woensdag 5 november 2014

Trauma en weggeefmaand

Vanmorgen, toen ik wakker werd en het gordijn opende, was het helder met zonnekleuren in de lucht. Even later, toen ik opkeek van mijn tablet waarop ik s 'ochtends altijd mail, nieuws en blog/facebook bekijk, was het opeens dicht van de mist en schrok ik daarvan. Waarom? Nou toen ik wakker werd, ruim vijf jaar geleden op de ochtend van de brand, was een van mijn eerste gedacht; zes uur, de buurman timmert (bleken later buren te zijn die mij probeerden te alarmeren) de mafketel en het is nog mistig ook. Alleen ik had de gordijnen nog niet open, dus die mist klopte niet, dat bleek al snel rook te zijn. Enfin, dat trauma is er nog, diep verborgen in mij, want de schrik die ik vanmorgen kreeg bij de constatering van mist, is niet bepaald logisch.

Gisteren was dus de grens van de 200 boeken voor de weggeef dus doorbroken. Kookboeken zijn nu wel klaar, nu verder  met medische en kruidenboeken, tuinboeken en nog twee plankjes met mind en diverse categorieën boeken.
Omdat de rommelmarktman zich toch terugtrok, heb ik vanmorgen maar op FB een oproep geplaatst en zal dat nog op diverse sites  herhalen. Het is teveel om rustig te verkopen, bovendien lijkt de boekenmarkt redelijk ingestort te zijn en heb ik geen ruimte/tijd/vervoer om het anders op te lossen. Zelf een freelibrary openen is geen optie hier en andere ken ik niet in de buurt.
Nee als het niet wil stagneren, moet er voor een snelle oplossing gekozen worden.

Waarmee ik meteen een ander item aanroer; de weggeefmaand. Dat gaat op deze manier vanzelf, nietwaar?
Ik probeer al in het dagelijks leven vriendelijk en tegemoetkomend te zijn naar mensen en luister vaak heel wat leed aan. Daar valt weinig aan te verbeteren, lijkt me.
Mijn protegee schrijf ik wekelijks een opbeurende brief (hij belde afgelopen weekend en het gaat hem heel goed) en zo probeer ik wat zonnestraaltjes rond te strooien elke dag.
Ik woon aan een hondenuitlaatroute en meteen een mensen die naar de dijk of stad willen route, zodat er heel veel vast gezichten hier langs lopen. Een groot deel daarvan zijn in de loop der jaren gaan groeten en ik heb er lol in om juist de meest schuwe of norse mensen aan het groeten en lachen te krijgen. Dat lukt uitstekend! Zeg nou zelf, een vriendelijke zwaai of lach kan je toch even optillen uit je somberte of zwaarheid?

3 opmerkingen:

  1. Zitten er ook wat nieuwere boeken bij? Die geef ik soms aan de bieb. Hier willen ze die graag hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik zie op FB dat je de boeken al kwijt bent. Goed bezig.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zonnestraaltjes zijn welkom! Je geeft me er af toe een paar in deze voor mij donkere periode. Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen