoorschijn gehaald. Bij nader inzien ben ik dus niet bang van de dood. In mijn gedachten is doodgaan zoiets als onder zeil gaan bij een narcose, maar niet meer wakker worden. De weg ertoe kan angstig zijn, als je veel pijn hebt, maar ik geloof heilig dat een mens niet meer te dragen krijgt dan hij/zij aankan en indien het toch erger zou zijn, is er altijd nog ingrijpen mogelijk. Het is geen kwestie van angst om er niet meer te zijn; voor mijn geboorte was ik er ook niet en daar heb ik geen trauma van over gehouden. Vergeten worden of er niet toe gedaan hebben? Zal ik weinig van meekrijgen, denk ik zo.

Het rare is dat ik er steeds meer van overtuigd raak dat de boeddhisten met hun eeuwige levensrad gelijk hebben. Als je de ontwikkelingen in de kwantummechanica een beetje volgt, blijkt dat achter elke grens weer een nieuwe grens opduikt. Er zijn theorieen over zwarte energie en materie, over parallelle universums, over higgsdeeltjes, die niet zichtbaar zouden zijn, maar wel moeten bestaan als de rekenmodellen kloppen en die zelfs tijdreizen zouden kunnen verklaren. Het is me duidelijk dat er nog weinig duidelijk is en er talloze mogelijkheden kunnen zijn die wij niet eens overzien kunnen, wat weten we dan van het mysterie van leven en dood, en hoe zouden wij er geen of juist wel invloed op kunnen hebben?
Dit zijn gedachten die me verzoenen met het hier en nu en alles wat daaromheen gebeurt. Het is een wonder dit leven te leven en of het een doel heeft of niet is volstrekt irrelevant.
Daardoor kan ik ook geloven in het GENOEG en het VOLMAAKTE van alles en dat geeft me een partij rust en vrede...........
Dus alle ongerustheid over lot en leven en dood kan ik hierbij aan de kant zetten. Tevens zijn vroeger en toekomst beiden nogal onbetekenend geworden. Het Nu is veel interessanter. Dat wil niet zeggen dat ik alle herinneringen wegdoe , ze zijn een onderdeel van me en hebben me mede gemaakt tot wie ik nu ben. De toekomst; er is niets onzekerder dan dat, maar tegelijk ook niets zekerder; op een moment gaan we allen dood, en het is maar beter daar nu al vrede mee te sluiten en het zelfs te verwelkomen als een voorwaarde voor leven, dan er over te piekeren. Lang geloofde ik dat mijn toekomst zo beperkt zou zijn, dat alleen vandaag ertoe doet. Nu begin ik te beseffen dat er misschien meer toekomst voor me weggelegd is dan ik en de artsen durfden te hopen en dat geeft voorlopig veel ruimte, hoewel het ontbreken van welke garantie dan ook (geldt voor iedereen!) maakt dat ik mijn leven veel bewuster en dankbaarder leef. Kom maar op!

Nadenken

2011-12-28T14:00:00.000+01:00

Deze dagen in stilte gebruik ik vooral ook om na te denken. Het afgelopen jaar is er veel gebeurd en dat komt dan eerst even langs in mijn gedachten.
Het tweede jaar weer thuis na de brand, dat voelt goed en de keuzes die ik maakte voor mijn huis (de traplift, de kleuren, de vloeren, de meubels en de lange mediatafel met de pc de geluidsapparatuur en de tv in de kamer) het past me als een fijne jas. Tevredenheid dus.
Het gestopt zijn van de schrijfclub is geen gemis in mijn leven. Ik denk dat ik nu meer ruimte heb voor bv tijd vrijmaken voor de vriendin die een hersenbloeding had gehad en daardoor wat steun en aandacht kon gebruiken. Het gaat haar heel goed en ze is al aardig teruggekomen op haar pad.
Ook tevredenheid.
De gezondheid; er waren wat reparaties dit jaar ; mijn bovengebit werd vervangen door een kunstexemplaar, hetgeen me nog steeds niet echt meevalt, en mijn enkel brak, een beetje laat ontdekt, maar wel gips en nu voor altijd een brace wegens de slechte conditie van het gewricht. Dat zijn in mijn ogen minder heftige zaken, want het is allemaal oplosbaar en er valt aardig mee te leven. Wat wel een grote ontdekking was; de voetreflexzonetherapie die een fijne vriendin mij meerdere malen gaf. Het blijkt een boost in energie gebracht te hebben die ik heel goed kon gebruiken. Het effect lijkt zelfs bestendig want hoe groot soms de tussenpozen tussen de behandelingen ook zijn, ik voel me een stuk prettiger en herstel ook veel beter van inspanningen. De oncologische en de diabetescontroles gaven goede gegevens over bloed en andere sappen en de tumorfactor bleef laag, Hoera dus. Ik vond het, ondanks wat pech, een uitstekend jaar.
Er is veel gelezen , geluisterd gekeken en genoten de afgelopen tijd en dat zal ik wel blijven doen zolang ik kan. Het weer en mijn been lieten minder ritten op de scoot toe dan ik had gewild en ook in de tuin kon ik niet zoveel doen, maar dat heeft de pret in het leven niet gedrukt.

