vrijdag 1 augustus 2014

Rooie kop

Poeh, hééé!!! Wat een reakties en wat word ik er verlegen van. Ik schreef dit blogje, omdat ik niet alleen maar het vrolijke Vlasje ben, maar gewoon een mens, die met pech in haar leven te maken heeft en probeert te roeien met de riemen die ze heeft em er het beste van te maken. Natuurlijk zijn er ochtenden dat je gammel en brak bent en in de spiegel kijkt en schrikt van wat je ziet. Gelukkig blijf ik daar nooit lang in hangen en moet snel om mezelf lachen. Dan trek ik rare gezichten naar mezelf en denk; ach op een beaurycontest gooi je geen hoge ogen, met atletiek ook niet, maar je kunt goed mee voor Halloween.  Veel keus heeft een mens niet, dus dapper, nou nee, gewoon pragmaties.
De lieve reakties doen me wel goed, maar ik vind het  wel overdreven. Ik denk dat velen in dezelfde situatie ongeveer zo zouden kunnen en willen leven
Vanmorgen heb ik de wielen weer laten rollen en scootte via dijk naar de duinen , heb weer bramen geplukt als ontbijt, stond lang stil bij mijn Waterschapsheuvel waar de konijntjes zeer levendig waren en ze worden hartstikke groot en dik! Als ik daar ben, zit ik in een soort vacuum van geluk. Zo zalig de zon, de geur van duinroosjes en konijnenmest, de warme wind, de natuur en ik, volmaakt is dat.
Keek of ik ook via een schelpenvoetpad kon rijden. Nou ja, echt aanbevelingswaardig is het niet voor een scootmobiel, dus ondanks het leuke uitzicht, toch maar niet mweer. De grootste rommelmarkt lag op mijn route en er stonbd een man met afgeschreven biebboeken die voor 1 euro de vier weggingen. Tja, dan laat je  Bonita Avenue niet liggen, toch?
Via de grote Appie om wat voorraad aan te vullen naar huis en constateerde dat ik  weer zoń 4 uurtjes de hort op was geweest Nu thuis even bijkomen van alle indrukken. .

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen