vrijdag 2 januari 2015

Retraite Bericht 5

Na de onzachte ervaring met de Sociale Dienst, ben ik weer geland.
De jaarwisseling in bed doorgebracht, half soezend met drie kattenbeesten waarvan 1tje uitbundig herdacht dat dit de verjaardag van zijn intrede in huize Vlas was (zie poekelverhalen). De katten hadden het te druk met het fijn vinden (ze mogen normaal niet mee naar boven) van het bedavontuur dan dat ze tijd hadden om in een voortdurende paniek gevangen te zijn vanwege de enorme herrie (ik woon vlak bij de binnenstad met uitgaanscentrum). en ik was een beetje te slaperig ( zelfs mijn dikke darm was danig uit zijn hum, dus ook geen partyhapjes) na de doorwaakte Soosnacht.
Enfin gisteren nog even uitdeuken en in herstelmodus en nu ben ik weer geheel in de juiste mood.
Het dringt ook tot me door dat het wel een erg heftige reaktie was op het formulierengedoe en dat is meteen  een mooie aanleiding om je eigen gedrag en motieven te observeren.
Jaren was ik werkloos of eigenlijk arbeidsongeschikt. Door de nalatigheid van een arts nooit kans gehad op WAO, dus noodgedwongen bijstandsklantje.
Vele conflicten en zenuwvretende jaren later ging ik afgelopen jaar over naar de AOW, aha, geen uitkering met allerlei voorwaarden meer, maar gewoon een vast bedrag en geen gezeur of verantwoording afleggen, dacht ik, even........
Nou ik ben dus uit die roze wolk gelazerd, want er wordt danig gesnoeid en gesneden oa in de gezondheidszorg, waardoor je dus op diverse aanvullende maatregelen een beroep kunt (lees; moet) doen om rond te kunnen blijven komen, en ja hoor dat valt dus allemaal onder bijzondere bijstand en dan moet je de molen weer in. Niks onafhankelijkheid, maar gemeentelijke willekeuren, ambtenaren die je de poot dwars kunnen zetten, bergen nodeloos werk voor het aanvragen en terug in de controle en handhaving, die naar mijn mening volstrekt kleinerend en denigrerend zijn.
Logisch zou zijn; kijken naar het reële inkomen en eventueel kapitaal (je zult maar plots een miljarden erfenis of de hoofdprijs in een loterij hebben opgestreken) en dan uitkeren.
De praktijk; een lawine van papieren, kopieën van bijna alles en straks blijkt misschien dat ik 100 euro teveel gespaard heb en mag ik niet meedelen. Dat voelt rot voor mij.
Niet alleen persoonlijk, maar vooral ook omdat dit beleid inhoudt dat velen de weg niet zullen kunnen vinden, geen bos door de bomen kunnen vinden en dus allerlei geld mislopen dat juist  met dit beleid (waarbij de overheid zich terugtrekt en je veel zelf dient te betalen of bijdragen) zo nodig is.
Je zou haast een boekhouder in  dienst moeten nemen om dit geld binnen te halen zij het niet dat diens uurloon waarschijnlijk meer bedraagt dan het terug te
krijgen bedrag,. Als je daar dan ook nog de uurlonen van de uitvoerende beambten bij optelt is dit een zeer kapitaalverslindend systeem.
Dat maakt me onwijs kwaad. Te kwaad misschien, maar ik trof in de nieuwsbrief van Jeff Forster weer een antwoord op deze kwestie aan;

TO THE SENSITIVE ONES

 
Do not be ashamed of your sensitivity!
It has brought you many riches.

 
You see what others cannot see,
Feel what others are ashamed to feel.

 
You are more open, less numb.
You find it harder to turn a blind eye.

 
You have not closed your heart,
in spite of everything.

 
You are able to hold 
the most intense highs
and the darkest lows
in your loving embrace.
(You know that neither define you.
Everything passes through.
You are a cosmic vessel.)

 
Celebrate your sensitivity!
It has kept you flexible and open.

 
You have remained close to wonder. 
And awareness burns brightly in you.