Weer heb ik beter leren leven met mijn beperkingen. Geen schuldgevoel als ik mijn rust pakte, geen onrust over wat ik allemaal mistte (in de praktijk mist een mens niet zoveel), over wat ik had willen/zullen doen. nee veel berusting en het gevoel genoeg te hebben, zowel materieel als in mijn leven als totaal.
Het rijkste gevoel bestaat uit "ik heb genoeg " kunnen zeggen.

de wonderlijke vermenigvuldiging van de rode tulp

2011-12-26T13:30:00.000+01:00

Er zijn 90 rode tulpenbloemen in mijn kamer. Een paar dagen voor kerst verjaarde ik, jawel de 63 gehaald met vliegende wimpels, en twee vrienden verrasten mij beiden op giga bossen tulpen.

Lekkere luchtjes, lektuur, een mooie pen, twee potten met amaraylissen in de knop, vogelvoersilo's met bijbehorende vetbollen en pinda's, veel post, een prachtig keramieken vogelbeeldje, veel mail en telefoon. Enfin ik werd letterlijk in de bloemetjes gezet. Als ik zo om me heen kijk in mijn kerstkamer vol tulpen word ik zooo ontzettend blij!!!
Een nieuw begin, het is al gemaakt!!!!

Gedachten

2011-12-25T17:43:00.000+01:00

Dit jaar is het de 7e kerst sinds de diagnose uitgezaaide borstkanker. Het wordt dus ook het 7e Nieuwjaar sindsdien en dat doet mij veel. Ik besef dat ik heel erg veel mazzel, goede artsen en behandelingen heb gehad en dat misschien mijn eigen insteek (gezonde voeding, leven in het nu en geloof in mijzelf) ook een positieve rol heeft gespeeld. Vroeger werd mij altijd verteld dat een mens in cycli van 7 jaren leeft. Dat zou betekenen dat ik nu aan een nieuwe cyclus begin en zo voelt het ook. Ik voel me (vooral na de voetreflexzone behandelingen) steeds beter en ben naar mijn gevoel ook geestelijk erg gegroeid in die tijd. Het voelt alsof in inderdaad op de drempel sta van een nieuwe fase in mijn leven. De retraite waar ik op dit moment in bezig ben, is er duidelijk een van rust en contemplatie maar ook van een nieuwe opening naar de toekomst. Dankbaarheid en vreugde is wat me steeds overspoelt, een bad van lichtheid en licht.

2011-12-21T19:32:00.003+01:00

Lektuur!!!!!!!!!!!!!!

2011-12-20T18:05:00.000+01:00

Vandaag ging ik naar de Bieb en heb mezelf verwend met een aantal boeiende en dikke boeken.
Ik was net terug en toen kwam een vroegere buurvrouw een stapel tijdschriften brengen. Hoi, hoi, ik zal me niet vervelen met de kerst (eigenlijk verveel ik me nooit, maar veel leesvoer op voorraad voelt altijd heerlijk rijk aan).

Vandaag was de hulp er en ze komt pas eind volgende week weerom, hetgeen me een relaxt gevoel geeft.
Kom maar op met die feestdagen! Ik ga in mijn zelfverkozen onderduik.

Richting Stilte

2011-12-19T15:42:00.000+01:00

Gisteren en vandaag heb ik al een beetje een voorschot op mijn winter-retraite genomen, door weinig tv te kijken en ook slechts mondjesmaat muziek. Veel stilte in huis en ik voel hoe ik van binnen ook stiller wordt. Doe dingen met meer aandacht en concentratie waardoor ik, terwijl ik een zeer bedaagd tempo hanteer, toch veel uit mijn handen laat komen. Allerlei dingen waarvan ik de neiging heb om te denken; Nu even niet, deed ik nu wel, met het gevoel allerlei losse eindjes die me ergerden eindelijk uit de weg te hebben geruimd. Dat blijf ik deze week volhouden; naar de Bieb, lege flessen naar de glasbak, oud papier buiten etc. Allerhande rafelrandjes werk ik bij, zodat mijn rust straks hierdoor niet gefrustreerd wordt. Het geeft ook een gevoel van voorpret.

Bleker bos

2011-12-18T18:01:00.000+01:00

Vandaag zijn de 23.000 bomen de grond in gegaan , nou ja het eerste begin ervan dan, die al zijn gekocht door mensen die als Groeiend Verzet tegen de rampzalige natuurplannen van Bleker in verzet zijn gekomen. Ook van mij worden er een paar geplant, al was ik er zelf niet bij. Dat geeft me een beetje moed, dat er zoveel mensen een vuist willen maken.
Verder heb ik me vandaag onledig gehouden met wat administratieve werkjes en lezen. De buikbug is gelukkig vertrokken en langzamerhand ga ik weer over naar mijn normale eetpatyroon. Vandaag zilvervliesrijst met pompoen en een saus van geruld tofugehakt met rode paprika, en kerstomaatjes, gekruid met uiengroen en vijfkruidenpoeder. En het smaakt me weer heerlijk!

