Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



woensdag 20 juli 2016

Niet aan mij besteed

Warmte, mmmm, tot 23 Graden best lekker, richting 30, ik ben weg. Het is dan overleven.
Maar binnen met de ventilator aan en veel koele drankjes is het best te behappen. Niet de zon in, heb al een licht gloeiend huidje van gisteren, wens geen blaren/niet kunnen slapen drama, dus verplicht schaduw.
Lektuur, de Tour, ach ik kom er wel doorheen zo'n zeldzame hete dag.

De nieuwe leverantie van Odin groentetassen komt pas later op de dag, dus ik reed vergeefs langs de groentenjuwelier., Vanmiddag of morgenochtend in de herhaling.

Piekeren over D doe ik niet, denk wel veel aan hem, maar eerder met spijt dat het zo heeft moeten gaan en aan de keuzes die hij maakte. Je kunt iemand niet steunen als hij zijn kop in het zand steekt.
Toch is het idee hem nooit meer te zien, vervreemdend, al was het contact al behoorlijk op een glijdende schaal.
Wat ben ik blij dat ik wel zelfinzicht en zelfkritisch vermogen bezit en het weten dat ik de kracht heb om dingen ten gunste te draaien.
Een ander overeind houden is een doodlopende weg, ieder mens moet zijn eigen kracht aanspreken en trainen om ergens te komen, hulp en aanwijzingen zijn heel prettig en nuttig, als je bereid bent dat selektief voor je zelf toe te passen of het minstens serieus de kans te geven.
Het heeft misschien iets heroïsch voor mensen als je zegt He did it his way, maar ik ben bang dat het dan niet zozeer met moed maar met angst heeft te maken. En leven in angst en sterven in of door de angst is eigenlijk heel jammer, triestig. Er was een andere uitkomst mogelijk geweest.
Maar ALS is geen realiteit, terwijl ik NU leef in de mijne. Heet weer, einde van de maand, midzomer, Tour de France, groenten en fruit, waterijsjes, salades, een licht soepje. Een paar nieuwe hemmetjes gescoord in de uitverkoop, geluiden van zee op de speakers. Fan op stand 2 (kan nog een standje hoger als het moet), katjes down op koele oppervlaktes, en blij met wat het leven nog voor me in petto heeft. Zelfs in verdriet kun je blij  zijn.


4 opmerkingen:

  1. Ik kauw nog even lekker door op jouw laatste zin. Die is weer mooi en treffend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je kunt iemand niet helpen die niet geholpen wil worden of de noodzaak ervan niet (in)ziet. Fijn dat jij jezelf wel goed kent en daarbij een flinke dosis levenskunst en levensvreugde bezit.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Er bestaat zo' spreuk: je kunt het paard wel naar de drinkplaats leiden, maar het niey dwingen te drinken... Je hebt zo je best gedaan..

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank voor je woorden, ze komen precies op het goede moment. Ik voel mij doorlopend verantwoordelijk voor een zeer moeilijk iemand. Die haar kinderen (psychisch) mishandelde vanwege een persoonlijkheids-stoornis. Zij wil niet eens geholpen worden en al helemaal niet door mij. Toch blijf ik die verantwoordelijkheid voelen. Ik richt mij op de kinderen. Zij hebben mijn aandacht harder nodig. Maar moeilijk blijft het.

    BeantwoordenVerwijderen