zaterdag 14 mei 2016

Leven en nog wat

Wat er na de dood is, weet ik niet en volgens mij niemand. Je mag je daar natuurlijk een eigen voorstelling van maken, dat kan heel troostend werken. Geloof in God of Hiernamaals in de traditionele zin ontbreken bij mij. Dat je helemaal weg bent na je dood, geen idee. Wel dat alles gerecycled wordt, zodat ik vermoed dat onze ziel (wat je daar ook onder mag verstaan), ook opgenomen wordt in dit grote rad van leven en geboorte, van materie die zich opbouwt tot iets nieuws en waarin wij misschien uit egyptisch of planeet Joe Doe stof bestaan , zodat het na ons verscheiden ook weer opgenomen wordt in  het grote onoverzienbare geheel. De geest werkt met elektrische en chemische pulsen, zodat die ook een vorm heeft, al is dat misschien niet grijpbaar. Maar he, dat is het heelal en de eventuele nog grotere constructies ook niet echt. Alles blijft en alles stroomt.
Hoe ik hierop kom?
Gister een lang telefoongesprek gehad met vriendin G's weduwnaar. Zijn gemis is onmetelijk groot en toch kachelt hij door. Verdoofd en rondstrompelend in een vacuüm, dat begrip te boven gaat. Hij doet het goed, voor zover iets goed of beter kan zijn. Maar hij pakt al een draadje op hier en daar en G zou niet anders gewild hebben.
Wat is dat toch een moeilijke reis. Petje af. 

2 opmerkingen:

  1. Een bepaalde visie kan troost geven voor nabestaanden. Een vriendin van me "spreekt"haar overleden man af en toe in een seance. Het helpt haar,dat is belangrijk

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het kan zeker troost geven, maar het is voor mij geen reden om dergelijke theorien aan te gaan hangen. Ik leer liever leven met verlies en probeer het een betekenis te geven. In het boek 'Ze zeggen dat het over gaat' wordt ingegaan op een mogelijk gevaar van contact houden met een overledene: het loslaten en de acceptatie van het dood zijn van de geliefde kan er door bemoeilijkt worden.Ook kunnen mensen afhankelijk worden van dergelijke seances. Iets soortgelijks geldt voor de verwachting dat men na de dood met elkaar herenigd zal worden. Maar het zijn heel persoonlijke routes die men zelf moet gaan.

    BeantwoordenVerwijderen