Bye

2011-12-17T15:47:00.000+01:00

Vandaag was de afscheidsreceptie van mijn huisarts en zijn collega, die beiden 33 jaar de praktijk runden. Heel lang en er is veel gebeurd in die jaren. Ben even de afscheidsreceptie binnengewipt om hun persoonlijk de hand te drukken en iets af te geven. Er stond een rij van de deur van het motel, tot in het atrium, waar de receptie plaatsvond. En zo zal het tot een uur of zes doorgaan. Ze zullen wel bekaf zijn na afloop.

Ik voel me een beetje verweesd, want heb nog niet met de opvolgster te maken gehad en had een bijzondere band met mijn Kees. Hij voelde meer als een vriend dan alleen een dokter. Het waren doktoren die de mens centraal stelden en altijd tijd en vriendelijkheid paarden aan een prettige dokterpatientrelatie. Geen wonder dat het vol was met mensen die persoonlijk gedag wilden zeggen en er waren velen met flessen wijn, bloemen of andere kado's. Ze verdienen het!!!

Vrijdag en niet eens de dertiende

2011-12-16T18:59:00.000+01:00

Vanmorgen kwam mijn hulp te laat. Ze was wat witjes om de neus en stond duidelijk een beetje te bibberen. Ze was van de fiets gereden door een auto op een rotonde. Zijzelf reed gewoon rechtdoor en de auto kwam van achter. Terwijl ze op de grond lag, ging de bestuurster van de auto naar haar eigen auto kijken, en riep; "Kijk een buts en jij was de schuldige, want je stak je hand niet uit. "En weg was de"dame". Mijn hulp klom beduusd op haar fiets en kwam dus drijfnat (ze viel in een plas) met een beschadigde fiets en vol geschaafde en blauwe plekken bij mij aan. Geen kenteken genoteerd helaas. Wat heb je toch een ongemanierde mensen.
Enfin na een lekkere hete bak thee en even van zich af praten, ging ze toch aan het werk.
Zelf ben ik ook nog wat pipsjes na de buikgriep, maar dat zal wel snel overgaan.
Morgen beter!

Down

2011-12-15T13:09:00.000+01:00

Dit slaat niet erg op mijn stemming, maar meer op het lijf. Ik geloof dat een buikgriepbug mij te grazen heeft genomen. Eerder in de week dacht ik met een dagje(+nachtje) narigheid er van af te komen, maar het keerde terug. Dus vandaag maar op de bank onder een lekker warm plaid en de kranten plus de nieuwe Onkruid onder handbereik, net als een genezend theetje. Het is er vandaag ook het weer voor. Gister had ik toch wat kerstlichtjes en andere sobere versiersels in de kamer neergezet, dus gezellig is het en knus ook.

Wit

2011-12-14T13:49:00.000+01:00

Bij veel volken en religies is niet zwart maar wit de kleur van de rouw. Daar zit wel wat in als je weet dat wit alle kleuren bevat en licht terugkaatst. Vanmorgen lag Den Helder plots onder een paar centimeter dikke korrelsneeuwlaag die nog een poosje bleef liggen ook. Ik moest meteen denken aan alle mensen die nu in diepe rouw zijn, mensen in Italie (waar ook rascistische moorden zijn gebeurd), in Belgie, in Duitsland, in Noorwegen in het MiddenOosten, all over the world zijn mensen die rouwen om een geliefde, gestorven door geweld, natuurgeweld, ziekte, honger. Vandaag rouw ik deels mee. Het wil nog niet uit mijn hoofd verdwijnen.
Ik kocht een paar witte mini kerssterren, dat past dit jaar wel.

Dolgedraaid

2011-12-13T20:05:00.000+01:00

Nee, niet ik, de wereld, Nederland....
Een kabinet dat alles van waarde afbreekt en kwetsbaarheid afstraft. Geld dat alleen maar schuld genereert. Niemand die durft te zeggen dat de keizer in zijn blote kont loopt, dat armoede helaas toch echt bestaat en dat we hopen dat Rutte niet blijkt te bestaan, maar een nachtmerrie is, waaruit we morgen gelukkig ontwaken kunnen.
Ach..
En dan komt er een schutter in een supermarkt die zijn ex vriendin doodschiet, voor de ogen van velen, die dat beeld nooit meer kwijtraken. Hij doodt ook zichzelf, vele mensen in verdriet achterlatend. In Duitsland blijkt een groep neonazi's jarenlang ongestraft buitenlanders vermoord te hebben. In Luik draait een boef door en richt een bloedbad aan op een Kerstmarkt. En Nederland praat maar door over Cruijff. Snapt iemand het nog?

