zondag 29 november 2015

Zorgafbraak

Voor veel mensen is het nogal abstract wat dit kabinet met de zorg uitgehaald heeft omdat ze er zelf niet veel mee geconfronteerd worden.
Ik heb er wel degelijk mee te maken en mijn verhalen over mijn belevenissen in gezondheids- en zorgland schrijf ik zeer zeker
ook om mensen duidelijk te maken hoe de stand van zaken is.
Er wordt gevraagd over het gebruik maken van een zorgtaxi; de zorgverzekering (die ook een deel verantwoording heeft voor de uitvoering van bepaalde zorgtaken) vergoed pas als er sprake is van langdurig gebruik van deze optie, waarvoor dan een indicatie gegeven moet worden,. Het hangt erg af van je behandelaar en zorgverzekering hoe hier mee om wordt gegaan. Ik heb van de week een gesprek gehad met een organisatie, M.E. E. , die bemiddelt en als een soort maatschappelijk werk ten behoeve van de zorgbehoeftes van mensen functioneert.
Deze gaat voor mij uitzoeken hoe ik aan zorg kom in bv acute situaties, aanvullend op andere gebieden en of er correct gehandeld is.  Het lijkt erop dat zowel zorgverleners als huisarts en dergelijken , als de Gemeente zelf niet goed raad weet met situaties zoals de mijne. De linkerhand weet niet wat de rechter doet, de mogelijkheden zijn onbekend en mensen worden zeker niet goed voorgelicht en verwezen. Alles wat wel gebeurt gaat ongelooflijk traag en over meerdere schijven en de cliënt trekt aan het kortste eind.
Dit is dus hoe het beleid in de praktijk werkt, je wordt echt aan je lot overgelaten. Ik ben nogal assertief en zoek door, maar veel mensen weten niet hoe ze moeten krijgen wat ze nodig hebben en niemand helpt ze.
Het lijkt wel duidelijk hoe ik erover denk, en niet alleen voor mijzelf.
Gister was ik nog aardig van  slag door de toegediende middelen en pas in de namiddag knapte ik verder op.
Het was zo ongeveer zoals de nawerking van de chemo destijds en das niet fijn.

Enfin het is achter de rug en de hulp van A. heeft mij er  gelukkig doorheen gesleept.
Nu in de strijd voor een knappe scoot in plaats van het afgekeurde ding en is er een aanvraag de deur uit voor plaatsing van een rollatorrek. Want waarom makkelijk als het moeilijk kan.  In het verleden heb ik ook moeten knokken voor ik een stabiele goede scoot kreeg, al bleek dat later een ding te zijn dat ook al een heftig leven achter de rug had. Een nieuwe is het vrijwel nooit. Ook de leenscoot die ik nu gebruik is weer een instabiel model en heeft al wat mankementjes. Vooral mensen niet verwennen, lijkt het motto. 

5 opmerkingen:

  1. Wellicht kun je als je ook een vervoersvoorziening van de gemeente hebt ook een taxipas van Valys aanvragen voor verdere afstanden. Een regiotaxi voor buiten de regio. De kosten zijn vergelijkbaar met de normale benzinekosten als je met de auto zou gaan. Kijk maar eens op www.Valys.nl. Je kunt zelfs deels met de trein en taxi gaan en evt. gebruik maken van begeleiding.

    Fijne zondag.
    Alice

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als je zelf nog aktie kan ondernemen is er veel te bereiken, maar je hebt wel doorzettingsvermogen nodig.
    Maar vaak zijn juist diegenen die in de problemen door ziekte of iets anders daartoe niet in staat op dat moment.
    En vaak kan en mag een ander dat dan ook niet overnemen want dat zegt dan "de wet/regeltjes" weer dat dat van de hulpvrager zelf moet komen.
    Geen toegang tot internet, te moeilijke formulieren etc. etc. maken de samenleving onleefbaar op dat moment en ze sukkelen door tot het echt fout loopt en dan is het voor de gemeente/zorgverzekering nog duurder.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Men gaat er maar van uit,dat iedereen een cirkel van helpende mensen om zich heen heeft. Zelfs al heb je goede vrienden,dan kunnen die ook wel eens met moeite voor zichzelf zorgen en niet voor een ander.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het kan en is inmiddels al veel erger.
    Het bejaardenhuis hier in de buurt wordt verbouwd tot kleine hokjes voor demente mensen. De gezonde ouderen (80 plus) die er nog wonen, "mogen blijven", maar moeten rekening houden met interne verhuizingen, geen water, geen gas en licht en heel veel herrie. Er wordt immers verbouwd!

    Verstandelijk gehandicapten mensen mogen hier nog steeds naar de dagbesteding (onbetaald kerstpakketten inpakken etc), maar het vervoer is wegbezuinigd. Tatam! Tjaa, lastig als je in een rolstoel zit en het busje komt NIET!

    En jij krijgt dus geen scootmobiel.
    Tis gewoon een andere tijd nu en dat zal iedereen die ziek is/hulp nodig heeft moeten accepteren.
    Het is niet anders.

    Vr groet, Jet

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik schreef vandaag over de afbraak in de zorg. Ik heb op mijn blog een link naar jouw bericht gezet!

    BeantwoordenVerwijderen