maandag 4 juli 2016

O, ja, het leven gaat door

Vandaag ben ik begonnen met mezelf te verwennen met een magnesiumbad. Er moet een flinke afwas gedaan worden en een kleine opruimronde. Vanmiddag een afspraak met de audicien. Zat om me bezig te houden.
Toen mijn vader overleed in juni was de Tour de France, waar hij een groot liefhebber van was en ik tot dat moment niet echt, ook een baken om die eerste tijd een beetje door te komen. Ik snapte er toen niet zoveel van qua klassementen en truien, maar het bewoog en ik keek.  Ook nu is het een mooie afleiding.
Ik zit in een vreemd proces. Hij leeft nog, vriend D, maar niet noemenswaardig. Ik was hem al steeds meer aan het verliezen als de mens die hij ooit was, dat is al niet zo makkelijk en nu is het laatste traject waarschijnlijk ingezet. Vandaag komt de neuroloog weer kijken en er is al een niet-re-animerenprotocol voor als het hart weer raar gaat doen. Een slechte status quo die alleen maar neerwaarts lijkt te gaan. Ik denk dat hij dit zelf niet zou willen, rekken en strekken, maar wie ben ik. Voor mij is het ook nog niet afgesloten en dat geeft onrust.
Toch pak ik mijn leven zo goed en zo kwaad als het kan weer op, maar die vlieg blijft zoemen in mijn kop.
Dankbaar voor mijn autonomie en het vermogen goede beslissingen voor mijzelf te nemen, maar ook triest door het onnodige tragische verloop van een leven, met ook een vleugje had-ik-niet...
Respect voor iemand en zijn beslissingen staat voorop, maar... maar...maar... zeurt die vlieg.


5 opmerkingen:

  1. Zo moeilijk,iemand zijn eigen foute keuzes laten maken. Jij deed het.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Laat de wijze opmerking van je vriendin Izerina ook even aan de vlieg lezen. Wedden dat ie verdwijnt?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Fijn dat je goed voor jezelf zorgt. Je vriend was een volwassen, autonome man die vrij was om zijn eigen keuzes te maken en dat ook deed. Je kunt wel (proberen om te) adviseren maar als niet geluisterd wordt naar adviezen, houdt het op.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed te lezen dat je wat afleiding vindt bij de Tour en andere bezigheden. Je hebt vriend D steeds weer trouw en naar beste kunnen bijgestaan en je kunt hem in dit stadium niet verder helpen. Begrijpelijk dat dat je een machteloos gevoel geeft maar je beseft gelukkig ook: het kan niet anders. De tijd zal leren hoe het verder gaat met D.Vlasje. Veel sterkte nog!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je moet maar zo denken, je had het beste met hem voor.
    Dat hij zijn eigen weg is gegaan is niet jou aan te rekenen.. Al gebazel, dat weet je allemaal best. En nee, makkelijk zal het zeker niet zijn! Sterkte

    BeantwoordenVerwijderen