maandag 25 juni 2018

Ka Ka Ka

Er zitten veel kauwen ,eksters en kraaien hier in de buurt en ik geniet van deze vogels. Ze zijn intelligent, speels, brutaal en zeer aanwezig. Vanmorgen was het eerste wat ik hoorde ka, ka,ka in de tuin. De kauwen waren weer eens bezig.
Dat zette een luikje open in mijn geheugen.
Op school hadden we één uur per week les in staatsinrichting. Een vak waarin je leerde hoe ons democratisch bestel in elkaar zat. Een nogal droog vak, waar tieners  in een tijd van Beatles en Stones niet erg warm voor liepen.
De leraar had dat goed begrepen. Hij had alle lesstof op stencils gezet, gaf geregeld een proefwerkje, zodat je wel moest leren, en besteedde zijn lesuur aan het vertellen of voorlezen van verhalen en deed dat zo goed, dat je uitkeek naar zijn les.
Ik zie hem nog voor me: een gewone man, die bivenop een tafeltjje ging zitten met een prullebak tussen zijn voeten, kettingrokend ( tja, mocht nog in die tijd) en met een boek in de hand. Hij was een voorleeskunstenaar. Grappige stemmetjes, dramatische pauzes, enfin we zaten doodstil te luisteren. Tenminste er werd gelachen, gezucht of ademingehouden, want wat leefen we mee met zijn hoorspellen! Favorite auteurs waren
Leonard Huizinga met zijn Olivier en Adriaan serie, P.G. Woodhouse en de Sherlock Holmes verhalen. Vooral een verhaal van die laatste over een geheimzinnige bedreiging die van de Ka, Ka, Ka kwam, oftewel de KuKluxKlan kwam. De kraaiende dramatische uithaal bij dat Kaaa, Kaaaa, Kaaaaaa.... rillingen over je rug.
Misschien houd ik daarom nog zo veel van kraaiachtigen. .

3 opmerkingen: