woensdag 25 november 2015

Het moet niet, het mag

Sommige mensen lopen altijd te roeptoeteren dat ze het zo druk hebben. Als je beter luistert, blijken ze veel dingen zelf te willen doen en zit er geen dwang achter. Daar kan ik me over verbazen, maar het ergert me ook. Als je zoveel op je schouders kunt nemen (en ik heb het hier niet over mensen die uit louter armoe een dubbele baan hebben of een zware mantelzorgtaak op zich genomen hebben ), mag je dankbaar zijn dat je het KUNT, dat je een sterk genoeg lijf hebt en dat je de keus hebt.
Er zijn veel mensen die door bv hun gezondheid niet erg belastbaar zijn hoewel ze dit graag wel zouden zijn. Die niet voor hun lol kunnen sporten, die niet zomaar op reis kunnen of mantelzorgen (dat eerder zelf nodig hebben) of een dag op kleinkinderen passen.
Met mijn zeer beperkte energie kan heel veel echt niet, al zou ik het graag willen en het is een heel proces om dat los te kunnen laten en het leven te aanvaarden zoals het komt.
Mijn as reisje naar Alkmaar is iets waar ik erg tegen op kan zien. Lopen op stations, lopen in een ziekenhuis (veel afdelingen zijn behoorlijk ver van elkaar gesitueerd en in je uppie in een rolstoel heeft ook geen zin) en op de terugweg idem. Ik probeer inderdaad (Izerina) om alvast te zorgen dat mijn energie vrij maximaal is-voor mijn doen dan- en heb het weekend al gereserveerd om zoveel mogelijk uit te deuken. Op korte termijn een vrijwilliger opduikelen is niet makkelijk en een aantal mensen die ik anders om hulp zou vragen kunnen sowieso niet, dus moet ik het zelf doen. Eigenlijk vind ik dat stiekem ook wel stoer hoor, maar ik weet hoe ingrijpend zoiets kan zijn. Het onderzoek zelf (Renografie met Lasix heet het) boeit me niet eens zo en zal ook niet het meest belastende van de dag zijn, maar ik ben een flinke meid en zal het aangaan.
En dan kom je iemand tegen die verklaart het zo druk te hebben met koor, kapper en een verjaardag........Tja.....
Vandaag bio en gewone boodschappen gehaald en bij station geinformeerd hoe te reizen zonder OVkaart, je kan gelukkig nog steeds gewoon een kaart aanschaffen.
Morgen in de wacht voor de scootmobielreperateur en een afspraak met een vrijwilligersorganisatie. En tussendoor Energie oppotten.

4 opmerkingen:

  1. In veel ziekenhuizen zijn wel vrijwilligers voor vervoer per rolstoel of zelfs golfkarretje. Misschien dat navragen bij binnenkomst, houd je misschien nog wat energie over voor terugweg. Succes met reis etc!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik zou ook de vrijwilligers in het ziekenhuis om hulp vragen, inderdaad. Dat doen ze graag voor je en voor een glimlach van jou :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik begrijp dat je er tegen opziet. Sterkte en ik duim nog voor hulpvaardige troepen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik wens je veel sterkte. Niet alleen met de lichamelijke inspanning,die komt,maar ook met het afwachten,wat het onderzoek brengt.

    BeantwoordenVerwijderen