Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



zondag 22 mei 2016

Recept voor Slow leven

1. Schaf een scootmobiel aan (of leen hem via de WMO van je Gemeente). Opeens is de wereld anders, lager gezichtspunt, je ziet ruggen ipv van gezichten, en meestal veel trager. Hoewel zo'n ding 12-15 km per uur kan rijden is dat alleen mogelijk op goed geasfalteerde wegen en fietspaden waar het niet erg druk is. Verder rijd je voornamelijk stapvoets en moet lang wachten voor je ergens vrij baan geboden wordt. Bereid je voor op boze gezichten, omdat je zoveel ruimte in beslag neemt, vooral als je ergens even rustig een uitstalling op een kraampje wilt bekijken. Toegankelijke winkels blijken hun uitstallingen zo krap neergezet te hebben dat je erin vastloopt en dat je met klotsende oksels naar buiten komt omdat het het uiterste van je stuurmanskunst en geduld heeft vereist. Het is een hele kunst om zonder boodschappenkar of mandje (niet bruikbaar in een scoot) een tas vol boodschappen op je schoot of tussen je voeten te balanceren, bij de kassa klantenkaart en pinpas tevoorschijn halen, de spullen op de vrij hoge lopende band te plekken (het tussenklantenbordje is meestal onbereikbaar, net als de lekkernijen die hier uitgestald zijn). Je moet zachtjes doorrijden zonder hielen en tenen van voorgangers of achteropkomers te raken en tevens een meestal onhandig geplaatst pinapparaat te bedienen. Dan zeilen te boodschappen naar het inpakdeel van de kassaband, waar je eerst maar een beetje knap voor moet rijden waarna blijkt dat de helft van je spullen net buiten je bereik ligt en je geërgerde blikken toegeworpen krijgt, omdat je de boel ophoudt.
Braderieën en feestelijke buitenactiviteiten zijn eigenlijk no-go, want je rijdt je geregeld vast op muren ruggen, die niet wijken, zodat je toch niets te zien krijgt. Of je wordt dermate ingesloten door mensen dat je acuut een paniekaanval krijgt.
De wegen en fietspaden zijn vaak niet prettig berijdbaar, vol kuilen, aflopende wegdekken (je hangt regelmatig helemaal scheef), rare hoeken die je moet nemen, geen afgevlakte op- en af-ritten op de meest logische plekken en dan nog voetgangers, fietsers en auto's die je kennelijk als een lastige kleuter zien.
Het neemt enorm veel tijd om je zo te verplaatsen.
2. Neem (of huur) een traplift. Fantastische apparaten, maar traaaaaaag. Als je op de andere verdieping geen toilet bezit, heb je een probleem. Als je voelt naar de etage met deze voorziening te moeten, duurt het zolang voor je arriveert, dat het meestal te laat is, ook al omdat je niet meer een spurt voor het laatste stuk kunt nemen.
Je bedenkt je wel twee keer om even snel naar boven of beneden te willen, vanwege een vergeten item of omdat bv de bel gaat, want dat neemt echt minuten.
En alles vereist een goede planning , want zomaar, gaat het niet.

Ik ben blij met wat het me wel geeft aan onafhankelijkheid en zelfredzaamheid, maar zoals alles, je levert ook heel wat in in ruil voor deze oplossingen.

De nieuwe Bieb heeft in haar wijsheid besloten dat scootmobielen niet naar binnen mogen Er staan 2 rolstoelen bij de entree, waarvoor je een vrijwilliger moet inschakelen om je te rijden. Dus zodra ik binnen ben, ben ik super afhankelijk. Dat vind ik een slechte insteek, en ook de indeling is niet vriendelijk voor mindervaliden. Een grote trap waarlangs ook boekenkasten zijn geplaatst (voor mij onbereikbaar), boekenkasten waar een bank vlak voor is geplaatst. De toiletten heb ik nog niet gecheckt, maar het is natuurlijk al gênant als een jou onbekende vrijwilliger voor de deur op je moet wachten.
Ach ik ben geen klaagdoos, maar af en toe word ik er wel triest van.

