Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



vrijdag 17 maart 2017

Balanceren

Het blijft een lastig fenomeen, mijn lijf. Deze winter heb ik stevig last gehad van een opstandige buik, die waarschijnlijk een optater kreeg van een buikgriepje. Colitis ulcerosa is een chronische ziekte, die soms bijna onmerkbaar is, maar ook kan opvlammen en smeulen. Het maken en gebruiken van geitenkefir doet goed, net als gebruik van curcuma (ik gebruik de verse wortel en poeder) en uiterste behoedzaamheid bij keuze van mijn dieet. Weer even tot rust nu, maar dat leek eerder ook al niet een duurzame zaak. Toch werk ik liever met mijn eigen methodes dan met de hardhandige medicaties van de arts, die ook meteen nare onderzoeken en verontrustende veronderstellingen gaat rondstrooien.
Geen behoefte aan loos alarm toestanden.
Het valt me op dat artsen een beetje doorslaan in hun openheid naar hun patienten. Meteen alle worstcasescenario's uit de kast trekken, is niet eerlijk zijn, maar de patient met kleine waarschijnlijkheden de stuipen op het lijf jagen. Open kaart spelen is prima, maar belast de patient niet onnodig met veronderstellingen die je niet hard kint maken. Zeg liever dat je voor alle zekerheid nog wat mogelijkheden wilt uitsluiten, dan uitgebreid benoemen wat er eventueel in het slechts denkbare geval aan de hand zou kunnen zijn.
Het is mij al meerdere keren gebeurd, en als ik niet mijn eigen lijf goed gekend had en ook de ogelijkheid dat er niks ernstigs zou kunnen zijn goed had ingeschat, was ik psychisch onnoemelijk belast geweest. Ook om mij heen zie ik dit gebeuren. Dokters vergeten dat mensen vooral de meest schrikwekkende kans onthouden, zodat ze soms maanden in grote onzekerheid leven, voordat blijkt dat de zaken niet zo zwart-wit blijken te liggen. Dat is niet humaan, in mijn ogen.

4 opmerkingen:

  1. En dat terwijl veel artsen adviseren om niet te googelen,vanwege alle ernstige berichtgeving. Ze zijn zelf zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Eigenlijk wil ik ook meestal wel graag weten wat er voor kansen zijn. Niks ernstigs, die huidkankervorm die ik heb, maar toch... Ben blij met de uitgebreide info die ik kreeg.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jij weet al je diagnose, maar voor dat die gesteld wordt is er nog een lang traject.

      Verwijderen
  3. Mijn moeder wilde het ook niet weten, die zei tegen de arts dat ze gewoon maar alle onderzoeken moest doen, en dan aan het eind de conclusie vertellen. Het bleek een tumor in de buik, die er niet hoort, maar ook niks doet, en met bestraling klein blijft.

    Siebrie

    BeantwoordenVerwijderen