vrijdag 23 september 2016

Nieuw en oud

Dat bestaat eigenlijk niet, toch? Oud kan net zo nieuw zijn als je ogen er naar kijken. Mijn eerste tablet, zo'n drie jaar oud en dagelijks gebruikt, zie ik nog steeds als een nieuwe toevoeging aan mijn digitale gemak. De nieuwe smartfoon, ws ook minimaal 3 jaar oud, is helemaal te wauws nieuw voor mij. Nooit nodig gehad, hoor, zo'n smart ding, maar een luxe manier om altijd te kunnen bellen enzo. In smartfoonfreaks ogen is het een verouderd beestje, voor mij een splinternieuwe gadget. Heb er ook nooit een willen kopen, wegens niet echt nodig, maar deze kwam op mijn pad en is tevens een tastbare herinnering aan vriend D, die er niet meer is. De foto's die erop stonden waren niet veel soeps, 15x een slak en ook nog 10 maal een boom met reigernesten die slecht genomen is. Verder was het belverleden te herleiden, niet veel bijzonders en voor de rest gebruikte hij hem nergens voor (behalve een buienradarwidget), wegens verregaande digibeterigheid. Ik heb het apparaatje geheel aan mijn wensen aangepast, met de apps die ik veel gebruik en mijn contacten etcetera. Kan dus ook zo mijn boodschappenlijstje altijd meenemen en andere aantekeningen en foto's in de cloud. Toch wel handig.
Mooi hoesje erom en het is een foon gekregen van een dierbare, en door mij gecustomized. De accu is helemaal niet zo slecht als hij beweerde, en na wat wijzigingen in het systeem draait die makkelijk een dag lang, wat niet zo slecht is, toch?
Nieuw en oud lopen dus door elkaar. Alles wat nieuw gekocht is, is gemaakt van bestaande (oude) grondstoffen en is oud zodra het uit de verpakking is gehaald.
Gevoelens kun je zo ook recyclen. De boosheid op D en het verdriet over zijn triestheid kunnen langzaam plaatsmaken voor de prettiger herinneringen en dat mobieltje is  een goede stap, al lijkt dat raar. Maar emotioneel werkt het bij mij zo .
Gisteren weer contact met Friesland gehad; W heeft een nogal raar toekomstplan laten vallen en gaat nu (antikraak?) huizen daar bekijken. Verstandig want dan kunnen zijn redders een vinger aan de pols houden.
Ook goed nieuws.
Minder mooi nieuws is dat de dochter van een vriendin borstkanker blijkt te hebben, pas 41 jaar oud. Omdat pa al prostaatkanker had en in diens familie ook borstkanker voorkomt, is er ws sprake van BRCA1-gen en dan is de diagnose nog ingrijpender, ook voor haar zus en diens dochter. Brrr, rotziekte toch! Duim voor hen dat alles goed zal aflopen.
Verder een heppie vlasje, die oud en nieuw schikt en herschikt, ook met het opruimgedoe.
Non-dualistisch; oud en nieuw bestaan helemaal niet. Het is allemaal spul, gevoel, enzovoort.


5 opmerkingen:

  1. Heel veel sterkte voor die dochter en haar familie.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het recyclen van gevoelens,wat mooi bedacht.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oud bestaat niet; ik zie mijn fiets van 14 jaar nog steeds als "mijn nieuwe fiets". Maar blijkbaar is hij wel "out": de plastic kettingbeschermer was gebroken en gebarsten. "Dat model wordt niet meer gemaakt mevrouw, en alles wat ik hier heb past er evenmin op" vertelde de fietsenmaker. Hij heeft de stukken plastic nog wat kunnen oplappen, maar een volgende keer lukt dat niet meer. Het zou toch te gek zijn dat je een nieuwe fiets dient aan te schaffen omdat er één onderdeel niet meer vervangen kan worden. Het was mijn verwachting dat ik 20 tot 25 jaar met mijn fiets zou rijden. Ik hoop dat dat lukt.
    Katrien

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Veel sterkte voor je vriendin en haar dochter, vreselijk inderdaad. Goed dat W. wat in het oog gehouden kan worden zo. Voor jou ook een zorg minder.
    Fijn ook dat de telefoon van D. je aanzette tot het "recyclen" van je gevoelens over D en dat vooral de goede herinneringen terugkomen. Slim hoor, om een standaard boodschappenbriefje op je telefoon te maken, heb ik nooit aan gedacht.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zoals vaak geldt: verdriet gaat voorbij wat overblijft zijn herinneringen aan blijde en gelukkige dagen.

    BeantwoordenVerwijderen