dinsdag 12 januari 2016

Genie

Natuurlijk schrok ik op toen de eerste berichten over het overlijden van David Bowie kwamen. Hij is altijd een fascinerende artiest geweest en iemand met een visie. Heeft enorm veel betekend voor de popmuziek en heeft vele trends of uitgevonden of geheel naar zijn hand gezet.
Dat er iets niet goed zat met hem, drong al een poosje terug tot me door, de man werd ouder en brozer per maand. De eerste beelden en klanken van zijn laatste werk "Black star" beloofden al niet veel goeds, o ja, geniaal maar zo dicht bij de dood. En mijn voorgevoel bedroog me niet. Natuurlijk gunde ik ook hem een lang en productief leven, maar gezien zijn levensloop met alcohol, drugs, zijn lichaam uitputten tot het uiterste, moest haast wel zijn sporen nagelaten hebben.
 Dat was ook zo. De man heeft harder geleefd dan wie dan ook, dus heel erg verbaasd was ik niet.
Ik ben altijd een liefhebber van zijn muziek geweest, hoewel veel me te bedacht voorkwam. Als spelletje met zichzelf en de wereld knap en boeiend, maar ik kreeg ook altijd het gevoel tegen een imago aan te kijken, een mens voor wie de schil uiterst belangrijk was, waardoor ik altijd voorwaardelijk van zijn werk hield. De beste periode was de Ziggy Stardust-tijd een prachtig concept, vernieuwend en het raakte me op een bepaalde manier zeer.
Wel Ziggy is op weg naar de Stardust forever en heeft veel nagelaten.
Dank David.

1 opmerking:

  1. David Bowie was , nog voor hij bekend werd met muziek, mimespeler/acteur.Vandaar de concepten, waaronder Ziggy Stardust. Ik las eens in een interview dat hij zichzelf niet zozeer zag als rockstar. Hoewel ik geen hele grote fan ben vind ik sommige nummers echt briljant. Ook zijn laatste werk, fascinerend.

    BeantwoordenVerwijderen