woensdag 26 oktober 2016

Vinden

Deze week vond ik tussen allerlei papieren die ik boven had bewaard, twee nota's waar ik aan meegeholpen heb. Het ene ging over drugsgebruik in de jaren 70 en de ander was de aanzet voor een nieuwe jeugdcentrum. Leuk om nog tastbare bewijzen van een voormalig  werkzaam leven te hebben. Dat bewaar ik nog wel.
Veel paperassen die nog van mijn moeder waren geweest, heb ik wel weggedaan. Uit mijn late teenerjaren en zo kwam ik nog een stapeltje provo-blaadjes en dergelijke rebelse schrijfsels tegen, allemaal uit Amsterdam mee genomen toentertijd, want ik was er hevig in geïnteresseerd, wat leidde tot de stichting van een Helders Kabouterhuis waar het opstandige langharig tuig ter plekke elkaar ontmoette en snode plannen voorbereidde. Bewaard voor historisch geïnteresseerden.
Ik luister nog veel muziek uit die tijd, maar bijna uitsluitend via YouTube, wat vele goede collecties herbergt. Het was me alleen een doorn in het oog(oor) dat er weinig van Dylan te vinden is. Zijn management jaagt bewust op plaatsing, wegens auteursrechten. Maar als je zoekt onder Robert Zimmermann (zijn doopnaam) en de vele aliassen die hij gebruikte 

While many, if not most, of his fans know Bob Dylan was born Robert Zimmerman, fewer know that he has taken on a number of other identities throughout his career. Barely out of high school, Bob Dylan took the name Elston Gunn to play piano behind the early rock-and-roller, Bobby Vee. He played harmonica for Ramblin’ Jack Elliot’s 1964 album, Ramblin’ Jack, under the handle of Tedham Porterhouse. Around the same time he recorded an album of old folk songs as Blind Boy Grunt. When, in 1972, Dylan appeared on Steve Goodman’s Somebody Else’s Troubles, he was known as Robert Milkwood Thomas. Years later, as a member of the Traveling Wilburies, Dylan transformed into Boo Wilbury. Finally, as co-writer for the screenplay of Masked and Anonymous in 2003, he morphed himself into Sergei Petrov,

 vind je heel wat.  Dus toch regelmatig His Bobness te horen hier. 
Wandelbuum heeft de wifi weer gevonden en de dijkzitter is even niet gezien. Zou hij nog steeds op zoek zijn naar het fake-adres?
Vandaag gestart met boeken ordenen, een bad en lekker rustig alles afwerken (hoop de hele doos met knipsels morgen bij het oud papier te kunnen plekken, dat wordt opgehaald).  Vervelen ken ik niet.
 

3 opmerkingen:

  1. Nee, niet alles wegdoen hoor. Leuk die oude paperassen. Ik was ook geinteresseerd in die Kaboutertijd. Denk dat we zo'n beetje even oud zijn hè.. Maar uiteindelijk was ik toch een heel braaf meisje denk ik.. Heb het idee dat jij veel rebelser was 😉

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Soms zijn die oude spullen nog geld waard. Ik had ook enkele exemplaren van het Provoblad, ja woonde in Amsterdam die tijd- en ik heb ze verkocht. Ook een flinke stapel Hitweeks werd grif voor betaald.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja er komt vast nog meer te voorschijn en Hitweek/Aloha heb ik nog bijna compleet plus vele jaargangen Donald Duck, vanf het begin.
      Ik word RIJK terwijl ik het al ben!

      Verwijderen