woensdag 21 oktober 2015

Lezen en tuinbroeken.

Tegenwoordig ben ik totaal verknocht aan mijn E-reader. Er staan al heel veel boeken op en dat wordt regelmatig aangevuld. Ik herlees oude favorieten zoals Het Bureau, De Milleniumtriologie en nog vele anderen. Recent ben ik weer in Harry Potter begonnen en lees ik De schaamte voorbij van Anja Meulenbelt nogmaals. Vooral dat laatste brengt me veel plezier, herkenning en mededogen.
Het speelt voornamelijk in de jaren zeventig en tachtig, de hoogtepunten van het Feminisme in Nederland en alle uitwassen van dien. Mooi tijdsbeeld dat voor mij zee herkenbaar is, want ik zat in de links-progressieve hoek en zag dit rondom gebeuren; ontwakende vrouwen, strijd voor abortus, open huwelijken, alles moet kunnen etcetera. Omdat ik zeer vooruitstrevend ben opgevoed, heb ik mezelf niet als een vrouw-tweede-keus-burger beschouwd en er ook niet naar geleefd, Ik was geëmancipeerd voor dat ik wist dat het zo heette. Speelde als kind met Meccano en was niet dol op poppen, Had altijd speelvriendjes, vissen, klauteren, slootjes springen, op dijk rotzooien. Droeg toen al vaker een broek dan een jurk.
Ook als tiener ging ik veel met jongens om en later niet veel anders. Ik keek dus enigszins verbaasd naar al dat tuinbroekengedoe maar begreep dat het voor veel vrouwen een logische stap in hun ontwikkeling was. Om me heen zag ik ook de seksuele revolutie losbreken, bevrijdend, maar soms ook over de schreef, want veel vrouwen dorsten geen nee te zeggen uit angst een burgertrut te worden genoemd. De alles moet kunnen huwelijken barstten, op een enkele na, al snel en dat was voor veel vrouwen meteen een armoedeval.
Er is veel goeds uit voortgekomen
maar de maatschappij is nog steeds niet ingericht op gelijkwaardigheid der seksen. Gelukkig was AIDS toen nog niet om de hoek komen kijken anders was links Nederland behoorlijk uitgestorven.
Er is nog steeds veel te doen om ook mensen van onduidelijke signatuur of andere dan gemiddeld de ruimte te geven en te accepteren dat ze er gewoon zijn.
Dit boek opende vele luikjes, maar ik zie dat " het werk " nog niet klaar is.

5 opmerkingen:

  1. Nee, dat is zeker nog niet af... Vraag me af of het ooit wel 'af' zal zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Inderdaad, er is nog heel veel aan de weg te timmeren.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lezen is heerlijk, zeker in de koude tijd van het jaar. Het "werk" is zeker niet klaar, Vlasje. Om mij heen zie ik genoeg ongelijkwaardigheid tussen de seksen, zeker als het om de verdeling zorgen/geld verdienen gaat. Het gaat me dan ook echt aan het hart dat meisjes tegenwoordig zo worden aangesproken op hun uiterlijk en jongens op het stoer zijn, veel meer dan in mijn jeugd en die van mijn dochter. Rose was toen nog niet zo'n verplichte kleur voor meisjes als nu. Ik schrik haast van de overkill aan rose voor meisjes als ik nu een speelgoedfolder onder ogen krijg! Gelukkig zijn veel (jongere) mannen wel actiever geworden in het huishouden.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De ongelijkheid is niet alleen man/vrouw, maar vooral ook tussen blanke al of niet christelijke Nederlanders en niet Westerse mensen met een andere kleur en meestal ook ander geloof. De intolerantie neemt schrikbarend toe. Nederlanders lijken enorm bang voor hun eigen hachie, maar waarom ?
    Ook ik ben fijn opgevoed, vooruitstrevend en vrij. De mooie witte tuinbroek die ik had was voor de leuk en droeg ik niet als symbool.Doordat veel zaken voor mij vanzelfsprekend waren heb ik nooit de behoefte gevoeld om me bij bewegingen aan te sluiten.
    En ja, wat een uitvinding, de e-reader , lees elke dag wel een paar uur.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Trendy dames Tuinbroeken & Dungarees www.emeralbeautylife.nl

    BeantwoordenVerwijderen