maandag 22 juni 2015

Uitstralen

Geef nooit te vlug op om vriendelijk te zijn.
Eigen gedachte inzender.  (Ingestuurd door:  Johan Bruneel, Izegem BE)

O wat klopt die. Ik noemde al de talloze hondenuitlaters die hier vrijwel elke dag langs lopen. Omdat ik hier al zolang woon en veel op de bank te vinden ben, vlak bij het voorraam, kennen zij mij ook wel van gezicht. 
Ik zit niet de hele dag naar buiten te loeren, lees meestentijds, maar je oog wordt wel soms getrokken naar een beweging buiten, eeen zwaaiende arm ofzo. 
Er wordt dus wederzijds heel wat afgegroet. Er blijven uitzonderingen; de man zonder hond die een beetje een verzenuwd uiterlijk heeft en altijd alleen was; het duurde jaren voor hij me groette, maar is wel heel fanatiek aan het zwaaien nu, en is niet meer zo vaak alleen ook in zijn wandelingen.
De vrouw met de zelfgebreide, kleurige truitjes, die elke dag ś ochtends langsloopt met haar hond en die ik al vaak op allerlei plekken in Den Helder, de dijk, de duinen, tegenkom, kijkt nu ook geregekld naar binnen, want ik bleef vriendelijk groeten. Dat heb ik al vaak meegemaakt. Dus bovenstaande gezegde is de spijker op de kop.
En het doet me altijd plezier. Een vriendelijke gemeende groet is altijd iets waarvan je een glimlach (van jezelf en soms ook van de ander) kado krijgt. Gratis kadootjes, daar doe ik het toch voor?

5 opmerkingen:

  1. Dat zijn de kersjes op de taart hè!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat groeten was een paar jaar geleden een voornemen en ik breng het inmiddels als vanzelfsprekend in de praktijk. En het bevalt mij ook goed (en is een voorbeeld voor mijn kinderen).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vooral tijdens de vroege fietsronde zijn er regelmatig dezelfde vroege vogels. We groeten elkaar altijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Joehoe... ik zwaai vanaf de berg ook even naar je!

    BeantwoordenVerwijderen