Blekere Bomen en toch Kaarten

2011-12-12T15:32:00.000+01:00

Eerst wil ik, net als Valhalla al deed, aandacht vragen voor de aktie Groeiend Verzet;

Groeiend verzet tegen Blekers natuurwet

Kabinet doet natuur in de opheffingsuitverkoop

Er dreigt zich een natuurramp van ongekende omvang te voltrekken in Nederland. Staatssecretaris Bleker kapt 70 procent van het budget van Staatsbosbeheer, schrapt de aanleg van de Ecologische Hoofdstructuur en ecologische verbindingszones waar jarenlang aan is gewerkt, wil dieren weer vrij laten bejagen door hobbyjagers, kortom er dreigt groot gevaar voor de natuur in Nederland.

Dat kan en mag niet gebeuren. Sluit je nú aan bij het Groeiend Verzet! Alleen samen kunnen we een vuist maken tegen een beleid dat planten en dieren letterlijk naar het leven staat.

Stel een daad, plant een boom!
De Partij voor de Dieren organiseert op korte termijn de aanleg van een protestbos tegen de nieuwe Wet Natuur. Dit bos staat symbool voor het groeiend verzet onder Nederlandse burgers tegen Blekers natuurwet. Als de staatssecretaris de Ecologische Hoofdstructuur niet wil voltooien, zullen wij als natuurbeschermers dat zelf moeten doen. Dat kan heel eenvoudig:

Koop één of meer bomen voor € 5,00 per stuk.
Print je boomcheque(s) uit, die per e-mail worden toegezonden, en kom naar de Boomplantdag (de datum wordt kort van tevoren bekendgemaakt) en plant daar je boom.
Je krijgt kort van tevoren een uitnodiging voor de Boomplantdag.

De bomen kun je bestellen op de site https://www.partijvoordedieren.nl/groeiendverzet.
Als je zelf niet kunt planten vind je ook een mogelijkheid om voor je te laten planten op die site.
Mooi initiatief en hoog nodig de laatste teller staat op; ruim 17.000 bomen. Dat wordt een mooi bos!!

Lang heb ik dit jaar getwijfeld of ik wel of geen kerstkaarten zou sturen, nou ja, dus toch een beperkt aantal.
Heb het wel sober gehouden. Vandaag al de meeste geschreven en postklaar gemaakt.

Apparaten......

2011-12-11T16:19:00.001+01:00

Er moesten nieuwe cartridges in mijn printer. Geen probleem, had nieuwe aangeschaft (natuurlijk niet de dure) en ze gingen er snel in. Toen begon de printer te pruttelen; Ik moet een andere taak doen, foutmelding andere taak, etc. Opeens wilde mijn pc de printer niet meer herkennen, alle stekkers eruit, pc en printer opnieuw aangesloten e nna een aantal keren werkte dit, twee blaadjes geprint, een blad papier loopt vast hup, weer de hele rits handelingen opnieuw. Als ik vertel dat mijn printer onder een werktafel staat en wel naar voren is te halen, maar dan moeten diverse andere dingen ook tijdelijk verhuizen, begrijp je dat ik niet blij was. Enfin na meer dan een uur prutsen, had ik het document compleet uitgeprint. Daar heb ik zo'n hekel aan, wil je iets simpels doen, moet je eerst een op zich simpel karweitje doen en dan lukt dat allemaal niet en zit je enorm te rotzooien voordat het eindelijk voor elkaar is. Ik heb geen behulpzame man rondlopen en ben te eigenwijs om het hoofd in de schoot te leggen, dus daar gaat de middag en een stuk energie. Wel voldaan dat ik het gefixt heb, dat wel. Maar geen nieuwjaarswensen geschreven.

Mannen op brommers

2011-12-10T15:14:00.000+01:00

Toen ik naar de markt ging zag ik er weer een paar. Het begint een beetje een ras te worden, mannen op brommers. Ergens tussen de veertig en zeventig, ruwweg, spijkerbroek of werkbroek, geruit overhemd en/of sweater, muts op of hoedje, vaak met een hengel bij zich of volkstuingereedschap. Liefhebbers van een biertje, gezien de onvermijdelijke koeltas die ook vaak meegenomen wordt. Heel leuk is dat ze vaak allerlei zelfbedachte en geknutselde tassen/houders aan de brommer bevestigd hebben waarmee zoveel mogelijk vistuig/gereedschap meegenomen kan worden. Ze vertederen mij een beetje. Harde werkers, zo zien ze eruit, of mannen van het vrije leven. Aan de dijk staan altijd aardig wat brommers bij de rij vismannen en ook bij volkstuinen zie je de onvermijdelijke brommer staan. Het doet me een beetje denken aan de Kronkels van Simon Carmiggelt. Mannen die koffie uit een thermoskan drinken terwijl ze een shaggie rollen met hun andere hand en overleggen over het tij en de stroming, of over het zaaigoed en de voordelen van koeienmest. Mannen die van stavast zijn en altijd wel een losse plank kunnen gebruiken. Mijn vader reed ook jaren brommer en viste en volkstuinde. Mannen om bramen mee te zoeken.

