zondag 19 oktober 2014

Mazzel en de gedroogde appel-ziekte

Deze winter zijn geel-rood (herfsttinten) en groen de modekleuren. Nou heb ik even mazzel, dat is al volop in mijn garderobe aanwezig. Hoef niks nieuws te kopen, en ben helemaal hot. Nou ja, niks..... Er zal ws een nieuwe winterjas komen want degenen die ik heb zijn allemaal ruim tien jaar oud en dan nog tweedehands, dus beginnen af te takelen. Heb al op internet iets gezien, dat niet te grote aanslag op het extra budget zal zijn. Ook een nieuwe grand-foulard voor de bank is in zicht. Ik heb er twee, tegen elkaar in, waarvan eentje steeds meer verbleekt en verslonst (is ook al 5 jaar oud en intensief bezeten en belegen)(en, nee, verven is geen optie, gezien mijn allergieën voor van alles). Waar ik al wel voor viel, o jee, geheel niet nodig, maar wel o zo leuk, is een nieuwe tas van mijn tegenwoordig favoriete merk D.esigual. Hij was rood en stevig afgeprijsd en ik kon hem niet laten liggen. Maar ben er wel weer heel blij mee. Het is heerlijk om meerdere tassen te bezitten die je geregeld af kunt wisselen en die allemaal ruim zijn en veel vakjes hebben. Voel me een luxepaard, echt!
Wat eerst een raadsel leek, heb ik ook opgelost. Ik werd de afgelopen weken tot twee keer heel misselijk en beroerd , een fenomeen, want de darmen zijn mijn zwakke plek, maar mijn maag is een  behoorlijke ijzervreter. Ik had geen grote voedselzondes begaan, niets wees op een virus of een voedselvergiftiging , dus dat was een groot mysterie voor me. Inmiddels heb ik het kunnen plaatsen; beide keren had ik wat gedroogde appelstukjes gegeten. Kennelijk kan mijn maag hier niks mee en zwelt het op in de loop van de dag tot het eruit gegooid wordt. Het lijf lost zelf veel op en ik weet dat deze vrij gezonde snack me geen goed doet. Enfin het zijn ook prima schoonmaakakties die achteraf een heerlijk helder en schoon gevoel geven. Weer een aanvulling in mijn lijfmanual.


1 opmerking: