dinsdag 15 maart 2016

Nuance

Het blog van gisteren werd door sommigen als heftig ervaren omdat ze in een periode van rouw zitten. Ik gun het natuurlijk niemand om verlies te lijden laat staan dat ik eigen schuld, dikke bult loop te roepen.
Het blog heeft vooral betrekking op mensen die in zelfbeklag verzeilen terwijl ze zelf een deel van het probleem zijn of waren.  Dat is een houding waar ik wat moeite mee heb, wat misschien ook wel veel over mijzelf zegt. Ik word wat ongeduldig met mensen die nooit leren van gemaakte fouten, hulp weigeren, en lijden aan het Calimero-syndroom; Zij zijn groot en ik is klein.
 Iedereen heeft meer kracht in zich dan hij/zij zelf weet, maar je moet wel je demonen recht in het gezicht kijken en vooral jezelf in de spiegel durven in de ogen te zien. Soms is struisvogel spelen makkelijker maar dan maak je je problemen niet kleiner.
Ook ik heb het nodige verdriet en rouw in mijn leven gekend en het niet altijd makkelijk gehad, maar heb wel de moed gehad om de koe bij de horens te pakken en genadeloos eerlijk vooral tegenover mijzelf te zijn en denk dat dat een mens meer helpt dan beklag en zelfbeklag. Rouw mag er zijn en heeft zijn tijd en ruimte nodig. Het leven gaat ondertussen gewoon verder en mooie momenten ervaar je steeds minder in glimpsen, maar steeds meer en vaker. Dan is het verdriet niet weg, maar er ontstaan nieuwe ervaringen en herinneringen.
Zo heb ik het gedaan en nog steeds is dit een levenshouding die me helpt.

Gisteren weer mannendag; eerst vriend D. en even later ook nog Broer. Met de laatste veel besproken over een nieuwe pc, want dat wordt het toch wel. Hij weet nu wat ik zo ongeveer wil en zal me helpen met uitzoeken. Dankzij de buffer is het geen probleem een nieuwe aanschaf te doen.


1 opmerking:

  1. Is niet alles Bewustzijn? De 'klagers"en jouw reaktie daarop?( en mijn zinnetje).

    BeantwoordenVerwijderen