zondag 6 september 2015

Over

Heel langzaam kruip ik uit de uitputtingskuil, het gaat nooit zo snel als je zou willen, maar in deze moet je dankbaar zijn voor elke vorm van vooruitgang.
Mijn dagen zijn in andermans ogen vast heel saai, maar zelf ervaar ik het niet zo, omdat ik nooit zo van kick naar hoogtepunt gerend heb. Komt het op mijn weg- prima- zoniet; tevredenehid met wat je hebt is ook een groot goed. Ik geniet erg van lezen, muziek, mooie tv (zeldzaam, maar toch) en van de gekkigheidjes die de katten uithalen of het lieve kindje dat verwonderd de Oost-Indische kers voor mijn huis bekijkt en heel voorzichtig een bloempje plukt.
Buitenshuis begeef ik me eigenlijk alleen voor noodzakelijke dingen, als boodschappen doen, maar geniet dan ook van alle kleine details die me opvallen.Een mooi mens, een meeuw die brutaal iedereen uitdaagt, een geel-witte vlinder in een bloembak met lavendel, de wolken, o die prachtige wolken. De heerlijke geur van de zee die over de dijk waait.
Alle narigheid in de wereld, en er is daar heul veul van, probeer ik te compenseren met het mooie, het gene dat het leven de moeite waard maakt en gelukkig heb ik daar oog voor. Het is een vorm van kop in het zand steken, natuurlijk, maar anders verlies ik de moed helemaal en daar heeft ook niemand wat aan. Toch vlamt het af en toe op, die woede op alle moedwillige kwaadheid, slechtheid, en egoisme in de wereld. Zoveel jaar "beschaving" en zoveel kennis en technisch vernuft, maar lijden kunnen we niet stoppen? Onwil van die mensen die de macht hebben, politiek, qua geld, qua macht, en het gebeurt niet. Lennon zei al; War is over if you want it.

3 opmerkingen:

  1. En wij willen het wel hè, dat het over is!
    Mooi nummer toch!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat vind ik nou ook zo verbijsterend. Er zijn zoveel mensen van goede wil, hoe kan het toch dat het kwaad en het slechte altijd overwint?

    BeantwoordenVerwijderen