14 opmerkingen:

  1. Ze zouden die ontwerpers zelf eens zo'n hordeloop moeten laten afleggen. Misschien worden ze dan wijzer.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Er is een wet aangenomen in de 2e kamer waar in bepaald wordt dat alle openbare ruimten verplicht toegankelijk moeten worden gemaakt voor minder validen en dus ook voor scoot mobielen. Misschien dat je eens kan informeren hoe ze in de bibliotheek denken aan de wet te gaan voldoen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De problemen van winkels is triest, maar dat zijn nog particulieren met oogkleppen op. Maar een nieuwe bieb, om te schamen. Misschien doen, wat hierboven beschreven wordt?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat belachelijk, een nieuwe openbare bieb anno 2016 die niet goed toegankelijk is voor mindervaliden. Als het aanspreken van de bieb niet helpt, zou ik kijken of ik geen (sociale) politieke partij kon benaderen die in de gemeenteraad zit en vragen of die dit probleem niet op de agenda kunnen krijgen van de gemeente. Misschien dat dat helpt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heb ze er op aangesproken, ze vinden -en de gehandicaptenraad met ze-dat rolstoelen+vrijwilligers voldoende minder-validen vriendelijk is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vind dit echt uiterst onvriendelijk, net of je altijd zit te wachten op een vrijwilliger die je rondrijd. Ze maken je daardoor heel erg afhankelijk. Te gek voor woorden dit. Even op je gemak door de bieb "slenteren" is daardoor niet echt mogelijk, het lijkt me toch dat je je hierdoor niet echt op je gemak voelt waardoor je sneller overal doorheen gaat.

      Groetjes Sas

      Verwijderen
    2. Om nog maar niet te spreken over het "verplichte praatje" gesprek wat je toch ongetwijfeld hebt met zo'n vrijwilliger.

      Groetjes Sas

      Verwijderen
  6. Ik ben verbaast te lezen dat je zulke negatieve reacties van mensen krijgt als je in je scootmobiel boodschappen doet. Ik wacht altijd gewoon geduldig en als ik zie dat iemand er niet bij kan vraag ik of ik kan helpen.

    Ik vind het oprecht jammer voor je dat er zo weinig rekening met je gehouden wordt.

    Groetjes Sas

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig lang niet iedereen is onvriendelijk. Ongeveer 1/3 negeert je, 1/3 is ronduit onvriendelijk en de rest is vriendelijk en behulpzaam. Maar je voelt je dus vaak weggekeken.

      Verwijderen
  7. Weet je ieder van ons zou eens een week nee eigenlijk een maand moeten ruilen met iemand die in een scootmobiel zit om eens te ervaren hoe dat voelt en nee ik heb de ervaring niet maar zg nooit nooit .Ik lees je reactie bij Sas ,is het echt zo erg ? echt afschuwelijk .Nee ik maak me niet druk als ik even moet wachten omdat ik er niet langs kan en als ik ergens mee kan helpen doe ik het graag .Waar is toch het begrip en verdraagzaamheid gebleven in deze wereld !

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Is een postoel voor boven misschien een optie?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het lijkt me naar als je op bepaalde plekken gewoon niet goed kunt komen. Zeker in de bibliotheek...

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  10. .....twee ontvelde enkels toen een scootmobiel de bocht veel te ruim nam. Regelmatig wordt me in de supermarkt gevraagd : Geef me .....even aan.
    Ik woon in de buurt van een veel ouderen waarvan velen gebruik maken van een scootmobiel. Ik behandel in deze gevallen de mensen maar niet zoals ze mij behandelen maar het ergert me vreselijk!
    Er bestaat ook een andere kant en die is ook niet zo leuk!
    Zo'n bibliotheek, hoe is het mogelijk! Alsof je lekker kunt snuffelen als er een vrijwilliger achter je staat om je te duwen. Getuigt van weinig inlevingsvermogen.

    BeantwoordenVerwijderen