dinsdag 29 augustus 2017

Fourageren

Bijna aangehouden wegens geluidsoverlast, zo hard zong mijn hart vanmorgen. Het zijn van die dagen met nevel in de verte ,warm maar niet heet, een zee die lijkt op de Mediterranéé zo blauw met witte zeiltjes op een stil water en levensvreugde in de lucht. Dus de start van de tocht langs de dijk was al zeer geslaagd. De Grafelijkheidsduinen, met hier en daar een paarse vleug hei en ook die nevel, woepie wat giga mooi. Toen verder de duinen in waar de vlierbessen kleuren, de rozebottels oranje en rood opgloeien, de teunisbloemen hun geelpapieren bloemen nog showen en af en toe een parasolzwam getuigt van herfst.
De halve kanoroute, waar ik een omgeschopte jonge reuzenbovist vond, die dus zonder gewetensbezwaar mee mocht. Terug via bos en duinen, wat rozenbottels mee voor thee, en weer de dijk. Tas vol, hart vol.
Thuisgekomen herinnerde een ander blog me aan de bananen die ik een aantal weken terug invroor en toverde dat om tot een heerlijke kom chocobaan ijs, mmmmmmmm. Wat een dag weer!

2 opmerkingen: