maandag 27 april 2015

(h)eremiet

Prachtig puzzelwoord vond ik dat altijd; eremiet=kluizenaar en dat is ook al een fantasieopwekkend woord.
Toen ik later las over nonnen, die later vaak heilig werden verklaard, die zich lieten inmetselen in een kluis, begon het me langzaam te dagen dat de romantiek hiervan ver te zoeken zal zijn geweest. Hoe ontlasten die mensen zich? Hoe wassen? Ze kregen beetjes water of voedsel door een luikje aangereikt, maar een lekker fris emmertje water? Dat zal een vieze boel geweest zijn.
De heremietkreeft, die lege schelpen als huisje gebruikte, vond ik leuker. Maar het woord hermetisch, dichtgetimmerd, leerde ik pas nog later kennen. O ja, dat kende ik wel, sommige gelovigen hadden een hermetisch gods- en wereldbeeld,
ook niet gelovigen konden soms zo vastgeroest zijn in hun opvattingen dat het eng werd. Denk aan de Zwarte Weduwe, Rost van Tonningen, brrr.
Maar de kluizenaar in betekenis van mensen die de stilte prefereren boven het samenzijn met andere mensen, meestal vanuit een spirituele behoefte, of door uitstoting, dat is weer wat anders.
Ik denk al van jongs af aan dat ik een buitenstaander ben. In groepen, laat staan massa's voel ik me misplaatst, alhoewel ik er wel kan functioneren als het moet.
Ik voel me heerlijk als ik alleen ben en verkies dat vaak ook.
Natuurlijk heb ik een sociaal leven, maar vergeleken met velen heb ik een eenzelvig leven en dat is juist wat ik prettig vind. Ik beschouw dat eigenlijk als mijn natuurlijke staat, om af en toe even af te dalen naar het leven met anderen, sommigen zijn me zelfs zeer dierbaar, en daarna snel weer in mijn hobbithol te kruipen. Een eenzaam tochtje door de duinen is een groot plezier, terwijl op elkaar klittende mensenkluiten me benauwen.
Raar? Misschien, maar voor mij werkt het zo. Het heeft ook te maken met mijn afkeer van onechtheid, vermoed ik. Veel sociaal verkeer is hol en leeg en vooral op het eigen ego gericht (kijk mij eens) en dat wekt bij mij afkeer op.
Doen wat iedereen doet om dat het van je verwacht wordt? Ik snap er niks van. Misschien zit er een latente autist in mij, maar echt ik voel me echt niet prettig als van me verwacht wordt dat ik lol heb met een oranje hoedje op, of omdat ik het nieuwste rommeltje heb kunnen kopen of om mooi te vinden wat iedereen mooi vind. Ik voel een grote weerzin bij dat alles en nu ik ouder word denk ik sneller dat ik me er ook aan mag onttrekken. Hoe ouwer hoe gekker niet waar?
Laat mij maar gewoon asociaal zijn, als ik dat nou lekker vind........

9 opmerkingen:

  1. Laatst las ik een goed stuk over de problemen,die introverte mensen in deze maatschappij hebben. Een herkenning.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dan hebben wij veel gemeen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Eenzelvig, dat is pas een mooi woord.
    Ik lees met herkenning, maar word ook blij van een mooi 'rommeltje' op haar tijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. heeel herkenbaar en als ik de reacties zo lees ben ik niet alleen . dat geeft me wel een goed gevoel ,want als ik om me heen kijk vinden mensen mij maar een raar mens en zou ik moeten veranderen en me meer moeten aanpassen aan mijn omgeving.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dat graag alleen zijn herken ik zeker!
    Maar ik ben ook graag onder de mensen, krijg graag bezoek en ga ook graag de deur uit. Maar alles op zijn tijd.
    Gewoon doen wat ik zelf wil. En gelukkig kan dat nu ook!
    Ik trek me ook niks aan van wat anderen zeggen hoor.. Leven en laten leven!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een heel herkenbaar en pakkend stukje weer Vlas! Alleen zijn vind ik ook erg fijn. Mijn eigen gedachten en interesses sluiten ook lang niet altijd aan bij die van anderen. Vrijmarkten, concerten, winkelcentra etc, ze boeien me niet. Ik zit liever op onze volkstuin te genieten van de stilte om mij heen, de bloemen, het water, het gekibbel van de eenden. Het tegstrijdige is wel dat ik ook erg van de sfeer in steden hou en wat ze te bieden hebben maar dan niet van de drukte daar. Als vroege vogel kan ik die vaak goed ontlopen. Ook breng ik graag tijd door met oprechte mensen, goede oude vrienden, familie die me dierbaar is. Gewoon omdat het fijn is en we elkaar graag zien en dan echt wat te zeggen hebben en niet omdat het moet voor de buitenwereld.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Interessant deze thema's. Naar mijn idee zou ook het enig-kind-zijn er toe bij kunnen dragen dat je graag alleen bent. Je hebt immers als kind vaak in een eigen wereld geleefd. Tussen liefdevolle volwassenen, maar toch alleen. Als oudste van vier kinderen ken ik slechts het tegenovergestelde. Ben benieuwd of hiernaar wel eens onderzoek gedaan is (vast wel).
    Lol moeten hebben met een oranje hoedje op, dat moet volgens mij een beetje in je genen zitten. Dus of je een feestbeest bent of niet. De laatste twee zinnen van Mirjam zouden ook de mijne kunnen zijn.
    En Vlas, asociaal ben je natuurlijk in het geheel niet met je zorg voor anderen. Graag alleen zijn en je prima kunnen vermaken duidt volgens mij meer op karaktersterkte dan asociaal zijn.

    BeantwoordenVerwijderen