dinsdag 21 juli 2015

Franse weggetjes

Ooit vierde ik 10 dagen vakantie met een vriend in Normandie, de enige buitenlandse vakantie behalve in Belgie, die ik ooit meemaakte.
Al op de heenweg keek ik mijn ogen uit, je zag meteen dat je in Belgie was, door de huisbouw en kleuren, niet aan een rooilijn houden, heel pittoresk in mijn ogen. In Noord Frankrijk, we volgden voornamelijk de kustlijn, kwamen we al snel ingestorte schuurtjes of boerenhuisjes tegen, die kennelijk al jaren in een voortgang van verval verkeerden en die niemand weghaalde. Ook de grote bossen maretakken vielen me op. Later ook verroeste vrachtwagens die waarschijnlijk ooit van de weg waren geraakt en nu als skeletten de berm sierden (goede waarschuwingstekens, dat wel).
In Normandie aan de kust vonden we een camping die we meteen opreden. Ruim, weinig buitenlanders en goed geoutilleerd.
De eerste avond klooiden we met te kleine kampeerpannetjes en een falend butagasje, de volgende dag ontdekten we een prachtige winkel en een soort eetwagen, waar je voor weinig geld uit allerlei zaken een maaltijd, bereid en wel kon kiezen en of bestellen of af te halen op een vooraf afgesproken tijdstip.Ideaal!
Het mooist vond ik de kleine landweggetjes die we verkenden, opeens stak een hele familie hermelijn de weg over, of er groeiden velden orchissen langs de weg. Ok ze waren smal en je moest in de berm bij tegenliggers maar leuk! Kippen die de weg bewandelden bij de boerderijen (wat een knoeperts van kippen, zeg) of je stond zomaar voor een half gemolde ruïne van een middeleeuws kasteel. We ontdekten oude, half ondergrondse stallencomplexen waarin champignons werden gekweekt of reden tegen een winkeltje aan met verse oesters voor een prikkie. Ook een cidermakerij met een museumpje dook op. Geen VVV nodig, we ontdekten vanzelf al van alles. En altijd was er wel een winkeltje met volop delikatessen voor een lekkere lunch aan een verlaten strandje, en het kostte allemaal veel minder dan gedacht. We aten kreeft en mosselen, krab en mesheften, een enorme gegrilde boerderijkip (wel 1500 gram, erg veel voor met zijn tweetjes), dronken wijn cider, eaudevie en calvados. Dat we weinig zon hebben gezien speelde eigenlijk geen rol.
En de begeleidende muziek was Blondie op de autoradio, toen een hit.


5 opmerkingen:

  1. Het water loopt me in de mond bij al dat lekkers.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Grappig, die hit van Blondie was ook te horen uit de autoradio van de voor het Provinciehuis van Assen geparkeerde auto waarin in 1978 een gijzelingsactie gaande was. De gijzelnemers hadden een auto gedwongen er heen te rijden en hadden de auto laten staan voor de deur, met kennelijk sleutel nog in het contact want de radio stond nog aan. De mariniers die het Provinciehuis bestormden omdat de situatie erg gevaarlijk werd (er was al een dode gevallen) vertelden dat ze de hit van Blondie uit de autoradio hoorden. Zo kun je bij muziek associaties hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een heerlijke herinnering. Het was nog zo rustig in die tijd. Wat mij het meest opviel de eerste keer in Frankrijk ,waren de vervallen boerderijen met een vracht aan geraniums en andere potplanten er voor.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zulke fijne vakantieherinneringen blijven je een leven lang bij! Heel herkenbaar wat je beschrijft over Normandie. Het is nog steeds een heerlijk gebied om te vertoeven merkten we dit voorjaar. De appelbomen die in bloei stonden, de verstilde dorpjes, de koolzaadvelden die zo mooi afstaken tegen de blauwe lucht en de zee en dan een cd op van Vive la France, magnifique!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Leuke herinneringen aan je buitenlandse vakantie! En dit nummer van Blondie is geweldig, leuk om weer eens te horen!

    BeantwoordenVerwijderen