donderdag 3 augustus 2017

Schop onder de kont

Al weken wil ik een vroege ochtendrit door de duinen maken. Ik hoop dan konijnen en vogels te betrappen en te genieten van de rust.  Ik zette de wekker op zes uur en werd steeds volgens plan wakker. Maar rijden ho, maar. Een paar keer een goed excuus door regen of wind, maar de meeste keren hikte ik tegen de vroegte aan en dook weer onder de dekens. Scheiterik!
Vandaag en morgen is er veel wind, maar zaterdag is de verwachting heel goed. Dan wordt die wekker maar opnieuw geaktiveerd, en beloof ik mijzelf echt op te staan en op pad te gaan.  Geef jezelf dat kado nou maar!
Vandaag  is de koelkast eerst aan de beurt en verder wil ik weer wat in de tuin doen. Allemaal een kwestie van mezelf stimuleren. Als ik steeds weer merk dat het geen probleem oolevert, groeit het vertrouwen weer en kan ik mijn tegenstribbelende brein met recht terecht wijzen? O ja? Is dat zo? Levert het een ramp op? Kan ik het niet meer? Mijn oude spreuk maar weer van stal: Is dat echt zo?

3 opmerkingen:

  1. Voor die vroege rit moet je eigenlijk een ochtendmens zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Is dat echt zo.. dat hoor ik Jan ook regelmatig zeggen als hij het even niet meer weer. Geleerd in de cognitieve therapie.
    Gevoel en verstand op een lijn krijgen in zijn geval.
    Je bent een kanjer en ik geef je die schop onder je kont hoor.. zaterdag ga je het doen! :-)

    BeantwoordenVerwijderen