Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



zondag 9 juli 2017

Ongelukkig en gelukkig

Vroeger werden bepaalde dingen niet echt bij de naam genoemd. Je kreeg Ka, geen kanker. Dokters vertelden mensen niet dat ze ongeneeslijk waren. Er werd over sommige dingen gewoon niet gepraat.
Ik herinner me dat na de geboorte van een buurtbaby meewarig werd gefluisterd dat het om een ongelukkig kind ging, zo erg voor de familie..... .Het bleek dan  bijvoorbeeld om een kind met Downs syndroom te gaan. Nou zijn juist die kinderen vaak de gelukkigste mensen die ik ooit zag.
Dus ik vond, toen al, de benaming ongelukkig zeer misplaatst.
Toen werd alles wat afweek van de norm, met argusogen bekeken, dat was nooit de bedoeling, een blind kind krijgen, of met een raar beentje. Toen begon ook het wegstoppen van ongelukkigen in instellingen die flink uit het zicht waren gebouwd. Wat je niet ziet, kun je ontkennen.
Pas nu begint men mensen met geestelijke of lichamelijke gebreken steeds meer bij de maatschappij te betrekken, al kan ook dat doorschieten. Sommige mensen kunnen niet goed funktioneren in deze harde maatschappij en worden dus alsnog nagewezen. Anderen worden vol geplakt met etiketjes, het jongetje met dyslektie, het ADD meisje, maar het zijn gewoon kinderen.
Inmiddels ben ook ik gehandicapt, nou ja, ik ben  gewoon wie ik ben en sommige delen van mij funktioneren niet zo goed, maar dat zijn eerder dingen die inmiddels bij me horen en waar ik zeker niet ongelukkig onder ben. Ik ben juist hartstikke gelukkig, niet ondanks, maar gewoon zoals het is.
Ik denk dat ieder mens wel iets kan opnoemen wat niet ideaal is aan zijn lijf of geest, maar ze lijden er meestal niet echt onder.  Er zijn zoveel variaties in mensen, ze maken ze meestal juist extra bijzonder, hun eigen persoonlijkheid, hun eigen menszijn.. Dus ongelukkig zijn, is geen aangeboren iets noch een kenmerk. Ongelukkig zijn is een gevoel. Ik, ben mijzelf, een happy camper.

3 opmerkingen:

  1. Ja, de maatschappij is in dat opzicht gelukkig wel veranderd. Er is meer openheid gekomen en dingen zijn meer en beter bespreekbaar tegenwoordig. Trouwens wie kan voor een ander bepalen of haar of zijn leven gelukkig is of om te bepalen of zijn of haar leven, nog , levenswaardig is? Ga lekker door zo, je ligt prima op koers.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gelukkig zijn die meningen bijgesteld! Mooi!

    BeantwoordenVerwijderen