maandag 14 maart 2016

Levenskunst

Veel dingen gebeuren niet zomaar. Het is vaak het gevolg van handelen in het verleden. Als je bijvoorbeeld gerookt hebt kun je narigheden met de longen voornamelijk aan je (vroegere) rookgedrag relateren, vaak in combi met je genenpakket ,ook iets uit het verleden, al heb je zelf daarbij  niet meegekozen. Het heeft dus niet veel zin om te mopperen over 'het lot 'maar slik manmoedig en handle het zo goed als je kan.
Klinkt dat hard? Het is meestal gewoon de waarheid. Ik geloof niet in het gezegde dat niets zomaar gebeurt, maar op je weg is gekomen om van te leren. Zo eenvoudig zie ik het niet, een hand die alles voor je bestuurt, maar kijk eens in de spiegel en kijk naar je keuzes in het verleden. Natuurlijk kun je daarvan leren, dat is met alles zo.
Als je altijd de gemakkelijkste weg kiest, kun je je zelf later stevig tegenkomen. Kijk dus goed naar je opties en investeer nu in een goede uitkomst later, al kost dat iets meer tijd aandacht, moeite of geld.
Slechte keuzes van ooit kom je meestal gewoon later weer tegen en dan is het meer zinvol om dat in je oren te knopen dan jezelf te beklagen over wat je overkomt. Als er betere keuzes mogelijk zijn, maak ze dan.  Natuurlijk kan een aardbeving je lot zijn, of een andere natuurramp zoals een blikseminslag, een onvoorkoombare ziekte, maar ook dan heeft klagen weinig zin, probeer zo snel mogelijk de stukken op te pakken en je zelf te herpakken en ga verder, leef je leven met de schade die je overkomen is en kijk naar wat je nog wel hebt/kunt. En dat is meestal nog best veel.
Dat is levenskunst, volgens mij.

7 opmerkingen:

  1. De moeilijkheid is,dat jong en gezond een mogelijk slechte gezondheid als gevolg van je huidig handelen zo ver van je bed is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Makkelijk gezegd, in januari is mijn man nadat er kanker geconstateerd was binnen 5 maanden overleden, we hebben 42 jaar lief en leed gedeeld, voor mij is het nu een kwestie van overleven. Ik las ergens: Rouw is de hoge prijs die je betaalt voor de liefde.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik snap je, vijftien maanden geleden overleed mijn man aan kanker, na 11 maanden ziekte. Drie jongvolwassen studerende kinderen achterlatend. Pas 54 jaar, we waren 28 jaar samen. Ik heb het ook niet zo op al die mooipraterij en rouwverwerkingscursussen. Toch heb ik wel wat gehad aan het boek 'Ze zeggen dat het overgaat'. En 'Vingerafdruk van verdriet' vond ik ook een goed en bruikbaar boek'.
      Veel sterkte van een lotgenoot.

      Verwijderen
    2. Dank je wel, ik woon in Frankrijk maar ik ga volgende week naar Nederland bij mijn dochter logeren, ik heb nog altijd een abonnement bij de bieb, jij ook heel veel sterkte.

      Verwijderen
    3. Ik heb beide boeken gereserveerd , ik hoop dat ik er ook wat heb, nogmaals dank je wel.

      Verwijderen
  3. Ik ben 3 jaar geleden getroffen door longkanker. Ben gestopt met roken toen ik 21 was, ben nu 58. Kun je bij een puber die gaat roken van "keuze" spreken?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een vreemd blogje!
    Een hartstikke leuk joch, wat dood gaat aan bot kanker in mijn omgeving. 18 jaar geworden. Zijn lijdensweg wil je niet weten!
    Een meisje van 4 met een hersentumor. Ze is nu 12 jaar en nog steeds ziekenhuis in en uit. Inmiddels blind.
    Eigen keus? Eigen schuld?


    Misschien probeer je de jonkies van nu te overtuigen, dat ze niet moeten roken en drinken, omdat dat jouw valkuil was?
    Ik vind het nogal ongenuanceerd wat je schrijft. Je kwetst er mensen mee.

    Tarik

    BeantwoordenVerwijderen