woensdag 28 februari 2018

verlangen

Maart komt echt, morgen. Nu ziet het er nog winters uit, een beetje sneeuw hier en daar, jagende wolken. Het voorjaar kruipt nog even onder de dekens weg.
Mijn vriezer is schoon, nu de koeling nog. En de groententas halen. Verder lekker niets verplicht.
Ik vermaak me prima, maar verlang wel erg naar buiten zijn zonder heel C& A aan mijn bast.


Een mens blijft verlangen. Ik ben nog geen swami die altijd in het NU is, maar meestal wel. Kan me goed thuisvoelen in allerlei situaties, maar blijf beseffen dat anders ook wel heel fijn is.
Misschien maar goed ook, anders zou je niks uitvoeren als alles als perfect zou worden gevoeld.
Je zou geen bollen planten, geen moestuintjes starten, geen eten kopen, niet wassen of schoonmaken .......totdat het Job op de vuilhoop is geworden, krabbend met een potscherf tegen schurft en luis.
Je blijft gelukkig streven en verlangen naar mooier, fijner, beter. Zolang je tussendoor nog hevig tevreden kunt zijn van het moment, lijkt me daar ook niks mis mee.
Kortom, straks is fijn , nu ook.

4 opmerkingen:

  1. Toch vraag ik me af,of niet gewoon de dingen gedaan worden in een tevredenheid met nu.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, maar toch ook met een knipoogje naar de toekomst, toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Die kleine knipoogjes naar de toekomst geven zin aan het nu.

    BeantwoordenVerwijderen