Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



maandag 11 juli 2016

Oud en nieuw

De dood betekent vaak voor een wake-up call voor de overlevenden. Het kan zo afgelopen zijn, geniet en maak je keuzes NU.
Het overlijden van D. is zo'n duidelijke breuklijn in mijn leven, zoals dat eerder bij andere verliezen ook vaak al was.
Het is een  duidelijke afsluiting van een tijdperk, meerdere tijdperken zelfs. We leerden elkaar bijna 40 jaar geleden kennen. Wij beiden hadden een verbroken relatie  en dat was in onze gevallen een nogal stevige afknapper geweest. We klikten en hadden in het begin vooral een lang leve de lol periode. Dat verbond ons. We hebben heel wat gelachen en gekeet, gekke dingen gedaan en beleefd. Maar ook verloren we beiden onze ouders en kwamen tot de ontdekking dat we daarnaast stevig botsten. In die tijd was ik ook een kroegtijger, maar had ook nog een vol ander leven, ik werkte, studeerde biologie, had een goede familieband en was politiek aktief (onder anderen). Voor D. waren kroeg en werk eigenlijk al tijdvullend. De verbouwing van zijn huis en tevens de relatie met mij hingen er een beetje bij. Enfin de barsten verschenen al snel en ons samenzijn , dat al minder dan LAT was, begon stoplicht-achtig te worden. Binnen de 10 jaar was er voornamelijk vriendschap over, die ook nogal eens te lijden had onder verschillen in levensstijl. Ik ging steeds minder op stap, terwijl hij zowel thuis als in t café, onverminderd de nathals bleef uithangen. We dreven regelmatig uit elkaar, maar er bleef een pit, een kern van vriendschap over.  De laatste tien jaar werd duidelijk dat hij niet meer de man was die ik leerde kennen. De alcohol had duidelijk schade toegebracht aan zijn funktioneren en de omgang werd moeizaam.
De man die 14 dagen geleden een ontmoeting met de dood had, ondanks een vergeefse poging tot terughalen, wilde en kon niet meer  veranderen en zo zijn leven en gezondheid redden. Hij kon zich niet voorstellen dat een andere manier van  leven nog leuk kon zijn, terwijl het leven dat hij al jaren leidde eigenlijk ook steeds beperkter en eenzamer werd. Ik begrijp steeds meer dat hij het opgegeven had.
Ik heb verdriet over gemiste kansen, over de triestheid, maar ik respecteer zijn keuzes en de gevolgen ervan.
Er moeten dingen omtrent de uitvaart geregeld worden, waarbij ik deels betrokken ga worden, om de zaak netjes af te ronden, maar ik realiseer me steeds meer dat ik wel van mijn leven geniet  en het gewoon prettig wil leven, niet bang voor veranderingen ten goede. Dat zal ook een thema worden de komende tijd. Ik moet de rouw en de gevoelens ruim baan geven en daar is bv de natuur en buiten zijn, heel goed voor.  Er gaat ook stevig geminimaliseerd worden, weg met stofnesten, clutter, verstopping. Ik wil lucht, ruimte en alles mag meer stromen. Ik ben klaar voor een goede tijd, hoe kort of lang ook, maar wel met kwaliteit.



3 opmerkingen:

  1. Wat een lange tijd van verschillende vormen van samen hadden jullie. Ik kan me voorstellen,dat je veel naar buiten gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De natuur werkt inderdaad helend.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat zijn keuzes nu de jouwe versterken is troostend en mooi.

    BeantwoordenVerwijderen