zondag 24 september 2017

Stil

De hemel heeft nog wat ochtendroze in zich en de boomtakken steken er stil bij af.
Zondagssfeer, de dag belooft rust. Mooi, dat had ik nodig, lekker een stil dagje. Niet omdat ik moe ben, hoor, maar omdat ik het af en toe fijn vind en er geestelijk van oplaad.
In een wereld waar mensen sterven aan kanker, honger of geweld, waar de natuur nog steeds in de verdrukking zit, waarin gekken met raar haar hun hand vlakbij de rode knop hebben, is het af en toe nodig even tot jezelf te komen, bij jezelf te blijven.
Nou heb ik meestal veel tijd voor mijzelf, maar ik heb ook veel nodig. Verstilling is de kortste weg.
Vrede in mijzelf is een kostbaar goed dat ik ook zorgzaam bewaak.

2 opmerkingen: