donderdag 24 maart 2016

Falen

Zo voelt het, iemand te moeten laten gaan, omdat je niets kunt doen, omdat hulp afgewezen wordt en problemen ontkent (ook symptomatisch voor dit syndroom). Je ziet iemand steeds dieper in de problemen raken, maar kunt niks doen en trekt het ook niet meer. Toch gebeurt dit en ik weet dat ik afstand moet nemen, maar omdat diegene het zelf niet ziet, kun je het ook slecht uitleggen.
Verbale agressie, het is een onderdeel van, maar moeilijk om je van af te schermen emotioneel..Ik zit in een spagaat.

7 opmerkingen:

  1. Als mensen zelf geen hulp willen aanvaarden wordt het moeilijk. Is er geen professionele hulp voorhanden? Pas goed op jezelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ai, dat is heel vervelend Vlasje!
    Soms is het heel erg lastig om dan goed op jezelf te passen.
    Misschien eens bij de huisarts aankaarten..wie weet heeft hij nog adviezen
    of kan hij er zelf iets mee?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Moeilijk, dat zal het zeker zijn!
    Maar niet jezelf de schuld geven van iets waar je niks aan kunt doen hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat moeilijk Vlasje,zeker om afstand te nemen. Bescherm jezelf,je hebt genoeg geprobeerd.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Soms komt er een moment dat je voor jezelf moet kiezen hoe moeilijk dat ook is .En laat schuldgevoel niet de overhand krijgen .Ik ken je niet echt maar je bent wel iemand die ''gaat'' voor de ander en soms houd het gewoon op .Zorg voor jezelf je bent een sterke vrouw en ik heb echt zoveel respect voor je !!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Herkenbaar. Toch is het ook behulpzaam als je loslaat. Hoe tegenstrijdig het ook klinkt.

    BeantwoordenVerwijderen