zondag 25 januari 2015

Komen en gaan

Het weer is weer omgeslagen, van kou en mogelijke gladheid naar zacht en regen. Ik vind het best, we gaan op een gegeven moment echt wel het voorjaar in, nu is het nog winter. Het is wel voelbaar, het mildere.
De zon gaat nu echt omstreeks half negen op, en dat is al een hele verbetering qua licht.
Het hele leven speelt zich af in een op en neer, een heen en weer en dat is goed. Het minder fijne wisselt af, als je er maar ruimte aan geeft en het opmerkt, met hele fijne zaken.
Mijn energie is ook weer in een tussenfase, niet echt slecht, maar het kan best beter (zelfs in mijn spectrum). Toch ben ik best tevreden. Ik gebruik de zadelkruk weer wat vaker, ook als ik nog niet moe ben, zodat ik hier weer wat bespaar voor andere zaken en zo probeer ik te laveren in de mij toegewezen E-ruimte van dit moment.
Het moeilijkste is om scherp waar te nemen, zodat je tijdig gas terugneemt en om jezelf niet te overschatten. Het is lastig en belastend, nooit even voluit te kunnen gaan zonder het meestal te moeten bekopen, maar het levert zoveel plezier in het nu op, dat het het  zo leven toch de moeite waard maakt .
Tja, ik begin er eindelijk toch wel aan te wennen, een lijf waar je nooit echt van op aan kunt en onvoorspelbare periodes qua energie. Alleen als het erg lang en diep naar beneden toe piekt, komt er nog wel opstandigheid. Maar, hè, ik ben en blijf gewoon een mens, toch?
Ik probeer wel mijn zegeningen steeds te tellen en dat zijn er velen.
Mijn genietvermogen is behoorlijk aangescherpt  bijvoorbeeld, en dat levert heel veel plezier op.

1 opmerking: