maandag 7 november 2016

Vort

Het lijkt erop, dat de gordeldieren zich langzaam terugtrekken, het ziet er minder vurig uit en doet minder frequent pijn.
Dat zou heel fijn zijn, want was het goed zat.  Het is een ongemakkelijke ziekte.
Evengoed heb ik de poëzieafdeling boven op orde en maakte ik een krat knipsels en andere spullen leeg. Ja, toch wel.
Vandaag wil ik beginnen met de computerbladen. En zo gaan we door op de goede weg.
Gisteren stond tot mijn verbazing zwerver + honden voor de deur. Het bleek weer een prank geweest te zijn van een totaal geschifte "maat" van hem, die dit soort stunts al vaker uithaalde. W heeft een dag lang met spullen en honden in de kou staan wachten op een auto die hem  nooit kwam ophalen... en slaapt weer in  een hem voor 's nachts afgestane auto van een kennis . Waarschijnlijk mag hij tijdelijk gebruikmaken van een garagebox (zonder water of toilet) zodat hij iets comfortabeler nachten kan doorkomen totdat hij echt een huisje oid krijgt. Hiervoor hebben diverse mensen hem gewaarschuwd, maar een ezel is hij niet, die stoot zich... ahem.
Daarom is hij moeilijk te helpen, neemt irreële dingen serieus en serieuze dingen  accepteert hij nauwelijks. En begeleiding heeft hij niet nodig, vindt hij.
Ik hou me maar met mijn eigen probleempjes en uitdagingen bezigm, dat is haalbaarder.
Ik tel de dagen af tot de kerstretraite.......

2 opmerkingen:

  1. Goh dat er zulke mensen zijn, erg misselijk hoor! Maar ja, als je mijnheer E. Wijs heet en alles maar voor lief aanneemt.. Hopelijk komt het goed.
    Fijn dat het met jou beter gaat! En je opruimklussen gaan gewoon door, lekker hoor!

    BeantwoordenVerwijderen