dinsdag 3 maart 2015

Reakties

Wat bracht mijn blog gisteren de meningen in beweging! Het was in mijn ogen alleen een ode aan MIJN alleen zijn, geen aanval op de relaties van anderen. De relaties die ik had, waren verre van ideaal, maar hier en daar loopt er wel een brave borst rond, die er  misschien ook nog goed uitziet, de afwas doet en een beest in bed is, maar die kwam ik niet in die combo tegen. Inmiddels is mijn solobestaan een eigen keus, waar ik  heel blij mee ben.
Vaak wordt tegen alleengaanden als toch wel zielige types aangekeken, eenzaam, emotioneel verwaarloosd gebied, er zal wel heel wat aan mankeren als die geen partner kan vinden/houden. O ja vast wel. Ik ben zeker niet de engel (geweest) waarvoor sommige me houden. Wil ik ook niet zijn. Ik ben een mens vol tegenstrijdigheden, net als iedereen, met veel egoistische trekjes en eigenheimerigheid enzo. Ook seksueel niet helemaal dood,en soms wel eens behoefte aan warmte en troost en intellectuele sparring,  maar ik voel me rijk zoals ik leef en mijn dagen en nachten doorbreng. Niks zieligs aan.
De reaktie waren verdeeld; van verdedigend (die van mij laat geen scheten hoor), tot begrijpend, tot totaal onbegrip (ja hoor ik ben een mens! en hou van quilts haken....) en humoristisch. Maar waar maakr men zich druk over, denk ik vaak. Daarom reageer ik vaak niet op reageerders. Vaak is er gezegd wat gezegd moest, soms is het oppervlakkig of niet erg doordacht wat men schrijft, en vaak is het gewoon aardig, waar ik niet doorlopend voor wil bedanken, want dan wordt dat ook een maniertje.
Bedankt meiden die het goed ingeschat hebben en diegenen die de humor ontdekten. Jammer voor anderen. Ik ben het met Emie eens, die schreef:Kortom: iedereen die gelukkig is vind zijn eigen situatie perfect. Hoe mooi!
Zo is het maar net. 


13 opmerkingen:

  1. Ik ben al vele jaren een blogger en schrijf voornamelijk met humor en sarcasme in de ondertoon. Ik had moeite om die in het betreffende stukje te ontdekken overigens. Ik vond m eerder een beetje negatief/zuur. Soort cognitieve dissonantie (achtig).

    Ik ben een paar jaar single geweest en nu samen. Voor allebei is wat te zeggen. Allebei niet zaligmakend.

    Het kwam op mij een beetje over alsof je jezelf wilde overtuigen van de juiste 'keuze' om alleen te zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Juist! Dat viel mij ook al op!
      Negatief of zuur zou ik het niet willen noemen. Ik zou het geheel in een bredere context willen plaatsen. Ik zou willen opmerken dat Vlas er vrij luchtig overheen stapt (achtig, dan) en ja goed is dat nooit. Het leven is lijden. En je gaat dus inderdaad niet lekker alleen zitten zijn (ik wel, maar das dan weer ff anders).

      Collega, ik stel voor, het nivo van Vlas moet weer omhoog! 50 shades zou zij kunnen bekijken.
      U zou misschien baat hebben bij zelfreflectie?

      Vlas, haha, ik vond je weer tof!
      Dit is toch echt om je naar te lachen!
      En als ik dan ook nog ff wat tegen Valhalla mag zeggen. Reageren staat dan wel uit, maar we moeten op zoek naar lullige opmerkingen plaatsen op een ander blog! Het is mij gelukt! Val, het lijken mij echt hele vieze ijsjes. Hahaha!

      Dames, jullie blogs zijn super.

      Veel (cognitieve achtige dissonante) groetjes
      Yente

      Verwijderen
    2. Wat een gezanik en gezeur. Ikzelf heb heel veel jaren alleen gewoond , Woon nu met man en kind, ook alweer een hele tijd. Heb nooit het gevoel gehad me te moeten verdedigen over het feit dat ik alleen was. Wat maakt het uit, wat gaat het andere mensen aan, helemaal niets !! Het valt me wel op dat sommige mensen die alleen zijn behoorlijk egocentrische trekken gaan vertonen. Enige zelfreflectie of relativering is dan ver te zoeken. Niet altijd even makkelijk voor anderen om daarmee om te gaan.

      Verwijderen
  2. Whaha, lees het nu pas. Gezellige reacties ;)
    Mooi dat mensen je zo kunnen duiden hè, in die paar regels.
    Och ja, het is toch mooi als je leeft zoals je wilt leven. Of dat nou met je metalluisterende baardige bierzuipende vent is, of alleen waarbij je kan genieten van het feit dat je tot op zekere hoogte kan doen en laten wat je wil. Met je haakpennen en je filmpjes ^_^

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik ben ook al een tijd alleen, en inderdaad je krijgt vaak meewarige blikken als je dat verteld en alhoewel ik best wel een relatie zou willen , zijn de relaties die tot nu toe had niet het soort relatie dat ik zou willen, dan ben ik liever alleen. veel mensen begrijpen niet dat alleen niet hetzelfde is als eenzaam. ook in een relatie en zelfs in een grote groep mensen kun je eenzaam zijn . sommige mensen zijn gelukkig in een relatie en anderen zijn gelukkig als ze alleen zijn. het hangt allemaal af van de mens om wie het gaat en hoe hij of zij in het leven staat en allerlei andere omstandigheden. gelukkig zijn we allemaal vrij om te kiezen hoe we willen leven en te doen en laten wat we willen ,zolang we anderen maar niet tot last zijn of willen overtuigen van ons gelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. .. en dan nog met die extra 't'

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Nou moet je niet met T's BLIJVEN rondstrooien, Emie... :-)
    Je hebt het goed omschreven, daar gaat 't(ttttt) om.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Fluitje , ik heb hem verwijderd, met een d,

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik vond het een mooi en open logje, eentje naar mijn hart. Waarom zou je niet opschrijven hoe je je voelt. Heel eerlijk. Het lijkt net of je niets kan zeggen en dat het verkeerd wordt opgevat. Hubbie en ik zijn 24 uur samen. Een ander wordt daar misschien heel gelukkig van, ik niet. Ik heb wel eens geroepen of hij niet drie maanden op een booreiland kon gaan zitten. Dat betekent niet dat ik niet van hem houd. Maar soms is alleen zijn heerlijk!

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik was vooral getroffen door je muziekkeus voor Joan Armatrading. Jarenlang was zij een van mijn favorieten. Ze is nu trouwens een warm voorstander van samenleving en verbinding, en niet meer zozeer voor individualisme, maar dat heeft met allerlei ontwikkelingen te maken, niet in het minst in de stad Birmingham waar ze opgroeide.
    Mijn partner, die vorig jaar november overleed aan de gevreesde ziekte, had het er wel eens over of hij op mijn uitvaart een nummer van Joan zou laten horen. Het is anders gelopen, op zijn uitvaart moest ik de muziek kiezen. Het werd muziek van Yes, Pink Floyd, U2 en Angus en Julia Stone...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Joan is een mooi sterk mens. De muziekkeuze voor je partner zegt veel over het soort mens dat hij was, lijkt me en dat is mooi. Voor mijn Pa draaiden we ook Pink Floyd, toen (1982) een opzienbarende keus, maar wel echt mijn Pa.
      Je zult veel mooie herinneringen hebben, naast de pijn die je nu nog prominent voelt.

      Verwijderen