Luchten

2011-12-09T15:37:00.000+01:00

Wat een indrukwekkende dingen gebeuren aan de hemel. Grote grijze bloemkolen met witte randen, effen grijs , grijs in alle schakeringen, af en toe blauwe flarden en dan vlak daar na. zo donkergrijs dat het bijna verdunde Oost-Indische Inkt is.
Hagel, wind, korrelsneeuw, regenbuien en dan plots een waterig zonnetje.
Indrukwekkend!

Naar huis

2011-12-08T16:59:00.001+01:00

Amsterdam heeft een groot deel (groter dan was afgesproken) ontruimd van het Occupy Beursplein kampement.

14 arrestaties en gelukkig alles vreedzaam gegaan door zowel de houding van de Occupy-ers als de Amsterdamse Politie. Wat nu nog staat mag slechts 4 slapers herbergen om het te bewaken, maar kan wel als een info- en discussiecentrum dienen. Het was natuurlijk ook erg ongemakkelijk voor al die Kerstinkopen doende mensen om langs zo'n kamp te lopen, waar mensen uit solidariteit zitten te kleumen.

Voor de deelnemers is het misschien wel fijn om weer eens thuis bij de kachel te kunnen gaan zitten, al zal een deel van de mensen nu naar het Museumplein gaan om verder te Occupy-en. Een oudere meneer die voor AT5 werd geïnterviewd gaf dat ruiterlijk toe, al was hij niet van plan om de beweging zelf de rug toe te keren.

Makkers staakt Uw wild geraas.

2011-12-07T14:19:00.000+01:00

Nee, jongens, pas in de laatste week komt mijn retraite. van 24 december tot en met 3 januari. En misschien blog ik evengoed wel wat, maar ik doe in die periode wat goed voor mij is, en dat is luisteren naar mijn echte behoeften.

Hoor de wind waait....

2011-12-07T12:20:00.000+01:00

Nou zeg, dat is wel een beetje heftig, buiten. Was er vroeg bij om boodschappen te doen en woei al haast uit mijn jas.
Echte dagen om zoveel mogelijk heerlijk binnen te blijven en gezellige klusjes en karweitjes te doen.
De inkeer in jezelf komt vanzelf bij dit weer. Zoals in mijn aanstaande retraite, terug naar de basis en jezelf. Goed aarden en kijken naar wat belangrijk is. Hoe zeer ik ook geniet van sommige tvprogramma;s, sport en pc en film en muziek, het overweldigt ook. Het neemt je tijd over als je niet oppast. Het zijn ten slotte zaken die dienend bedoeld zijn en niet als doel en vervulling.
Dit is de tijd voor mij om alles eens te overwegen, de balans te herstellen en terug te kijken op de afgelopen periode, naar het goede , het slechte, het belangrijke, het onnozele, het plezier en de ergernis en vooral naar mijn eigen rol in het geheel. Tenslotte beslis ik voor het grootste deel, wat mijn leven binnenkomt, mag blijven en hoe ik ermee omga.
Ik zal ws niet bloggen, maar als ik er behoefte toe voel, doe ik het wel, geen protocol, maar luisteren naar mijn hart.

Winter

2011-12-06T14:17:00.000+01:00

Het is nu echt wel winter. Hagel, koud, wind en kale bomen. Geen probleem, ik zit warm en voel me senang. Heb er zeker geen hekel aan want hou erg van lekker in een plaid gewikkeld met een zooi lektuur en een kan warme thee op de bank te genieten. Winterkost is ook prima, want ben dol op wortel, ui, kool , peulvruchten, soep en stamp en stoofpotten.
Ik heb er zelfs behoefte aan om me gewoon een beetje terug te trekken van alle wereldse herrie en drukte. Tussen Kerst en Oud op Nieuw houd ik dit jaar ook weer mijn jaarlijkse retraite. Nee, geen klooster met gezangen enzo, maar gewoon thuis. Tv en andere herriemakers maar sporadisch aan en dan bewust kiezen voor programma's /films met een beetje meditatief karakter en idem met boeken en pc. Heel erg sober en verstild leven een ruime week, daar knap ik altijd erg van op. Merk dat mijn batterij daarna veel voller is en dat ik meer rust in mijzelf vindt.
Tot die tijd tref ik voorbereidingen in de vorm van lectuur/dvd's klaarleggen die bij deze periode voor mij passen, de agenda zo leeg mogelijk maken en een basisvoorraad zodat ik niet vaak de stad in hoef. Ik verheug me nu al!

Dieet

2011-12-05T12:20:00.000+01:00

Ben aan het lezen in 100%gifvrij van Julia Kang en meteen maar in het door haar vaak aangehaalde DETOXdieet van dr. Paula Baillie-Hamilton ( dat boek bezat ik al jaren). Beide visies gaan er van uit dat de obesitasepidemie vanaf de jaren tachtig vooral te danken is aan de sterke toename van chemische toevoegingen en bestrijdingsmiddelen en hormonen aan ons voedsel. Daardoor zou ons metabolisme van slag raken en vet gaan opslaan. Er zit wel wat in natuurlijk, ik bepleit zelf al jaren dat het niet alleen dat ene stofje is maar de optelsom van alle troep samen en dat ons lichaam evolutionair gezien daar niet mee uit de weg kan. Of het het hele verhaal is? Ik denk dat we ook tekorten oplopen aan vitamines en mineralen door deze stoffen en dat we dat moeten compenseren door het gebruiken van supplementen.
Maar als ik beiden uit heb, zal ik verslag doen van mijn eindconclusies. Kang is in elk geval duidelijk leesbaar en zal veel mensen aanspreken, terwijl Detox er dieper op in gaat qua chemisch/medische argumenten.

shopstop

2011-12-04T17:14:00.000+01:00

Ook in de belgische Krant De Standaard een artikel over consuminderen
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=3O3J2SA9.
Interessant emt leuke tips zeker voor beginners.

Genoeglijk

2011-12-03T16:48:00.000+01:00

Na een drukkig weekje een heerlijk relaxed weekend. Lekker soep gebrouwen, een soort eigen paddestoelen/kippensoep op Oosterse wijze. Mjammie, en het ruikt dan zo huiselijk meteen.
Vanmorgen met de ochtendkrant, thee en de tv aan (om de zondagochtend VPRO programma;s van vorig weekend in te halen) lekker droog en warm gecocoond en vanmiddag was het schaatsen. Op internet zijn de meeste wereldbekerwedstrijden tegenwoordig live te volgen. Vlasje in haar sasje, dus.

schuld en boete

2011-12-02T12:20:00.000+01:00

Gisteren schreef ik over mijn neiging om bij irritaties over kleine dingen de schuld bij anderen te leggen. Gelukkig heb ik dat niet met andere dingen, dan denk ik eerder dat ik wel schuld zal hebben en dat terwijl dat meestal niet zo is.
Voorbeelden?

Kleine dingen; waar is mijn maatschepje? verdorie, dat zal M. wel op de verkeerde plek neergelegd hebben (terwijl ik het zelf mislegd heb).

Grote dingen; He, al heel lang niks meer van A. gehoord ondanks diverse mailtjes van mijn kant. Zou ik wat verkeerds gezegd hebben, ben ik een verjaardag vergeten? (in werkelijkheid; A. is een aantal dagen uit het land geweest en heeft daarna de griep gehad)
Nog zo een;
De pc doet raar; ik zal wel ergens aan gezeten hebben waar ik beter af had kunnen blijven. (terwijl de provider aan het klooien is, het programma net zit te updaten of er is een virus binnengeslopen).

Schuld en boete overal. Komt dat door de hel en verdoemenis die vroeger overal werd gepredikt?
Hebben we zo weinig vertrouwen in onszelf en ons kunnen? Moet er ook altijd een oorzaak zijn (soms gaat iets spontaan kapot)? Willen we altijd in controll zijn?

Het is wel iets wat veel levensplezier kan verpesten en niet fijn om mee behept te zijn.

Wat is wijsheid

2011-12-01T10:21:00.000+01:00

Gisteren een beetje te drukke dag gehad voor mijn energiepeil. Vandaag alleen maar lekker in huis een beetje frobelen. De laatste Klasskadootjes in pakken en van gedichten voorzien, kranten lezen en wat op de pc rommelen.

Bij het doorlezen van de laatste mail en andere berichten , stuitte ik op het volgende citaat; "When you blame others, you give up your power to change.". Geen vermelding van de oorsprong, maar ik bleef er meteen aan vast zitten, deze woorden.
Ik betrap me er vaak op dat als er iets niet op zijn plek ligt of er is iets anders mis, dat ik al snel denk; dat zal de hulp wel gedaan hebben, terwijl bij goed nadenken meestal blijkt dat ik zelf de dader ben. Wat is dat toch, meteen een schuldenbok zoeken om jezelf vrij te pleiten. Waarom denken we zo graag dat we onfeilbaar zijn ?

Hier moet wat aan gebeuren want ik vind dat geen gezonde manier van denken van mezelf. Hoe ik dat wil aanpakken? Bewustzijn (of mindfulness) is het antwoord. Betrap jezelf op deze gedachtengang en vervang het meteen door Ben ik zelf niet fout geweest?
Pas als je bereid bent je fouten en gedrag te herkennen en erkennen, kun je er iets aan doen . Dr Phil en vele andere lifecoaches roepen het al jaren.
Dus dat is een opdracht voor mezelf voor de komende tijd.
Een goed artikel dat ik hierover tegen kwam; http://www.wanttoknow.nl/overige/de-chemie-van-%E2%80%98iets-of-iemand-de-schuld-geven%E2%80%99/

