maandag 12 januari 2015

Ik heet.....

Ik heet Charlie, Anonymus, Ahmed, Aisha,Gusta,  Moses, Sara, en alle andere namen.
Dat gevoel gaf de mars in Parijs (en andere steden) me. Eindelijk eensgezindheid, solidariteit. Het niet accepteren van dingen die ook onacceptabel zijn.
Even zag ik me weer lopen tegen de neutronenbom, tegen kernafvaldumpingen, tegen het kabinet Van Agt. Even voelde ik het weer, het gezamelijk opstaan tegen dingen die niet mogen kunnen.
De illusie (?) dat je wat kon veranderen. Die kernkoppen kwamen er, het kernafval ook en de wereld werd er niet leuker op. Ok Amerika trok zich terug uit Vietnam, maar de volgende bemoeienissen met oorlog lieten niet lang op zich wachten. Tot martelpraktijken van (oa) Amerika aan toe die we oogluikend toch toelieten.
Ik ben niet meer de idealist die ik was, maar het gloeit ergens in mij nog steeds.
Een hardnekkig kooltje vuur van rechtvaardigheidsgevoel dat zich niet makkelijk laat doven.
Ik blaas het maar weer eens aan. 


3 opmerkingen:

  1. Alsof de verschrikkingen een enorm aantal mensen juist hun eenheid laat voelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh... dus dáár ken ik je van, Vlas. We liepen samen in dezelfde vredesdemonstraties.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. En Abbas en Nteanjahu samen opsluiten in een kamer en pas er. Weer uitkomen als ze de vredesverklaring hebben ondertekent.
    Nu lopen ze wel samen.

    BeantwoordenVerwijderen