maandag 9 november 2015

Vaarwel, mijn Deense Prinses

Vannacht is kat Slowie gestorven, mijn mooie meisje dat uit een  Denemarkse koeienstal kwam en door vriendin C. mee naar Nederland werd genomen om haar leven te redden. Zwaar ondervoed en verwaarloosd, een kei in vliegen vangen  leefde ze daar op, maar kon niet goed tegen gescheiden van haar Nederlandse ouders te zijn en die waren nogal eens weg. Dus belande ze al snel bij mij, waar ze zich wonderwel thuisvoelde. De andere katten konden haar gestolen worden, maar mij zag ze meteen als haar moeder. Ze overleefde de brand, zes jaar terug en het verblijf in een tijdelijke woning, maar knapte meteen weer op toen we na een paar maanden weer thuis kwamen op de gracht. Ondanks de andere meubels en de geuren van verf, was ze meteen weer  geworteld. Ik wist dat ze een minder sterk hartje had, waar niets aan te doen viel, maar daar merkte je weinig van. Tot een paar weken geleden, was ze tierig en razendvlug, en zo ongeveer met een onzichtbaar touwtje aan mijn lijf verbonden . Toen ging ze meer slapen, at wat minder (ze was al een kieskeurige tante), of juist meer, ik zag dat ze zich ouder gedroeg. Omdat was voorspeld dat ze met haar hartje niet erg oud zou worden, vreesde ik het al en vanmorgen bleek dat juist. Ze lag vredig maar morsdood op haar favo kussentje. Een mooi weggaan, maar toch schrikken voor mij. Haar dominante karakter zal gemist worden, haar gemauw om aandacht, heel veel aandacht. Haar snibbigheid tegenover de andere katten, haar eeuwige nieuwsgierigheid, ze moest altijd met haar neus overal op zitten om te kijken wat er nou precies gebeurde, die haar de bijnaam de Opzichter gaven. Haar wereldje was klein, ze kwam de tuin niet uit, maar o wat was ze er blij mee. En ik met haar.
Dag lieve wipneus.

17 opmerkingen:

  1. Altijd verdrietig, ook weet je dat ze een mooi leven bij je heeft gehad en op de beste plek die mogelijk was terecht gekomen.
    Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sterkte met het verlies, ik kan me voorstellen hoe je je nu voelt. Je bent gehecht aan zo'n klein beestje. Laat het een troost voor je zijn dat ze het zo goed had bij jou en dat ze daarom ook zo graag bij je was. Ze heeft een fijn leven gehad dankzij jou en bij jou.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gossie .... Sterkte met het verlies.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. wat fijn dat ze al die tijd bij jou mocht zijn .
    sterkte, groet, Nicol.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dat wonderwel van thuisvoelen bij jou is niet zo verwonderlijk. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat is een verdrietig begin van je week. Maar wat een fijn heengaan, op haar favo kussentje. Ik teken ervoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een mooi eerbetoon aan Slowy.... Heel veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oh bah, sterkte! Dat is de minder leuke kant van huisdieren hebben :(

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een gemis voor je .Ik wens je sterkte
    Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een gemis zal dit voor je zijn. Maar wat een mooie dood voor poes zelf! En wat een mooi leventje had ze bij jou. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een prachtig verhaal heb je geschreven, poezenmoeder. Een groot gemis, sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Heel veel sterkte toegewenst

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Veel sterkte met het verlies van poes. (Ook onder omstandigheden is je schrijfstijl heerlijk nuchter: "vredig maar morsdood" )

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Veel sterkte. Het laat een leegte achter. Onze poes is 3 maanden geleden overleden. We hadden hem 19 jaar. 't is stil..

    BeantwoordenVerwijderen