maandag 14 november 2016

Down to earth

Steeds meer daal ik af in mijzelf in de essenties van het leven. Loslaten doet niet meer zo'n pijn, het lucht op.
Dat de bomen gesnoeid gaan worden, geeft straks licht en lucht, en hoewel ik dol ben op de grootsheid van mijn enorme esdoorn vooral, geloof ik in zijn kracht om deze aanslag goed te doorstaan. De vijg die eerder  rigoreus geknot werd, staat er fris en vrolijk bij. Aangezien dit heel goedkoop geregeld wordt via de buren (er komt zelfs een gehuurde hoogwerker aan te pas), is het een mooi moment om de tuin een hoop ruimte te geven.
Ook bij het opruimen in huis ben ik redelijk doortastend. De afdeling spiritueel is klaar en de rest van de kamer komt stukje bij beetje aan de beurt. Eerder had ik moeite met wegdoen van zaken die "nog goed en bruikbaar" waren, nu is het kriterium verschoven naar " heeft het bruikbaarheid voor mijn leven nu, is het nodig" en dat is een heel andere insteek.
Ook ten opzichte van mensen kan ik betrokkenheid en afstand nemen beter combineren. De dood van vriend D en de staat van zijn huis zijn niet mijn verantwoordelijkheid, al zit daar best nog een gevoelige plek. Ook het lot van zwerver W ligt niet in mijn handen, maar is zijn eigen verantwoordelijkheid. Als hij hulpverleners van zich afstoot, moet hij zelf de gevolgen dragen. Het lijkt erg cru, maar hulp aanbieden is niet hetzelfde als zaken oplossen.
Ook merk ik dat ik duidelijk steeds minder koop, soberder leef, en dat is ook heel plezant.  Terug naar wat echt belangrijk is, het voelt logisch en licht aan.

4 opmerkingen:

  1. Mooi dat je zulke stappen maakt! En dat je daar op die manier van kunt genieten. Ik kan me voorstellen dat die betrokkenheid bij mensen nog een zwakke plek is, maar je hebt wel gelijk; jij bent niet verantwoordelijk voor het geluk van een ander. Dat klinkt misschien egoïstisch, maar je kunt het ook van de andere kant bekijken; als iemand zich ineens verantwoordelijk gaat voelen voor jouw leven, dan ontneemt die gene jou eigenlijk je regie/verantwoordelijkheid over jouw leven. Maar dat is iets waar ik zelf ook moeite mee heb, dus makkelijker gezegd dan gedaan. Daarom vind ik het zo mooi om te lezen dat het jou goed lukt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi, dat je het verschil zo goed aanvoelt, heb dat zelf ook moeten leren door vallen en opstaan. Je bent niet verantwoordelijk voor het geluk van een ander. Merk zelf dat ik minder energie heb nu ik ouder wordt maar dat ik aan levenservaring veel gewonnen heb, ben nu in staat om beter onderscheid te maken tussen wat echt belangrijk is en wat niet in het leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi toch. Minder energie voor alles buiten je en zoveel kostbaars van binnen gaan ervaren.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Nu het buiten steeds donkerder wordt, word jij lichter. Prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen