zaterdag 28 november 2015

Vooruit

De dag van gister was een dolle. De chauffeur/leenheer kwam ruim op tijd, zodat er een koppie soep naar binnen gewerkt kon worden en ik vertrok in een mooie auto, verbaasd nagekeken door timmerbuum. De rit liep voorspoedig, ondanks de grauwheid en de miezerregen en in Alkmaar vond hij het MCA feilloos.
Toen we in de kelder in de atoombunker waren kreeg ik te horen dat ik eerst 4 bekertjes water moest nuttigen waarna ik gereed gemaakt zou worden voor het onderzoek. Geen probleem, het was onaangenaam warm in het ziekenhuis. Het onderzoek zelf viel niet mee. Er werd een nucleair slokje ingespoten+ een plasmiddel en dat spul werkt als een tierelier. Men, men, wat moet je daarvan plassen.... En dan 20 minuten stokstijf op een kruk voor het fotoapparaat blijven zitten. Uitgedacht door dezelfde persoon die waterboarding uitvond? Na tien minuten meldde de blaas zich  en de in minuten daarop kreeg ik het gevoel dat ik op barsten stond. 2 minuten voor tijd moest ik stoppen omdat ik me erg beroerd begon te voelen en mocht ik naar een wc (lag er ook niet vlak naast.....). Gelukkig bleken de foto's geslaagd en hoefde ik geen tweede ronde. Behoorlijk zeeziek kon ik instappen om naar huis gebracht te worden. Maar ook hier begon de blaas op te spelen en moest ik vlak bij huis, in een berm met de billen bloot. Heer Chauffeur verblikte of verbloosde niet, maar ik vond het nogal gênant, doch kon het echt niet helpen.
Heel blij weer thuis te zijn , al draaiden hoofd en maag en hield de blaas me ook nog wel bezig.
Zonder de vrijwillige handreiking van deze man, had ik het ws niet eens gered want hoorde op het laatste moment dat station Alkmaar op de schop is, en dat je daar einden moet omlopen. Dat was teveel van het goede geweest en zo belabberd voelen op de terug weg in openbaar vervoer is ook geen lolletje. Alle dank dus voor deze goede daad, want oei wat was het anders  een ramp geworden.
Na een paar uurtjes thuis kwam ik wat bij en dook vroeg mijn nestje in.
Vanmorgen lekker met mijn hoofd in de kou naar de markt gegaan om zalige kaki's te kopen en wat vis en kaas en heerlijk mijn hoofd te koelen en schoon te waaien. Nu wacht een relaxend,  lui verwen weekend. 

Deze fase is doorlopen.

6 opmerkingen:

  1. Super dat jouw leenheer je zo goed begeleid heeft.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat fijn dat je zo'n leenheer hebt! En nu wachten op de uitslag..komt vast goed ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat worden dan cliënten in de gezondheidszorg in de steek gelaten.Vroeger was er een stuk vergoeding voor zittend taxivervoer.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Weet je ik ben ontzettend blij voor jou dat een lieve medeblogster ervoor heeft gezorgd dat haar man jou wilde begeleiden. Toch ben ook ontzettend boos dat mensen die hulp nodig hebben door de overheid zo aan hun lot worden overgelaten. Dat maakt mij oprecht razend. De gemeente heeft ook een zorgplicht. Als je je scootmobiel hebt gekregen via WMO heb je ook recht op een pas van Valys. Hoop op een goede uitslag voor jou van dit akelige onderzoek.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mijn oom was vroeger chauffeur van de ziekentaxie, maar lees ik nu dat dat fenomeen afgeschaft is?
    Wat fijn dat er iemand kwam om te helpen!
    Hoe is het nu met je?
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een heftige daf, fijn dat je goede begeleiding had. Maar inderdaad, het is toch te erg dat je voor hulp op dit vlak maar moet afwachten of je hulp krijgt aangeboden in plaats van dat een zorgverzekeraar dit voor je regelt. Je zit toch niet thuis vanwege je zweetvoeten...

    BeantwoordenVerwijderen