maandag 16 november 2015

Moeite met narigheden

Afgezien van de jaarlijkse retraite in de Kerstperiode, las ik zo nu en dan een soort mini-retraite voor mezelf in. Waarom? Meestal omdat hart en hoofd omlopen door verdriet, heftige emoties, teveel prikkels , het gevoel dat het me meetrekt naar donkere oorden. Ben ik de enige? Nee ik geloof het niet en dit artikel van SoChicken wordt het aardig verwoordt en geeft Jelle ook goede adviezen. Die adviezen breng ik al langer in de praktijk, zelf uitgevonden, maar hier prima op een rijtje gezet.
Ik ben de enige dus niet, maar misschien wel wat extra gevoelig door mijn bi-polaire aanleg.
Hoe ik het bij mijzelf merk? Slechter en onrustig slapen. Veel (akelig, druk) dromen. Last van de dikke darm (colitis ulcerosa), gespannenheid, onrust, slecht kunnen concentreren, een kort lontje, huilbuien, huidproblemen. Zeker alles samen is een alarmsein. Ik heb geleerd om er aan toe te geven dat mijn lijf en geest dan rust en zachtheid nodig hebben om weer in balans te komen.
Beter jezelf kennen en herkennen wanneer je iets nodig hebt, dan in bi-polaire toestanden terecht te komen.
Zelfheling en zelfkennis zijn tweeelingbroertjes.

4 opmerkingen:

  1. Ik vind het ook lastig, kan er met mijn verstand niet bij wat mensen elkaar aandoen. Maar ook ik heb manieren gevonden hiermee om te gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hier leer ik weer van. Omdat ik aan het andere eind van de emotionele schommel zit. Mensen vinden me soms ongevoelig.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Toen ik alleen de kop nog las van jouw blog, dacht ik je even te moeten wijzen op het artikel van Jelle. Dat blijkt niet nodig want we putten soms uit dezelfde bron. Zelfheling en zelfkennis; ik ken maar weinig mensen die er zo als jij mee om kunnen gaan. Veel rust en zachtheid toegewenst.

    BeantwoordenVerwijderen