Computer

2011-11-29T16:08:00.001+01:00

Een buurman kwam om hulp voor zijn laptop. Hij is er achter gekomen dat de versie van Office die op zijn laptop was meegeleverd, een proefversie was die inmiddels verlopen was. En nu........ Heb voor hem de gratis OpenOffice geïnstalleerd. Maar oei wat was dat ding traag. Na inspectie blijkt zijn harde schijf hartstikke vol te zitten. Grotendeels met programma;'s van de laptopfabrikant en een hoop Microsofttroep, waaronder ook vele proefversies die inmiddels ook verlopen zijn, waar hij helemaal niets mee doet. Tel daarbij een familielid op die een film van een begrafenis heeft upgeload en nogal wat nutteloze gadgets en je begrijpt meteen hoe het komt.
Wat een commerciele truc's worden toch ingezet om mensen allerlei troep aan te smeren en als ze dan naar de winkel teruggaan, omdat het niet goed werkt, zegt die gerust; ja meneer is een verouderd model, u kunt beter en goedkoper een nieuwe aanschaffen. Bah.

Leven

2011-11-28T14:46:00.000+01:00

Zoals trouwe lezers weten, heb ik nogal wat meegemaakt en de dood recht in de ogen gekeken. Op dat moment deinsde hij terug, maar natuurlijk ontloop ik hem niet. Voorlopig leef ik en met volle teugen al doe ik geen exuberante dingen. Het dagelijkse leven is extreem genoeg, en ik krijg er meer dan genoeg kicks van. Bungeejumpen of parachutespringen kan nooit meer adrenaline veroorzaken dan gewoon door te leven met alle ups en downs. Er gebeuren verbazingwekkende dingen genoeg, ook als je er niet speciaal naar op zoek gaat.
Vanmorgen sprak ik iemand wiens vriend na een vermissing, opgedregd werd uit het water. Het was glad en hij had een borrel op... Het is een heftig gebeuren wat achter zo'n klein krantenberichtje kan schuilen. Elke dag vinden er kleine en grote drama's plaats gewoon om je heen.
Ook als zulk nieuws even op afstand blijft kan ik me zo verbazen over de kleur van de lucht, een nog bloeiende fuchsia buiten, de kat die dromend met zijn pootjes in de lucht maait, de smaak van versgeperst groentensap, mijn lijf, dat gehavend en wel toch de belangrijkste dingen nog doet. Het leven is te spannend om er niet van te genieten zolang het duurt.

Het ervaren

2011-11-27T18:38:00.000+01:00

Moniek Toebosch. Een extravagante dame, die met experimentele muziekperformances door het land trok, televisie voor de VPRO maakte, en bekend werd door de Engelenradio bij de dijk van Lelystad naar Enkhuizen, was het onderwerp van een documentaire van de Boeddhistische Omroep (BOS0 op tv vandaag. Ooit zag ik haar optreden, wat een enorme indruk maakte. Ik snapte het niet, maar begreep ook dat dat niet belangrijk was omdat het vooral ging over over grenzen heen gaan en de plezier die dat kan geven.
Een paar jaar terug bleek ze longkanker te hebben (als fervente niet-rookster) en werd opeens met een te vroege dood geconfronteerd. Een experimentele behandeling bleek aan te slaan en het ging goed, totdat kort geleden bleek dat de kanker toch aktief was. Weer een trial met een nieuw geneesmiddel kan haar misschien helpen. Maar het mooiste is dat je het gevoel krijgt dat ze gewoon doorgaat met het leven leven volgens haar onnavolgbare standaard. Ze zei; "je vecht niet tegen kanker, je leeft tegen kanker!" Prachtig gezegd en mij uit het hart gegrepen. Prachtige vrouw.
Het sterkt mij in het gevoel dat sterven niet het ergste is aan het verhaal, maar de moeite die veel mensen met het einde hebben. Ik denk dat er niets is, daar, maar laat me graag verrassen. De reis erheen zal in elk geval een avontuur zijn.

Vol

2011-11-26T17:01:00.000+01:00

Deze zaterdag zat redelijk vol. Vanmorgen eerst naar de markt en Appie en toen naar buurmans verjaardag. Thuis met mijn neus in het schaatsen gevallen (op internet). Ondertussen boodschappen opbergen, telefoontjes beantwoorden en de gewone huishoudzaakjes regelen.
Het is tegen vijven, de soep geurt en de krant is nog maar voor een heel klein deel gelezen. Vanavond op Ned 3 veel popmuziek, niet slecht voor een grijze winderige zaterdag.

Indrukwekkend

2011-11-25T15:38:00.000+01:00

Volg het nieuws vanuit Egypte en ben onder de indruk. De mensen op het plein hebben zelf gezorgd voor een kring van legerveldhospitalen op het plein en behandelen honderden mensen. Er is een weg vrijgehouden dwars door de menigten heen voor ambulances en trucks met noodvoorraden. Elke oproep om spullen of voedsel wordt meteen beantwoord en ze zitten goed in hun spullen. Zelfs toen de dieren in een aangrenzende dierenwinkel niet bevoorraad dreigden te kunnen worden was hulp met voer en water binnen no-time geregeld.

