zaterdag 16 januari 2016

Geen woorden maar daden

Vannacht sliep ik slecht. Kennelijk was mijn adrenalineniveau nog ver boven normaal als gevolg van de aanvaring met de afdeling Urologie gisteren. Dat roept om aktie, want pas dan zal ik het van me af kunnen zetten. Ik ga een verslagje maken van mijn kontakten met die afdeling en wat er wel en niet gecommuniceerd werd en hoe de laatste reakties van het personeel waren; als in het praten alsof je met een onredelijk en volslagen zielig en  dement geworden oud mens spreekt en haar probeert te sussen door jouw gebrek aan informatie toe te schrijven aan de verminderde geestelijke vermogens van de cliënte. Zwaar beledigend en als je niet oppast staat het nog in je dossier ook en wordt je voortaan behandeld alsof je niet geheel goed bij het hoopht(geleend van Gerard Reve) bent.
Bedankt voor de reakties gisteren op mijn verontwaardigde verhaal, behalve die van anonieme Ida, die niet eens goed leest en er kennelijk zelf werkt.....
Ik ben niet onheus geweest maar liet goed merken dat ik not amused was en ben verder beleefd gebleven, maar niets werd serieus genomen en alles wat ik zei weggewuifd. Ze verkeren in de veronderstelling dat zij foutloos werken en alles wat niet klopt aan de patiënt ligt die dingen dus niet goed begrepen heeft. Ik werd niet teruggebeld; er is vorige week door hen telefonisch mij meegedeeld dat ik een afspraak zou hebben met de urologe as maandag en na doorvragen van mij bleek het om een onderzoek te gaan. Urine inleveren of een recept werd niet genoemd. De brief die de afspraak bevestigde, sprak noch van onderzoek noch van eventuele voorbereidingen en bevatte geen patiënteninformatie noch wat anders, zoals recept of oproep tot urine geven.
Ik was dan ook zeer verbaasd dat ik gebeld werd waar mijn urine bleef en keek nog meer op toen later ook een recept genoemd werd, waarvan zij stokstijf bleven volhouden dat ik dat gekregen moest hebben en waarvan ik niets wist. En  waar na ik benaderd werd als iemand met een IQ kleiner dan mijn schoenmaat (37). 
Ok, dat verslagje wat ik dit weekend zal maken,  gaat maandag mee, want kans op uitgebreid gesprek met de urologe zal  er niet zijn tijdens het onderzoek. Als ik daar geen fatsoenlijk antwoord op krijg, gaat het naar de klachtencommissie van het hospitaal.
Dat is dat.

Eropuit staat niet in de planning gezien het koude, natte en winderige weer, met alle kans op gladheid e.d.
Dus kruip ik met de dikke weekendkrant onder een dekentje samen met de katten en een kan thee onder handbereik, dat is geen straf.

7 opmerkingen:

  1. Jammer dat je aan dat ziekenhuis verbonden bent.In 2015 had ik 2 operaties en zeer lange behandelingen zonder enige verbetering .Over gessprekken die ik probeerde te voeren was het resultaat nul. Na 8 maanden was ik het zat toen de toestand verder achteruit ging weigerde ik verder naar dit ziekenhuis te gaan. De huisarts heeft de blaren op de tong gepraat om mij bij een ander ziekenhuis onder behandeling te krijgen. Hoezo vrije artsenkeus?! Binnen 2 maanden was mijn aandoening opgelost. Ere kwam weer een ander ernstig probleem op wat nu uitvoerig onderzocht wordt.Nu een specialist die de patient als mens ziet en behandeld. Ik moet zeggen dat dat enorm wennen was. Maar wat een verademing. Als ik toch weer ernstig ziek wordt, ben ik blij dat ik bij die specialist loop. Niet alles kan genezen maar een echt mens die oprecht belangstelling heeft, is van onschatbare waarde

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zelf ben ik werkzaam als verpleegkundige in een ziekenhuis en moet ik toegeven dat er helaas ook fouten worden gemaakt en dat de communicatie naar patiënten zeker verbeterd kan worden. Goed van je om dit op te schrijven en er zonodig een klacht neer te leggen. Voor jezelf is het ongenoegen en de frustratie dan mogelijk uit je systeem en het ziekenhuis leert hierweer van. Ik zeg ook altijd als patiënten klachten hebben of ze worden onjuist bejegend laat het weten want ook een organisatie/ziekenhuis vaart wel bij de tevredenheid van klanten/patiënten. Succes maandag!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel veel sterkte maandag en met wachten. Ik vind het wachten vaak het vervelendst.
    En ik hoop dat je bij dr behandeling communicatief vaardiger mensen treft.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jarenlang gewerkt in een ziekenhuis en weet maar al te goed dat de communicatie vaak een heikel punt is. En dat is weer enorm persoonsgebonden. Er zijn mensen die het nooit leren, anderen hebben het van nature. Goed dat je je klacht doorgeeft, ieder ziekenhuis heeft er een functionaris voor in dienst die er mee aan de slag gaat. Sterkte maandag!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Communicatie is zooo belangrijk. Ook bij herstel van een kwaal. Ik hoop dat je vannacht wel weer oké slaapt. En sterkte maandag bij de urologe. Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Goed zo!! Doe je goed, al is het alleen maar om het rotgevoel uit je systeem te krijgen. Zo jammer dat ze niet in de gaten hebben hoe cruciaal goede communicatie is. Je voelt je al zo afhankelijk, wordt je ook nog eens zo behandeld. Zo niet nodig!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een klacht indienen kan helpen. Zeker,als meer mensen klagen over soortgelijke ervaringen. En je schrijft het "officieel" van je af

    BeantwoordenVerwijderen