zaterdag 7 mei 2016

Dagje hartophalen en orchissen de grond uitkijken

Vertrek naar dijk, half hoog water, veel meeuwen en prachtige golven door oostenwind. Zeilboten met witte zeilen, vast een zeilwedstrijd. Super zomers plaatje. Mensen gebruiken hun elfuurtje op het gras van de dijk, veel fietstoeristen.
De Grafelijkheidsduinen, de konikpaarden grazen ver weg, veel vogels op de Harmplas. De temperatuur loopt op. Blauwe zeedistel al weer te zien. Kruipwilg bloeit. De eerste tapuiten, wat konijnen, maar ozo weinig. Duinviooltjes bloeien, de echte duingeur is er weer. Uitzicht over bollenvelden vanaf een hoge duin, kleurige deken en een zweempje hyacinten geur. Thee in de duinen, met een banaan. Torenvalkjes bidden en de vlier bloeit bijna. Nog veel uitgebloeide narcissen, hier en daar een verdwaalde tulp in het vuilnisbelt-duindeel.
Oversteken naar het vakantiepark vlak voor Julianadorp, heerlijk rustig. Bloeiende prunussen en klussende ouderen. De kanoroute opgedraaid. De orchissen steken nog geen bloeistengels op, al vraag ik het nog zo vriendelijk. De kou heeft ze op de rem laten trappen. Duurt nog wel paar weken.
Witte kwikstaarten, gele kwikstaarten. Jonge watervogels achter moeder aan in de vaart. Ik pluk wat ingrediënten voor een lekkere thee, straks thuis. Tweede kop thee en een notenbar op een picknickbank, de rietzangertjes voeren een recital voor me op. Rijden tussen de bloembollenvelden, hyacinten, tulpen, surrealististische kleuren.  Naar Mariendal. prachtige vogelconcerten, een citroenvlinder -felgeel-, het fluitenkruid begint te bloeien, hier en daar een pol dotterbloemen, witte sterren van vogelmelk. Verhip het is kofferbakmarkt, want vrijdag. Ik rijd erover, geniet van het schouwspel, koop niks. Rijd via Refugium met oerrunderen en door een ander deel duinen richting Huisduinen. Stil op vogels na.
Het rood van de zuring, geel van paardebloemen, wit van madelieven, een verdwaald polletje pinksterbloemen, zachtlila . Huisduinerpolder langs het ziekenhuis en bedenk me dat ik even kan kijken of vriendin J. thuis is en ik tref haar. Ze kreeg massage voor haar lympheoedeem na de keelkankerbehandelingen en ze zit aan de peg-sonde. Kan nauwelijks slikken en zeker niet eten, maar probeert nu met een blendertje vers fruit te malen om aan haar drinkvoeding toe te voegen, zodat dat wat smakelijker wordt en drinkt af en toe verse groentenbouillon. Ziet er erg tof uit en heeft nu geen bril meer nodig, na twee goedgeslaagde staarbehandelingen. We praten even uitgebreid bij.
Thuis zie ik dat ik de zon in mijn gezicht heb, een lekker gekleurd koppie. Ik maak een salade klaar en kijk naar de start van de Giro. Het was een zalig daggie!

1 opmerking:

  1. En dit is een zalig blogje, ik heb je dag zo mee kunnen beleven.

    BeantwoordenVerwijderen