 
Don't compare yourself with others.
Don't expect them to understand.

 
But teach them:
It's okay to feel, deeply.
It's okay to not know.
It's okay to play
on the raw edge of life.

 
Life may seem 'harder' for you at times,
And often you are close to overwhelm.
But it's harder still
to repress your overwhelming gifts.

 
Sensitive ones, 
Bring some gentleness into this weary world!
Shine on with courageous sensitivity!
You are the light bearers!

 
- Jeff Foster

Misschien moet ik dus blij zijn met mijn (over-) gevoeligheid? Het voelt nog even niet zo.
Maar ik ga door met mijn eigen pad en dat is nu nog een paar dagen Retraite.
Kan ik er nog even op kauwen!
 

8 opmerkingen:

  1. De gemeente waar ik woon hanteert de manier die jij voorstelt. Als eenmaal bij ze bekend is dat je een minimum inkomen hebt los van het soort inkomen of uitkering, krijg je voor alle regelingen en tegemoetkomingen netjes een brief dat je daar mogelijk voor in aanmerking komt. Je hoeft alleen aan te geven met een antwoordstrook of de situatie nog steeds hetzelfde is. Zo heb ik bijvoorbeeld de collectieve ziektekostenverzekering gewoon via de landelijke site af kunnen sluiten en heeft de gemeente het verder afgewikkeld door een goedkeuring af te geven aan Menzis. Ik heb verder geen extra gegevens aan hoeven leveren.
    Ik kan me je gevoel voorstellen, het is zeker niet prettig als je steeds weer opnieuw die hele procedure door moet en al je afschriften moet overleggen.
    Een mooie tekst trouwens op het einde van Jeff Foster, erg waar maar in de praktijk inderdaad soms best lastig om zoveel te voelen;-)

    Ik wens je een fijn vervolg van je retraite en hoop voor je dat het allemaal in orde komt met de regelingen.

    Alice

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig ik ben niet gek en niet onredelijk. Wou dat dit overal usance was. Dank!

      Verwijderen
  2. Zo herkenbaar, ik ben ook niet altijd blij met die gevoeligheid, eigenlijk vaak niet. Ik snap heel goed dat je je hier zo druk om maakt, dat gedoe met de uitkeringen en de gemeente. Het is zo onrechtvaardig t.o.v. jou. Er gebeuren in het algemeen veel onrechtvaardige dingen in de zorg op het moment en dat is voor een reden geweest om er weg te gaan. Doorgeschoten ideaal?, denk ik soms. Maar toch ervaar ik het echt zo.
    Ik hoop dat jij het bos wel mag vinden hoor. Als je eenmaal uitgedeukt bent. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Lief, Dee. Ja de menselijkheid is vaak ver te zoeken. De overheid is er eigenlijk om in dienst van de mensen te zijn, niet als een verlengarm van de regering om maar zoveel mogelijk hindernissen op de weg te gooien.

      Verwijderen
  3. Sterkte met uitdeuken. Ik weet hoe naar het is om je steeds als een soort bedelares te moeten gedragen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een tegenvaller,weer terug in de wereld van bureaucratie en helaas ego's met beslissingsbevoegdheid.Ik hoop,dat je aanvraag goedgekeurd wordt en deze koude douche niet voor niets was.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Geniet nog even van je retraite, en hopelijk komt de rest allemaal goed. Ik kan me voorstellen dat dat veel frustratie met zich meebrengt, wat uiteindelijk ook de (onderliggende) oorzaak ervoor is.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je bent dus AOW'er. Moest je nog een paar maanden wachten? Felicidades en nu gewoon IEDERE MAAND recht op een vast inkomen via de SVB. Ik kan je een hand geven. Trouwens Alice slaat de spijker op z'n kop. Zolang jij geen extra geld nodig hebt via de SD hoef jij niet met je billen bloot.
    Ik wens je sterkte en als je hulp nodig hebt, neem contact met me op.
    Misschien kan ik als ex P&O'er nog wat voor je betekenen.
    Salu2 Albert

    BeantwoordenVerwijderen