woensdag 28 december 2016

Retraiteren

De dagen lengen al duidelijk, wat weer eens goed gelukt is. Ik kan me heel goed voorstellen hoe vroegere volken dit fenomeen een grote en belangrijke waarde toekenden en het als een godengeschenk ervaarden. Zelfs ik sta elk jaar nog steeds perplex van de feilloosheid van dit gebeuren. Net als bij een zeer ingewikkeld uurwerk, zijn er zoveel radertjes die stuk zouden kunnen gaan, maar nee, in mijn leven werkt het nog steeds perfect.
Tijd en heelal zijn alleen al zaken waar je heel lang over kunt prakkedenken zonder het echt te begrijpen en te leren aanvaarden dat in dat niet-begrijpen en  niet doorgronden juist zo veel schoonheid huist.
Dat aanvaarden van wat is, jezelf toestaan je te verwon deren, zonder het te kunnen verklaren is een van de mooiste dingen in het leven. Om als een onbeschreven blad naar alles te kijken het te zien en niet te begrijpen en daar vrede mee hebben is iets heel groots. Geen oordeel, niet alles uiteen proberen te sleutelen tot steeds kleiner, of onze sterrekijkers steeds groter, grootst te maken, maar je voelen samen te vallen met dat alles, je bent dat alles, het is een geheel. Hoe mooi.

1 opmerking: