Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



zondag 31 januari 2016

Bevalt dat nou, Platte Vrouw?

Al ruim 10 jaar ben ik een platte vrouw, na een jaartje half plat geweest te zijn. Na mijn borstamputaties heb ik geen moment van spijt of rouw gehad, hoewel ik vroeger heel blij was met mijn volle B-cup. Ik herstelde snel na de ingrepen en met mijn borsten verdween de grote dreiging die er in groeide, dus restte voornamelijk opluchting. Niet dat de kanker verdween, ergens schuilt dat gevaar in mijn systeem, maar houdt zich koest, nog steeds.
Toen ik geopereerd moest worden was dat gewoon een stap in het ziekteproces, onvermijdelijk en verstandig. Emotioneel kon ik dat meteen accepteren. Zoals ik besloten had om te kijken hoe het was kaal te zijn, gewoon onverbloemd kaal, en daar geen probleem mee had, wilde ik zeker niet gokken op reconstructie en leken mijn losse protheses ook niet je-dat. Ik kon altijd nog op kipfiletjes overgaan, nietwaar? Maar zelfs in mijn half-platte fase had ik geen problemen met de realiteit. Toen ook nr 2 afgevoerd was, voelde het weer evenwichtig aan. Sjaaltjes maakten dat de aandacht van kijkers wat verlegd werd en verder mis ik niks, voel me niet incompleet, voel me letterlijk en figuurlijk lichter. Ik denk er zelden aan, en moet mezelf tot de orde roepen als ik bepaalde kleding bekijk, zo van : o, das waar ook, ik heb niks om er in te stoppen. Geen heftigheid, hooguit wat lacherig.
    

Nooit was ik van de decolletees of de bhtjes( droeg zelden een tietentemmer) en zo als het nu is, voelt voor mij volkomen normaal. Heppie Vlasje, dus. Er zijn dingen die pas een probleem worden als je er een probleem van maakt.

8 opmerkingen:

  1. Zoals een buurvrouw deze week opmerkte "ik ben er nog en daar gaat het om".

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als dat aan de orde zou zijn dan denk ik nu dat ik ook onmiddellijk voor verwijderen zou kiezen al zijn er nu weer berichten dat dat niet altijd de beste keus zou zijn.

    Ik ben wel van de decolettees en zou dan toch wel naar oplossing gaan kijken wat er nog van te maken is.

    Maar inderdaad dat je er nog bent is het belangrijkste.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zou geen implantaten willen, dan liever plat. Ik zou er wel moeite mee hebben om mijn volle C/D cup te missen. Hopelijk gaat het mijn deur voorbij. Gelukkig komt het niet in mijn familie voor, aan beide kanten niemand. Terwijl ik toch een grote familie heb.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Prachtige instelling. Daar zal menigeen jaloers op zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik kan alleen maar respect voor je hebben ! Mijn Opoe was 80 toen haar borst afgezet werd door borstkanker ,haar enige woorden waren acht dat lege zakje zal ik niet missen .ook voor haar had ik zoveel respect !

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je bent een prachtmens Vlas, met of zonder borsten!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een sterk gezegde, die laatste zin!
    Mooi dat je altijd jezelf bent gebleven en je niet anders hebt gevoeld!

    BeantwoordenVerwijderen