woensdag 11 februari 2015

Als een gedicht

 De wereld is stil en grijs, geen mist, maar windstil en grauw. Dat heeft zijn eigen schoonheid en aan dijk was het een gedicht van niet kleuren met hier en daar een groen of geel vlekje van de boeien of een vogelsnavel of poot. De duinen van Texel staken bijna fel af tegen al dat grijs en het gras van de dijk leek knalgroen.
Eigenaardige sfeer, vooral omdat je vrijwel niks hoorde, geen wind, geen golven, alleen de meeuwen met hun mistroostige gemauw.
Toch heel fijn om buiten te zijn.
Maar het sluit wel aan bij mijn gevoel op het moment. Nee ik zit niet in een dip, maar de nieuwsgeving maakt me niet vrolijk en wat er aan menselijke aktiviteiten en gedragingen tot me komt ook meestal niet, de goede enkeling kan dat niet helemaal compenseren. Ik heb een beetje last van melancholie, geen depressie, maar een diep gevoel van missen van vrolijkheid en blijheid en optimisme.
Dat zoek ik dus maar bij mijzelf in mijn eigen redelijk veilige coconnetje. Ik zal bij de eerste echte lentedagen vast als een vlinder naar buiten komen, mijn vleugels drogend in de zon.  Dit me even terugtrekken van veel negativiteit is kennelijk nodig en mag ook best.
De biospullen zijn weer binnen, en ik heb een dag helemaal voor mij alleen, waarin ik kan artjournallen en lezen en een beetje rommelen. Mooi muziekje (nu Eels) erbij en het leven is goed in huize Vlas.

3 opmerkingen:

  1. Ook dit gevoel komt op en vertrekt weer.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ach, zulke momenten zijn zo herkenbaar, en doen me altijd denken aan dat gedicht van Rumi.... Goed dat je de weemoed er gewoon laat zijn. Hou je haaks!


    http://www.gedichtbundel.nl/gedichten/de%20herberg.html

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi beeld dat je gebruikt van de vlinder in zijn cocon. Het ligt aan februari hoor, da's echt maand voor melancholie. Nog even en je ontpopt weer, dans je weer met Mick, rommel je in de tuin en spatten de kleuren je weer tegemoet. En dat een deel van de mensheid er altijd en overal een zooitje van maakt blijft een absoluut onverdraagbaar gegeven waar we alleen maar positiviteit tegenover kunnen stellen. Iets wat jij dagelijks met je blog doet.

    BeantwoordenVerwijderen