dinsdag 19 augustus 2014

Echt

Al jaren probeer ik oprecht te leven. Dat wil niet zeggen dat er wel eens iets sociaal gewenst is, dat niet geheel met de waarheid strookt. Als een bekende, gehuld in een hilarische broek die haar 20 kilo zwaarder laat zijn en haar kont 2x zo groot, mij blij vraagt wat ik van die broek vindt, heb ik het hart niet om precies te zeggen wat ik denk. Maar liegen is ook zo wat, zodat ik meestal uitwijk naar veilige reakties als, wat een bijzonder model, of die kleur staat mooi bij je ogen ofzo. Ik wil haar blijdschap niet verstoren en mijn smaak is niet maatgevend.
Als ik vind dat een zieke er belazerd uitziet, zal ik het prijzen dat ze zo helder uit haar ogen kijkt of dat ze zo blij lacht af en toe. Lijkt me helender dan de waarheid. Sommige mensen kun je zelfs ziek praten als je zegt dat er rot/moe/wit uitzien, dat wil ik niet op mijn geweten hebben.
In andere gevallen, vooral als mensen mij en mijn onverbloemdheid goed kennen en accepteren als onderdeel van mijn oprechtheid, kan ik wel eens stevig uitpakken als mijn mening wordt gevraagd. Ik doe dat nooit om te kwetsen, maar om ze te helpen eens in de spiegel te kijken. Ik doe het wel met een kwinkslag en een lach en dat werkt vaak prima. Als het echt verkeerd valt, soms gebeurd dat toch, zal ik altijd de zaak verzachten met positieve kritiek.
Bij jezelf is dat ook een truc; gewoon eerlijk naar jezelf kijken en kritiek durven te hebben, maar met ook benoemen van het goede.
Inmiddels ben ik erg allergies geworden voor onechtheid. Ik zal het niet uiten, maar loop met een wijdere boog om dat soort lieden heen en vermijd diskussies of  geven van meningen.
Vaak voelen ze dat zelf aan en weten dat ik door veel dingen heen prik en als ze dat niet leuk vinden, vermijden zij jou ook liever. Prima! Een enkele keer leidt het tot vijandelijkheden, omdat ze zich doorzien weten en dat niet verteren, ook goed, ik weet nu zeker dat iemand niet klopt en dat het niet aan mij ligt, maar aan hen.  Zo houd je wel de beste en leukste mensen over en kun je in openheid met elkaar omgaan. Natuurlijke selectie heet dat.

2 opmerkingen:

  1. Dat benoemen van het goede gebeurt soms te weinig. Ook in de een vorm van een spontaan compliment.Voor mij heeft iemand,die ik lang ken wel krediet. En accepteer ik trekjes,die nu eenmaal bij die persoon horen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Onechtheid is naar inderdaad. Je koopt er niets voor. Maar er zijn andere manieren om iemand antwoord te geven, zonder de waarheid geweld aan te doen.

    BeantwoordenVerwijderen