We zien veel beelden van gemaskerde jongeren die met stenen en traangasgranaten gooien, maar dat is alleen maar een soort front, die proberen de intimidatie van het leger tegen te houden van de massa's van mensen op het plein. Er heerst een grote eensgezindheid; na Mubarak moet ook de tijdelijke legerregering wijken voor echte democratie vanuit het volk. Ik ben er stil van.

Klussen

2011-11-24T15:25:00.000+01:00

Vandaag mijn goede voornemen uitgevoerd om de koelkast een grote schoonmaak te geven. Lekker opgeruimd na afloop want toch (foei!) wat ver- over-de -datumspullen weggegooid . Alleen al door logischer inruimen is alles weer overzichtelijk en ruim. Meteen een paar planken in de bijkeuken stellingkast opgeruimd. Uienmandje uitgezocht, andere groentenmandje idem en het oogt ook weer netjes. Zeer tevreden!
Vanmorgen was het oud-papier ophaaldag en dat ruimde vooral in de gang goed op, dus het was vandaag een echt ijverig dagje.

Nu mag ik lui lezen en badderen van mezelf.

Inspirerend

2011-11-23T15:13:00.000+01:00

Opeens lijkt er een opruimrage door blogland te woeden. Valhalla, is door de emigratiewens al heel heftig bezig en heeft al zo ongeveer een Zenhuis gecreëerd. Ook is er een blog dat eenkastjeperdag heet en naar aanleiding daarvan is Trudy van seealadybird gestart met net zo'n project trudysopruimproject geheten. Leuk hoor en ik lees het zeer aandachtig, want vooral de voor en na foto's maken dat mijn handen gaan jeuken. En dat is natuurlijk prima. Morgen is het tijd voor de grote koelkast schoonmaak, waarbij meteen wordt opgeruimd en opnieuw ingedeeld, hetgeen me altijd een heerlijk gevoel geeft. Dat kan wel eens het begin van een nieuwe opruimronde in huis worden. Maar ik laat lekker geen foto's zien, daarvoor is mijn schaamgehalte te hoog.

Op schema

2011-11-22T16:44:00.000+01:00

De wintervoorraad is aardig compleet, op één na alle klaaspakjes klaar. Nog een kadootje te gaan en nadenken over Nieuwjaarskaarten. Ben dus tevree over mezelf.

Occupy; op dit moment zijn alle ogen op Egypte en Syrië gericht. Op het Tahrirplein werd een officier die zich bij de betogers aansloot, op de schouders rondgedragen. Het lijkt erop dat mensen van alle richtinten en geloven daar nu samenkomen om de macht van het leger voor het volk op te eisen. Ontroerende beelden van eensgezindheid. Alle Occupy-mensen roepen op tot steun.

Maandag, maandag

2011-11-21T15:46:00.000+01:00

Vaak een dag om allerlei klusjes te klaren en alvast te anticiperen op de dingen die gaan komen.

Steeds veeg ik mijn bril schoon, maar het is de wereld die beslagen is.

Dag van de verontwaardiging

2011-11-20T15:38:00.000+01:00

In Amsterdam op de dam, komen op dit moment vele demonstranten bijeen om te protesteren tegen het kabinetsbeleid. Hete Herfst, Walk of Shame, georganiseerd door vele samenwerkende partijen van kerkelijke en politieke snit tot natuurorganisaties, die vinden dat bezuinigingen die afspraken en het sociale karakter van ons land aantasten niet mogen kunnen. De kloof tussen rijk en arm wordt dieper en wijder terwijl de minimumloonmensen deze crisis niet veroorzaakt hebben. Mijn hart ligt bij deze dappere mense4n die hun mond tenminste opendoen.

Heerlijk helder

2011-11-19T15:38:00.000+01:00

Nee, ik bedoel niet het vocht van Freddy, maar het weer. De hele dag heeft hier de zon geschenen en dat is maar weer eens erg prettig na al die matglazen dagen.
Ook heerlijk schaatsen gekeken, met een Sven Kramer die sterk is, maar het achterste van zijn tong nog niet laat zien. Hij tast kennelijk nog zijn lichaam uit na het blessure gedoe van het vorige seizoen.

Zelf ben ik zachtjes geland na mijn zweefvlucht van gisteren. Ik feest nog een beetje na met extra lekkere thee, chococake (foei, maar zo lekker af en toe) en lekker lezen.

Ik volg nog steeds nauwgezet het Occupy-nieuws; las een mooie kreet; the more they fuck us, the more we multiply. I hope so, dit kabinet is destrastreus voor natuur, kunst en alle menselijkheid in de zorg. Persoonlijk dreig ik er al 1500 of meer euri op achteruit te gaan volgend jaar, en dat van een minimumuitkering (waar ik ook buiten mijn wil in terecht ben gekomen).